De lezersbrieven, over het voordeel van hoge importtarieven, Twin Peaks, een factuur naar Israël, weerbaarheid tegen pestkoppen, en de stelling van Pythagoras.
De naderende inauguratie van Donald Trump vervult mij met afschuw vanwege zijn abjecte ideeën over de samenleving en de wereldorde. En ik vermoed dat veel Amerikanen met een laag inkomen niet door hebben hoe ze straks nog slechter af zullen zijn onder de nieuwe president.
Maar over één ding ben ik misschien wel tevreden, of denk ik dan te simpel? Het verhogen van allerlei importtarieven draagt mogelijk bij aan minder wereldhandel in allerlei goederen. Dat stimuleert vervolgens het lokaal produceren en gebruiken van goederen en etenswaren. Zie daar een geweldig effect voor het milieu: in- en uitvliegen en verschepen van spullen, minder export van landbouwproducten en dus een stimulans voor consuminderen, lokale werkgelegenheid en lokaal consumeren.
Huub Rommers, Sneek
In het postuum over David Lynch schetst de Volkskrant een contrast tussen zijn opgewekte karakter en het duistere wereldbeeld dat in zijn werk naar voren komt. Terugkijkend op zijn tv-serie Twin Peaks is het de vraag of dat contrast inderdaad zo groot was. Het dorpje in de serie wordt weliswaar geteisterd door duistere krachten, maar de dorpsgemeenschap komt in verzet. De hulp wordt ingeroepen van detective Cooper, die zich dertig afleveringen aan het dorp toewijdt.
Het hele dorp komt in beweging: men ligt zijn vertrouwen in de detective, die geholpen wordt door de sheriff, een reus, een inheemse Amerikaan, een vrouw met een boomstam en een man met één arm. De personages uit het dorp zijn net zo jaloers, angstig en overspelig als echte mensen, maar in de hoop het kwaad uit te bannen werken ze in vertrouwen samen. Er zijn uitzonderingen, zoals de gewelddadige Leo en de hebzuchtige horecamagnaat Benjamin Horne, maar zij steken lelijk af tegen de rest van het dorp. Zo beschouwd is Twin Peaks een verhaal van toewijding, samenwerking en gemeenschap. Een groot contrast met de huidige reactie op het duister in de VS.
Luc Mastenbroek, Amsterdam
Er volgt toch zeker wel een factuur naar Israël van 25 miljard onder vermelding van ‘wederopbouw Gaza’, hoop ik? Of moeten wij die verwoesting betalen? Wat ik de Gazanen overigens van harte gun, maar kloppen doet het niet.
Maud van Thiel, Ede
Dirk de Vreede beweert ten onrechte dat Alexander Ribbink in een interview gezegd zou hebben dat we met harde vuisten moeten klaarstaan tegen elke vorm van pestgedrag om de vrede te bewaren. Ribbink zegt alleen dat het sterkste jongetje in de klas nooit gepest wordt om aan te geven dat een sterke positie weerbaar maakt. Daarom moeten we volgens hem ter verdediging van ons land tegen pestgedrag en geweld, zoals nu Oekraïne ondervindt, onze afweer versterken.
De opstelling van De Vreede (what’s in a name?) ten aanzien van pestgedrag en geweld tussen staten is onrealistisch. In de praktijk blijken alle afspraken en strategieën om samen een vredig bestaan te hebben zonder doden, angst en schade, niets waard te zijn. Agressors als Poetin tonen keer op keer maling te hebben aan regels en niet open te staan voor redelijke argumenten. Ons past niets anders dan op defensieve manier daadkracht te tonen door te investeren in een sterkere krijgsmacht.
Het is spijtig dat het blijkbaar niet anders kan.
Ton ten Barge, De Heurne
Bij het lezen van Sheila Sitalsings column over Dilan Yesilgöz ontstaat bij mij het beeld van onze hond die haar favoriete speeltje in stukken probeert te rukken. Dat gaat haar aardig lukken. Ik hoop dat mevrouw Sitalsing hetzelfde gaat bereiken met haar vlijmscherpe analyse.
Josien Hoogland, Sussac (Fr.)
Met veel plezier las ik de column van Thomas van Luyn over het wel of niet kopen van een nieuwe televisie. Daarbij hield hij zich uiteraard ook bezig met de grootte van de televisie. Hij ergerde zich aan het feit dat vaak alleen de diagonaal bekend is en niet de lengte en de breedte van de tv, wat toch minstens zo belangrijk is.
Hij haalde de bijna voor iedereen welbekende stelling van Pythagoras van stal en formuleerde hem zo: (beelddiagonaal)² + (zijkant)² = (watjewiltweten)², waarbij ‘watjewiltweten’ de lengte van de tv bedoeld wordt.
Helaas Thomas, zo kom je er helemaal niet meer uit. De plus moet een min zijn. Ik heb begrepen dat je nog geen nieuwe tv hebt gekocht. Doe je voordeel met mijn correctie en ik hoop dat je gauw tot een besluit komt.
Wiebe Bordes, docent wiskunde, Almere
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant