Amerika-deskundige is de beste bullshitjob van Nederland. Op de nationale televisie waren er de afgelopen weken zoveel te zien dat bij omscholing tot verpleegkundigen de personeelstekorten in de zorg meteen zouden zijn verlicht. Het leek wel of Trump nog voor het Panamakanaal en Groenland dit land had geannexeerd.
Vorige week stond op de financiële pagina een klein maar saillant bericht met de kop: ‘De staatsschuld van Italië boven de 3 biljoen euro’. Geen kletsprogramma had het erover.
De VS zijn van groot belang voor Europa, maar niemand lijkt meer aandacht te hebben voor wat in de eigen achtertuin gebeurt.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Intussen zijn Italië en Frankrijk twee reuzen op lemen voeten geworden die de euro in een nieuwe megacrisis kunnen storten. Eentje die niet zoals in 2012 met een ‘whatever-it-takes’-toverformule van Draghi is op te lossen.
Als de VS en Groot-Brittannië in financiële problemen raken, stort de koers van hun valuta – respectievelijk de dollar en het pond – in. En dat is voor Nederlandse bedrijven die met deze landen handelen heel vervelend. En als de dollar van zijn voetstuk valt, zal ook het wereldwijde financiële stelsel een knauw krijgen.
Maar als Italië en Frankrijk niet meer aan hun schuldverplichtingen kunnen voldoen, dan is Leiden in last. Er is geen eigen munt die in waarde kan kelderen zoals het pond of de dollar. Er is alleen een gezamenlijke munt, waar ook solvabele landen als Nederland aan vastzitten.
De schuld van Italië is 3 biljoen (3.000 miljard) euro of 140 procent van het Italiaanse bbp. Bijna tweeënhalf keer zo hoog als de in marmer gebeitelde limiet die bij de oprichting van de muntunie in het Stabiliteitspact werd vastgelegd. Die van Frankrijk is 3,5 biljoen euro of 125 procent, ruim twee keer zo hoog als die limiet. Ter vergelijking: Nederland voelt zich al genoodzaakt te bezuinigen bij een schuld van 43,2 procent van het bbp.
Als dit leidt tot een italexit en frexit zullen deze landen een eigen munt – nieuwe lire of nieuwe franc – moeten introduceren. Daarvoor ontstaat een bankrun waarbij Italianen en Fransen massaal hun euro’s bij buitenlandse banken proberen te stallen. Alle banken in eigen land gaan failliet en alle pensioenfondsen gaan het schip in. Ook de Europese Centrale Bank zal zijn opgezadeld met honderden miljarden aan oninbare vorderingen waarvoor de belastingbetalers in andere eurolanden opdraaien.
De euro is in 1999 geboren. Dat is nu 26 jaar geleden. In de decennia daarvoor revalueerden mark en gulden jaarlijks gemiddeld 2,5 procent tegenover lire en franc. Of lire en franc werden elk jaar 2,5 procent minder waard ten opzichte van mark en gulden. Een implosie van de euro betekent dat die rekening in een keer wordt vereffend. De nieuwe mark en gulden worden zeker 80 procent duurder. Dat zou desastreus zijn voor de Nederlandse export die nu profiteert van de zwakke euro. Tegelijkertijd zullen onze banken en pensioenfondsen op hun grondvesten schudden.
Misschien moet niet langer worden weggekeken naar de VS, maar het woord worden gegeven aan Europa-deskundigen – de op een na beste bullshitjob.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant