schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Voor iemand die maar 26 jaar oud werd, liet de Amerikaanse rapper Mac Miller (Malcolm McCormick) een flink oeuvre na. Toen hij in september 2018 (vrijwel zeker per ongeluk) overleed aan een overdosis drugs had hij vijf studioalbums, een dozijn mixtapes en een berg singles gemaakt.
Er lag ook nog het nodige op de plank. Zoals Balloonerism, een album uit 2014, dat nu uit is als zijn tweede postume titel.
Zijn rapdebuut Blue Slide Park (2011) werd her en der agressief neergesabeld, maar dat hij niet talentloos was, bleek toen hij zich begaf op het terrein van soul, jazz, experiment en psychedelica. De jonge rapper wilde ook zingen, zo bleek. Uit die periode van losjes verkennen dateert Balloonerism, waarop hij soms aan een figuur als King Krule doet denken.
Hij rapt vals in 5 Dollar Pony Rides om zich vervolgens in een schuimbad van jazzy soul te laten zakken in Friendly Hallucinations. Macaber wordt het op het eind: ‘What does death feel like?’, vraagt hij zich af in Rick’s Piano.
Miller werd steeds lastiger te classificeren. Dat wekte al sympathie en nieuwsgierigheid toen hij nog leefde. Op Balloonerism nog meer: wat zou hij bij leven nog hebben gemaakt? Hij zat op een vruchtbaar spoor.
Mac Miller
Balloonerism
Pop
★★★☆☆
Warner
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant