Middenin de Trump-storm houdt de baas van Cisco gewoon vast aan het diversiteitsbeleid. De familie Sackler moet miljarden betalen voor het verkopen van zwaar verslavende pillen.
is economieredacteur. Hij schrijft over het grote geld en corruptie.
Als knipmessen bogen de CEO’s en andere bedrijfsleiders tijdens hun jaarlijkse onderonsje in Davos voor de nieuwe Amerikaanse Zonnekoning, de man die vooruit denkt te kunnen door terug te gaan in de tijd.
Get over it, zei bijvoorbeeld Jamie Dimon, baas van zakenbank JPMorgan Chase over de importtarieven die Trump wil opleggen aan de rest van de wereld. Jarenlang werden die beschouwd als heiligschennis in de kerk van de vrijhandel, nu was het opeens maar ‘een instrument’, aldus de bankier die zich er altijd tegen heeft verzet. ‘Als het een beetje inflationair is maar goed voor de nationale veiligheid, dan is dat maar zo.’
In deze rubriek beoordeelt de economieredactie personen uit het bedrijfsleven die de afgelopen week een succes boekten of tegenslag te verduren kregen.
Toch was er nog een rechte rug te bespeuren. Chuck Robbins, bestuursvoorzitter van automatiseringsbedrijf Cisco, verdedigde ferm het diversiteitsbeleid van zijn firma. ‘Je kunt niet betwisten dat een divers personeelsbestand beter is. Het heeft te veel zakelijke waarde.’
Ook al was het dus geen ethisch maar economisch argument, toch is dat al een vorm van verzet, want het terugdraaien van positieve discriminatie en al het andere dat de hegemonie van de jaren vijftig-man bedreigt is een van de kernpunten van Trumps agenda.
Trump heeft per decreet een maatregel geschrapt uit 1965, toen president Lyndon B. Johnson de kersverse burgerrechten verankerde in federaal personeelsbeleid. Diversiteitsmedewerkers zijn al met verlof gestuurd, en ambtenaren die collega’s over diversiteitsprogramma’s horen praten, worden opgeroepen hen aan te geven. Trump overweegt bedrijven te vervolgen die nog aan positieve discriminatie doen.
Volgens Robbins, tevens voorzitter van de machtige lobbyclub Business Roundtable, is het niet zo zwart-wit. ‘Diversiteitsbeleid bestaat uit 150 verschillende dingen, en misschien zijn zes of zeven daarvan uit de hand gelopen. Die worden opgelost, en wat er dan overblijft is gewoon gezond verstand.’
Nog een lichtpuntje: de nieuwe, misschien wel definitieve gerechtelijke uitspraak over pillendraaier Purdue Pharma. De producent van de verslavende pijnstiller OxyContin, die ondanks waarschuwingen over de gevaren grootschalig over het land werd uitgerold, moet 7,4 miljard dollar betalen aan vijftien Amerikaanse staten die het bedrijf in een civiele procedure hebben aangeklaagd. Dat is nog een miljard meer dan door een eerdere rechter werd bepaald.
Belangrijker nog is dat de eigenaren niet worden gespaard. In een eerdere deal had deze familie Sackler bedongen dat ze zou worden gevrijwaard van verdere rechtszaken, maar daar zette het Amerikaanse Hooggerechtshof eind 2023 een streep doorheen. Nu is dat expliciet geen onderdeel van de schikking.
De Sacklers zelf moeten het grootste deel van de schadevergoeding uit eigen zak betalen: 6,5 miljard dollar over een periode van vijftien jaar. Het bedrijf, Purdue, betaalt 900 miljoen. Eerder was de vrees dat Purdue al het geld zou moeten ophoesten, wat onmogelijk was. De Sacklers zelf hadden zich dan kunnen verschuilen achter een faillissement van hun bedrijf, en zelf hun miljarden kunnen houden.
De Sacklers waren een belangrijke aanjager van de Amerikaanse opiaten-epidiemie, die naar schatting een half miljoen Amerikanen het leven heeft gekost. De ruimhartig voorgeschreven pijnstillers, die dezelfde effecten hebben als heroïne, hebben tot ontelbare overdoses en zelfmoorden geleid, zeker in de Amerikaanse onderklasse. Ze hebben de weg gebaand voor de fentanylcrisis waarvan Trump nu de Mexicanen en Chinezen de schuld geeft.
Richard Sackler, de laatste baas van Purdue, heeft niet gereageerd. Tegen de faillissementsrechter zei hij drie jaar geleden dat hij noch zijn bedrijf verantwoordelijk is voor de pijnstillerepidemie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant