De moed erin houden is altijd een goed idee. ‘Maar waarin dan?’ is altijd de verkeerde vraag. Kijk om je heen en je vindt wel iets – een zak, een mandje. Kan meteen de ziel erbij die je meetorst onder je arm, omdat je hem niet zomaar in de berm kon laten liggen.
Dit gezegd hebbend: vandaag is wel een heel taaie. Weer verschuilt het landschap zich achter grijze gordijnen die niemand open krijgt. Volgens de krant is het normaal. Ik maak mezelf wijs dat het maar beter is. Zonder mist zag ik wellicht de contouren van een dag die wel kleur zal hebben. Het blauw van de maandag, het oranje van de man die aantreedt en weinig goeds belooft.
Dan nog liever voortstappen zonder zeker te weten dat ik beweeg. Geen angst om in een put te vallen, want daar zit ik al in. Misschien ligt ook de moed ergens hier beneden, al zie ik hem nu even niet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns