Afgelopen zaterdag werd de 38e popprijs uitgereikt. De keuze voor Roxy Dekker valt niet overal even lekker, en dat heeft niets met Roxy Dekker te maken, maar alles met de jury.
Het was een wat ongemakkelijk moment, een halfuur na de uitreiking van de Popprijs op festival Noorderslag. De driftig rockende indieband Personal Trainer hield halverwege de show een kennelijk vooraf geprinte oorkonde omhoog met daarop het woord ‘Popprijs’ en het bekende bedrag van 10 duizend euro. De vermoedelijke boodschap: Personal Trainer had die prijs moeten winnen. Volgens Personal Trainer.
Niet iets waar je de volgende dag met trots op terugkijkt, maar enigszins begrijpelijk was de actie wel. De toekenning van de belangrijkste Nederlandse bekroning voor uitzonderlijke prestaties in de popmuziek aan zangeres Roxy Dekker viel niet overal lekker. En dat had weinig met de kwaliteiten van Roxy Dekker te maken, maar veel met die van de jury.
Natuurlijk is Roxy Dekker (20) een vreselijk leuke zangeres, die met knappe TikTokliedjes en een uitgekiende onlinestrategie hits weet te scoren bij een heel jong publiek. Haar liedjes worden stukgestreamd, ook omdat ze grappig en zeer laagdrempelig zijn.
Maar volgens het juryrapport zijn de trefwoorden ‘jong’ en ‘hits’ zo’n beetje genoeg voor de Popprijs. Een eerste album heeft Roxy Dekker nog niet gemaakt. En eigen grote shows heeft ze eigenlijk ook nog niet gespeeld – dat komt allemaal nog. Maar dat deed er niet toe want Roxy Dekker heeft in 2024 wel gewoon vier hits gehad. En dáár kon de jury niet omheen.
De zangeres leek zelf het meest verbaasd, onder het confettikanon in de Oosterpoort in Groningen. Daar stond ze ineens, als de beste Nederlandse popartiest van het jaar, met een handvol hits op zak. Ze was wel een beetje bang voor boegeroep, zei ze nog. Maar dat viel gelukkig mee. Alleen al vanwege die ontwapenende reactie zou je haar de Popprijs gunnen.
Maar de toekenning is discutabel. Kijk bijvoorbeeld naar de artiesten die de prijs dit jaar dus niet wonnen, en dan vooral Froukje (23) en S10 (24). Wat zij de afgelopen jaren hebben betekend voor de Nederlandse pop is bijna niet te bevatten.
Ook zij maken muziek die wordt verzwolgen door een heel jong publiek, met teksten die aan het hart van een hele generatie kleven. Zij spelen de hoofdpodia van festivals plat én de grootste popzalen, met vaak emotionele en euforische shows, en hebben een enorme artistieke ontwikkeling doorgemaakt.
De jury leek dit jaar te willen zeggen dat het daar niet om gaat, omdat alleen het snel meetbare succes telt. Die vier hits, en de streamingcijfers. Maar als dat zo is, dan kan de jury zich per dit jaar opheffen. Want waarom moet die nog in beraad, als aan het einde van het jaar gewoon naar de streamingdata gekeken kan worden?
Maar zelfs áls de Popprijs-jury de luistercijfers het belangrijkst vindt, waarom is zangeres en producer Sevdaliza dan niet beloond? De Iraans-Nederlandse is een internationale grootheid zoals we die zelden hebben gezien.
Op Spotify heeft zij een krankzinnige 17 miljoen maandelijkse luisteraars – ter vergelijking: Roxy Dekker heeft er 1,9 miljoen. Over ‘impact’ gesproken. Maar ja, geen hits, daarvoor is de muziek van Sevdaliza te kunstzinnig. Voor de Popprijs kennelijk ook.
Kunnen artistiek zwoegende, unieke bands of artiesten als Sevdaliza en Personal Trainer, die het ook buiten de grenzen goed doen, die Popprijs ooit nog winnen als de jury vanaf nu hits gaat meten? Te vrezen valt van niet. En als dat je niet zint, zie je nu ook opduiken in het Popprijs-debat op sociale media, dan ben je ouderwets en snap je ‘de tijdgeest’ van de popmuziek niet meer.
Maar over tijdgeest gesproken: als de jury doorgaat met het simpelweg belonen van hits of streams, dan wordt de eerbiedwaardige Popprijs een soort gouden plaat. En dat is een heel ouderwets instituut.
Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof, Anna van Leeuwen of Herien Wensink stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns