Wouter Goes (20) gaf de laatste weken geen kik tegen spitsen als Brian Brobbey, Wout Weghorst en Sébastien Haller. Donderdag speelt hij met AZ tegen AS Roma, in de Europa League. Hij is een durfal en een ‘boefje’, ‘maar in de goede zin van het woord’.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Hoofd jeugdopleiding Paul Brandenburg van AZ kan wel tien bijzondere anekdotes vertellen over verdediger Wouter Goes. Eentje dan, om te beginnen. ‘Het Nederlands elftal tot 17 jaar voetbalde tegen Italië. Wouter speelde op zijn Italiaans een Italiaanse spits uit de wedstrijd. Bij een doorbraak veroverde hij de bal met een perfecte sliding, bij de zijlijn. De Italiaan verloor zijn scheenbeschermers en Wouter gooide ze over de afrastering, tot verbazing van die spits. De wedstrijd ging door en Nederland scoorde.
‘Ja, zeggen we in Nederland dan: dat is fout, dat mag niet, maar het tekent de winnaarsmentaliteit van deze jongen. Wij leiden normaal gesproken geen boefjes op. Nou, hij is een boefje, maar in de goede zin des woords. Hij heeft wat Nederlandse verdedigers vaak missen: grinta. Dat merkten we bij bij Rode Ster Belgrado, in het jaar dat AZ de Youth League won, of in de finale tegen Boca Juniors in Argentinië.’
Wouter Goes is een durfal als verdediger. Het was nochtans een zonderling beeld vorige week, uitgebreid getoond op tv: spits Brian Brobbey knijpt Goes in de edele delen, tijdens de achtste finale van de beker: AZ tegen Ajax. AZ wint, met onder meer een doelpunt van Goes. Na afloop lacht de verdediger om het voorval. Ja, het was pikant, hij zou het zelf niet zo doen, maar verder? Gewoon, niet zeuren en door. Hij deelt uit en incasseert.
Het gaat de laatste tijd vaak over Goes, ook over zijn onorthodoxe wijze van verdedigen, die geldt als on-Nederlands. Vasthouden, krabben, trekken, knijpen, beledigen. Het verhaal gaat een eigen leven leiden, alsof er verder niets is, terwijl Goes verdedigt met alles wat hij in zich heeft. Niet voor niets was de Spanjaard Sergio Ramos zijn voorbeeld. ‘Hoe hij duels aanging, zijn passie. Geweldig’, zei hij eens. Op posters op zijn jongenskamer stonden Ramos en Messi. Nee, hij nam geen tatoeages. ‘Dat mag niet van mijn ouders.’
Het zijn uitspraken van Goes van bijna twee jaar geleden, na een wedstrijd tegen Lazio in de Conference League, kort na zijn doorbraak als jongen van 18. Hij vindt het mooi hoe ze in Italië met verdedigers omgaan. ‘In Nederland gaat het vooral om goed zijn aan de bal, in Italië echt om verdedigen.’ En dat doet hij dus, met heel zijn hebben en houden, in de wetenschap dat die andere club uit Rome, AS Roma, donderdag in een cruciaal duel geweldige aanvallers als Paulo Dybala en Artem Dovbyk kan opstellen.
Oud-speler Kenneth Perez, analist bij ESPN, leerde Goes bij toeval kennen, omdat hij soms golft met de zus van diens moeder. Praat eens met hem en zijn ouders, vroeg de zus. Gewoon, over voetbal en wat daarbij allemaal komt kijken. Goes zelf, in 2023: ‘Mijn ouders weten allebei niets van voetbal. Dat is heel erg fijn eigenlijk. Ze geven me geen instructies.’ Zijn moeder deed aan atletiek, vader aan American football. ‘Mijn broer en zus studeren’, zei hij toen. Met een kwinkslag: ‘Ik ben degene met mavo. Ik ben de domste van de familie.’
Perez: ‘Ik ging voor het eerst naar een wedstrijd van Wouter kijken op het complex van AZ. Hij was een jaar of 16. Hij was niet de beste voetballer op het veld, maar wel een grote persoonlijkheid, door zijn inzet, de concentratie. Sindsdien praten we geregeld met elkaar. Het is mooi dat hij op het veld anders durft te zijn dan de anderen.’
Het is snel met hem gegaan bij AZ, waar ze trots zijn, zoals ze telkens fier zijn als een jeugdspeler is doorgebroken en op het hoogste niveau mag acteren, tegen de grootste clubs. De flair die bij hem hoort, is een wapen. Nooit nerveus zijn. De lessen van AZ meenemen naar het veld. Zelfvertrouwen tonen, met druk omgaan. ‘AZ is een familie’, zei Goes in 2023. ‘Het type speler bij AZ is geen bange schijterd. Ik weet van mezelf wat mijn kwaliteiten zijn. Als ik mijn voet op het veld zet, verdwijnt alle nervositeit.’ Destijds was hij nog vooral vervanger van Sam Beukema, die nu furore maakt in de Serie A, bij Bologna.
Wie weet wat voor Goes mogelijk is. Hij is afkomstig van Arsenal in Amsterdam, voetbalde vanaf zijn 7de bij Ajax, vanaf zijn 11de bij AZ. Bij Ajax kreeg hij bij een evaluatiegesprek ‘oranje licht’ in het opleidingstraject. Er bestond twijfel over het verdedigen met ruimte in de rug en over de technische vaardigheid. ‘De eerste training voelde meteen goed. AZ zei: je mag komen. AZ voelde gelijk als familie, bij Ajax vond ik het meer individueel. Ik was meer van het team. AZ paste beter bij mij.’
Perez vermoedt een glanzende toekomst voor Goes. ‘Er zijn genoeg verdedigers die goed kunnen voetballen, maar die niet zo goed kunnen verdedigen. Wouter vindt verdedigen echt leuk. In andere aspecten van het spel kan hij zich nog verbeteren. Indribbelen, overtuiging tonen aan de bal. Zoals Philippe Sandler (NEC) dat kan. Maar dat is wel te leren, in tegenstelling tot echt verdedigen, want dat moet in je zitten.’
Brandenburg ziet al forse verbetering bij het indribbelen, bij een linie overslaan in de passing. Goed, nog één anekdote dan van Brandenburg: ‘Hij past zich ontzettend snel aan, aan het niveau en aan de omstandigheden. In zijn eerste wedstrijd bij Jong AZ, tegen Jong Ajax, zakte hij door het ijs. Iedereen had zijn mening weer klaar. Maar met de dag werd hij sterker. Het is reteknap hoe hij zich sindsdien heeft ontwikkeld als centrale verdediger die niet de langste is en ook niet de snelste.’ En vooruit, nog een toegift: ‘Hij kwam bij ons binnen bij de onder 13. Vanaf het begin zei hij tegen zijn medespelers, als mannetje uit Amsterdam: kom op, jongens, stoer kijken, dan staan we al met 1-0 voor.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant