De lezersbrieven, over vliegen, Donald Trump, reizen naar Mars, minder koeien en meer huizen, het belang van Johan Huizinga, femicide, witwassen en een Burgerberaad Sterven.
‘Wanneer gaan jullie?’. Ik heb het sowieso nooit helemaal begrepen, dus noem mij een partypooper. Maar ik verbaas mij over hoeveel elektrische-auto-rijdende-zogenaamd-duurzaam-‘want we hebben zonnepanelen’-bakfiets-ouders ik weer op het schoolplein hoor over hun skivakantie.
Moeten we echt per se een paar dagen van een berg glijden, wetende dat daarvoor enorme hoeveelheden energie worden gebruikt om (1) er te komen, (2) je de berg op de slepen en (3) sneeuw te maken?
Ik troost me wel eens met de gedachte dat het vanzelf stopt omdat er straks geen sneeuw meer valt, maar vooralsnog lijkt er alleen maar meer energie in gestoken te worden.
Mark ter Laan, Heilig Landstichting
‘Mensen willen gewoon vliegen’, aldus VVD-Kamerlid Peter de Groot. Veel mensen willen ook gewoon kunnen pakken wat ze willen hebben, hun vuilnis over het balkon gooien, hun buurman wurgen, autoraces houden in de stad, voordringen in de rij, et cetera. Veel minder vliegen is geen armoede maar beschaving. Vooral als daar creativiteit en bezinning tijdens het vakantievieren voor in de plaats komt.
Marianne van der Pol, Den Haag
Wie is onze grootste bedreiging: China, Rusland of de Verenigde Staten? Sinds afgelopen maandag is het duidelijk: de VS. Laten we stoppen met het leveren van ASML-machines aan de VS. Kan hij die 500 miljard investering in AI mooi op zijn buik schrijven.
Ric Levie, Baarn
Iedereen heeft recht op het uiten van zijn mening. Blijkbaar heeft vandaag de dag iedereen ook het recht op eigen feiten.
Martin Bos, Ulvenhout
Een schrale troost: uiteindelijk zullen Elon Musk en consorten naar Mars vertrekken, opgeruimd staat netjes.
Paulijn Snijders, Brummen
Terwijl in de Verenigde Staten tech-bedrijven de politiek beïnvloeden, zijn in ons land milieugroeperingen die de politiek beïnvloeden. Ik vind beide inmengingen niet kunnen.
J.W. Nieuwpoort, Alkmaar
Minder koeien is: minder werk voor de boer, minder inkoop van krachtvoer uit onder andere het buitenland, geen nieuwe stallen bouwen, minder melk en daardoor een hogere melkprijs en door lagere uitgaven dus hogere inkomsten voor de boer, niet meer investeren in dure innovaties waarvan onbekend is of die een reductie van stikstof opleveren.
Minder koeien is dus de makkelijkste weg om de stikstofuitstoot snel en drastisch te verminderen. Door lagere stikstofuitstoot door koeien gaat Nederland eindelijk van het slot af en kunnen er weer huizen gebouwd worden.
Minder koeien is dus een win-win situatie voor de boer, voor de bio-diversiteit, voor alle Nederlanders en wellicht ook de gehele aarde.
Vital van Looveren, Amsterdam
Ik weet dat de stikstofproblematiek ingewikkeld is. Maar ik begrijp niet dat we toestaan dat dit de bouw van nieuwe huizen blokkeert.
Bij de bouw van een huis wordt tussen de 0,5 en 25 kilo stikstof uitgestoten. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) houdt het op gemiddeld 3 kilo. Als het huis klaar is, stopt die uitstoot.
Een koe stoot jaarlijks 145,6 kilo stikstof uit. Dus als je een koe afvoert (slacht, opeet en niet vervangt) kan je ongeveer 50 huizen bouwen, zonder dat de stikstofuitstoot daardoor toeneemt.
Als (na een jaar) de huizen klaar zijn, koop je weer een koe. Tenzij je het volgend jaar weer 50 huizen wil bouwen. Of andere redenen hebt om de stikstofuitstoot te verlagen.
Hoe simpel kan het zijn?
Peter Smit, Ede
Eind vorige maand werd de heruitgave van Homo Ludens van Johan Huizinga in deze krant door historicus Auke van der Woud weggezet als een achterhaald artefact uit de vorige eeuw. De kop: ‘Voor een goed begrip van wat beschaving inhoudt, moet je niet bij Johan Huizinga zijn.’
Voor mij was dit een aanbeveling om het boek na vele jaren weer eens te herlezen.
In het hoofdstuk ‘Beschavingen en tijdperken’ kwam ik het volgende tegen: ‘Wanneer een politiek fortuinzoeker tenslotte de gehele heerschappij in de hand houdt, dan worden zijn persoon en de idee van zijn macht terstond opgenomen in de sfeer van het heilige. Hij wordt Augustus, de drager van goddelijke kracht en wezen, de redder, de hersteller, de heil- en vredebrenger, de schenker en de waarborg van welvaart en overvloed.’
Wat gebeurt er volgens Huizinga met een wereldrijk dat zich dankzij een irrationeel karakter met de aanspraak op heilig recht bemantelde? ‘Zijn sociale status en economische bouw was voos en onvruchtbaar. Het ganse bestel van bevoorrading, staatsbestuur en beschaving was op de steden geconcentreerd, ter wille van de kleine minderheid, die zich boven rechtelozen en proletariërs verhief.’ Ik noem dat geen ‘hopeloos achterhaalde ideeën’, zoals Van der Woud concludeert.
Huizinga’s analyse van de barokke haardracht van machtige mannen is ook nog altijd treffend. Ik denk hierbij uiteraard aan de blonde zegekapsels van Donald Trump en Geert Wilders, vast bedoeld om hun woorden een heilig aureool te verschaffen.
Huizinga: ‘Uit de povere roerselen van persoonlijke eigendunk en dynastieke roemzucht, soms met een waan van landsvaderschap verguld, stelle zij kunstige machinaties in het werk met de betrekkelijk nog vaste grootheden van hun macht.’ Me dunkt, Van der Woud.
A.H.J. Dautzenberg, Tilburg
In de krant van 23 januari lees ik: ‘Actie van Israëlische leger op de Westelijke Jordaanoever is inmiddels een militaire operatie.’ Maar dat is dan toch geen staakt-het-vuren? Dat is het vuur staken in Gaza en opstoken op de Westoever. Het probleem is juist de bezetting. Kijk de film No other land. Of lees het mooie interview met de makers van de film in de krant van 9 januari. Als de bezetting niet stopt, kan er geen vrede zijn.
Hennie de Pous-de Jonge, Dieren
28 messteken is geen gewone moord, dat is een slachting (Ten eerste, 24/1). ‘Eerwraak’ en ‘familiedrama’, termen waarmee vrouwen kunnen denken dat dit ver-van-mijn-bedgebeurtenissen zijn. Dat zijn het niet.
In Nederland vindt elke 7 à 8 dagen femicide plaats. Om de hoeveel dagen (of hoe vaak per dag) wordt er ergens in Nederland een vrouw of meisje zodanig in elkaar geslagen door man, vriend, ex, vader of broer dat ze een week niet over straat kan zonder gezichtsbedekking of zware make-up? Moorden zijn het topje van een ijsberg.
Het gaat helemaal niet om ‘eer’, zulk eerloos, laf geweld tegen vrouwen (altijd tegen vrouwen) komt van mannen die vrouwen niet als zelfstandig denkende personen zien, maar als hun eigendom, hun pion, waarvan zij, en alleen zij, bepalen wat ze mag doen en denken, en met wie.
Hun partners, ex-partners, zussen en dochters moeten zwaar worden gestraft voor eigen ideeën en initiatieven. En als ze ontsnappen en vluchten, moeten ze niet zomaar dood, maar heel pijnlijk dood. Waarschijnlijk zouden ze het allerliefst weer de brandstapels laten aanrukken.
Laten de media om te beginnen de woorden ‘eer’ en ‘familiedrama’ schrappen en een laffe, gewetenloze, eerloze slachtpartij ‘moord’ noemen.
En waar is dat 3-jarige dochtertje van de vermoorde Roshin nu? Toch niet nog steeds bij deze geschifte familie?
Annelies Jacobsen, Doetinchem
Misschien is het goed bedoeld, maar effectief is het niet. De aanpak van witwassen door de Nederlands banken. Zelfs dertienduizend bankmedewerkers ‘slaan nog geen deuk in een pakje boter’ volgens Musa Elmas, de speciale adviseur van de banken. Toch wil minister Eelco Heinen niet van wijken weten, integendeel, we zullen volgens hem nog meer privacy moeten inleveren.
Dan is het goed eens naar onze buren te kijken. In Duitsland worden auto’s, landbouwmachines of andere kapitaalgoederen gewoon contant afgerekend. Met stapels bankbiljetten, al jaren, ondanks Europese wetgeving. Omdat zij achterlopen, zeggen wij dan, maar dat is de vraag. Misschien houden de Duitsers minder van pottenkijkers of zoals dat deftig heet: stellen zij privacy op prijs. Het kan zonder een leger anonieme controleurs. En de Duitsers nemen die paar criminelen op de koop toe.
Wij zijn onze efficiency ruimschoots kwijt aan extra controleurs. De problemen van onze minister: criminaliteit, privacy en regeldruk kunnen simpel worden opgelost door dertienduizend bankmedewerkers zinvol werk te laten doen.
Noud Vermeulen, Heeze
‘Het zijn vooral taaie, politiek beladen vraagstukken die zich goed lenen voor een burgerberaad’, zegt gedragswetenschapper Reint Jan Renes in het artikel Burgerberaad Klimaat van 20 januari.
Een onderwerp waarvoor dit uitzonderlijk van toepassing lijkt, is sterven, met name kiezen voor je eigen levenseinde. Met een Burgerberaad Sterven breng je dit onderwerp, waar de politiek al decennialang op vastloopt, in een andere context, namelijk die van de burger. In mijn optiek waar het ook thuishoort.
Gesprekken en discussie over zelfbeschikking en hulp bij zelfdoding. Het zijn zeer actuele zaken die (gelukkig!) in de Volkskrant de laatste jaren veel aandacht krijgen. Onderzoeken tonen aan dat zelfbeschikking over het eigen levenseinde door steeds meer mensen als wenselijk, normaal en gewoon wordt gezien.
Wellicht is een eerste aanzet te geven door de Volkskrant door een enquête onder lezers? En kan uiteindelijk de uitkomst van dit Burgerberaad de politiek aanzetten tot adequate wetgeving.
Franck Verhoeks, Soest
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant