Waarom Wim Kok nooit ingegrepen heeft, weet ik niet, maar als kind schoof ik zoals massa’s Nederlandse nineties-kinderen elke middag uit school aan bij The Jerry Springer Show. Wat er aan schok en intrige ontbrak in ons nieuwsluwe dorp, haalde je daar in: een man die getrouwd was met zijn paard of een vrouw die zwanger was van haar broer, dat werk. In een net verschenen tweedelige Netflix-docuserie vertellen de oud-redactieleden van Springer dat hun oersaaie show in de begindagen naar de nacht verplaatst werd, doorgaans de doodsteek in televisieland, tot hun producer iets briljants ontdekte: meer knokken, minder kletsen = meer kijkers.
In de woorden van de Springer-redactie hoorde ik ook de gespeelde onschuld van Meta-baas Mark Zuckerberg, die vorige week zijn factcheckers uit het raam duwde. Zoals Zuckerberg zegt dat het zijn huidige missie is om mensen ‘de kracht te geven om {verhalen} te delen’, zeggen ook de Springer-redacteuren dat ze mensen uitsluitend een platform boden om ‘hun verhaal te delen’ (hun nieuwe borsten te laten zien). Maar: om te zorgen dat er geknokt werd, haalden de redacteuren diep getroebleerde gasten binnen, die ze vervolgens backstage opfokten in de hoop dat ze op het podium als vechthonden op hun ex zouden afstormen.
Over de auteur
Emma Curvers is mediaverslaggever en columnist van de Volkskrant.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De redactie was een algoritme avant la lettre: ze zetten het bizarre, groteske en haatdragende in de spotlights, en wakkerden woede en tegenstellingen aan tot er bloed vloeide. Dan kwam beveiliger Steve – niet té snel – die de kluwen gasten uit elkaar trok. Het zei toch meer over ons, zegt de redactie nu, dat wij dat wilden zíén? En de Ku Klux Klan die daar gepuntmutst en wel tegenover de Jewish Defense League zat, die had toch óók vrijheid van meningsuiting?
Zuckerberg en Meta grijpen weer terug naar die simplistische redeneertrant, terwijl in het algoritmisch tijdperk (ook uit Meta’s eigen onderzoek) al lang is gebleken dat ongebreidelde vrijheid van meningsuiting vooral de vrijheid en veiligheid van minderheden beperkt.
Inmiddels voeren ze op het Meta-hoofdkantoor discussies over de vraag of je immigranten mag vergelijken met poep of kots (dat mag!), een normverschuiving die Trump goed uitkomt als hij ze allemaal wil deporteren. Het freedom of speech-verhaal leidt voor Zuckerberg mooi af van het feit dat hij niet alleen baat heeft bij licht ontvlambare content en desinformatie: Meta is ervan afhankelijk.
Want als ze niet naar jou kijken, dat wist de Springer-redactie ook al, dan stappen ze over op iets anders. Eat or be eaten. Springers rivaal was Oprah Winfrey: Zuckerberg lobbyt al jaren tegen TikTok, want TikToks algoritme is gewoon beter in het direct bedienen van alle denkbare kijkverlangens. Het is inmiddels cultureel veel relevanter dan Meta’s schaamteloze imitatie, Instagram Reels.
Zondag besluit het Amerikaanse Hooggerechtshof over het voorgenomen verbod op TikTok. Donald Trump kan daarna besluiten het platform alsnog in de lucht te houden. Of Zuckerbergs transformatie tot een vechtsportminnende, met goud omhangen bro die zwatelt over masculiene energie oprecht is of puur politiek, doet er niet zoveel toe. Een van Meta’s advocaten vond het in elk geval zorgelijk en stopte deze week, omdat Zuckerberg ‘afglijdt naar toxische mannelijkheid en neonazi-waanzin’.
Hoe dan ook helpt zijn nieuwe imago en beleid de hieltjes van Trump vochtig genoeg te houden. Bij de conservatief-rechtse podcaster Joe Rogan zei Zuckerberg vorige week: ‘Waar ik heel optimistisch over ben met president Trump, is dat hij, denk ik, gewoon wil dat Amerika wint.’
En the winner takes all. The Jerry Springer Show werd 27 jaar lang uitgezonden, tot 2018 – toen je na school op je telefoon al lang kon kijken naar een assortiment aan onthoofdingsfilmpjes, vechtpartijen en ongeblurde tieten. Jerry Springer, die schathemeltjerijk werd van zijn talkshow, was op enig moment groter dan Oprah.
Eén ding hadden ze bij Springer nog wel: beveiliger Steve, die zorgde dat er geen dooien vielen bij matpartijen. Dat kan Meta niet meer zeggen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant