Als de vrouw van Luc hem op een dag vertelt dat ze is vreemdgegaan met een oudere collega, voelt hij zich getergd. Waarom heeft ze haar opkomende verliefdheid niet met hem besproken en hem in plaats daarvan moedwillig buitenspel gezet?
is journalist. Voor Volkskrant Magazine interviewt ze wekelijks mensen over liefde en relaties.
Luc (43): ‘Vaak lees ik op deze plek verhalen van vrouwen die hun echtelijke ontrouw verheerlijken in de veronderstelling dat hun vreemdgaan hun huwelijk uiteindelijk alleen maar ten goede komt. Ik weet wel beter. Ik ben de bedrogen echtgenoot in hun verhaal en mijn ervaring is een heel andere.
‘Het was op een avond niet lang na de zomervakantie dat mijn vrouw me vertelde dat ze was vreemdgegaan. Ik zat op de bank en zocht een serie waarnaar we samen konden kijken. Er was een tweede seizoen uit van Love Is Blind en ik riep naar de keuken waar ze nog wat aan het opruimen was: zullen we dat gaan kijken?
Ze reageerde een beetje afwezig, wat me enigszins verbaasde, want ze hield van die serie. Toen ze even later binnenkwam, zag ik dat er iets aan de hand was. Ze legde haar hand op mijn schoot en zei met tranen in haar ogen: liefje, er is iets ergs gebeurd. Tijd om te schrikken was er niet, want in één adem zei ze: ik ben verliefd op een ander. Een paar seconden bleef ik stil, daarna vroeg ik: op wie? – al wist ik dat het die oudere collega moest zijn met wie ze ‘zulke goede gesprekken’ had. En inderdaad, het was zijn naam die even later door de kamer klonk.
De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.
‘Het gekke is dat ik alles wilde weten, als om mezelf te martelen. Geen enkel antwoord kon zo bevredigend zijn dat ik haar besluit om met hem naar bed te gaan – want dat was wat er was gebeurd – zou kunnen begrijpen. Ik voelde me getergd. Ik had haar altijd alle geluk gegund. Toen het moederschap haar zwaar viel, stimuleerde ik haar met vriendinnen uit te gaan; er waren weken dat ze drie avonden weg was en ik ons kind naar bed bracht en eten voor hem maakte, en ik deed dat graag omdat ik zag dat het leven buiten de vier muren haar goed deed. Maar dit was mijn grens en dat wist ze. Toen ze eens had gevraagd: wat zijn voor jou de dealbreakers, had ik letterlijk geantwoord: ‘Ontrouw, meer niet.’
‘Vlak voor de vakantie is het gebeurd’, hoorde ik haar zeggen. Ik dacht aan de avond voor ons vertrek naar Italië waarop we halsoverkop een theatervoorstelling hadden moeten verlaten omdat ze een blaasontsteking had en naar een dokter wilde. ‘Wat nu?’, probeerde ik mijn opkomende woede met rede te onderdrukken. ‘Wat wil je precies?’ ‘Alles’, antwoordde ze. ‘Ik wil met jou verder, maar ik wil hem ook blijven zien.’ Toen werd ik boos. Ze toonde geen spijt, sprak geen verontschuldigingen uit, geen woord over het geheimhouden van haar affaire, ze trapte op mijn ziel en stampte erop.
‘Ik geloof niet in een open relatie. Misschien was het anders geweest als ze het me eerder had voorgesteld, dus voor ze met die man had gezoend, verliefd werd, naar bed ging, al die stappen zette zonder mij. Als ze op een dag, toen ik op diezelfde bank zat, klaar om gezellig samen tv te kijken, had gezegd: ‘Liefje, ik moet je iets vertellen. Ik heb romantische gevoelens voor een ander. Ik heb geprobeerd het te onderdrukken, maar het lukt me niet en het is ook nog eens een collega van me, iemand die ik elke dag zie, dus ik wil dat jij dat weet.’
‘Als ze toen had gevraagd: ik weet dat je er geen voorstander van bent, maar zou je toch nog eens willen nadenken of je echt geen polyamoreuze relatie wilt? Dan had ik me gerespecteerd gevoeld. Dan waren de overwegingen en de discussies in de eerste plaats iets van ons samen geweest. Dan was ons huwelijk, onze verbintenis, de basis gebleven. Dan hadden wij en niet zij haar verliefdheid besproken. Wie weet had ik zelfs meer open kunnen staan voor haar idee. Ik had in ieder geval rustig naar haar kunnen luisteren. Dus ja, wie weet. Had ik niet altijd alleen het allerbeste met haar voorgehad?
‘Nu had ze gelogen. Ze had hem in het geheim ontmoet. Ze had gemerkt dat ze steeds verliefder werd – thuis vertelde ze al lang niet meer over hun goede gesprekken, waarschijnlijk omdat die steeds intiemer werden. Naïef had ze iedere stap voor zichzelf goedgepraat. O, we hebben gezoend, nou, ja misschien maar beter, dan verdwijnt de spanning uit mijn systeem. O, de vakantieperiode komt eraan, laten we nog één afscheidslunch doen bij hem thuis. Oeps, er is hier niet alleen eten maar ook seks, die had ik niet zien aankomen.
‘Al die fasen waarbij ze me moedwillig buitenspel zette. Mij niet serieus nam. Ons verloochende. Want wat is een huwelijk anders dan wederzijds vertrouwen en openhartigheid, het delen van geluk, twijfels én pijn? Haar eenzijdige besluit mij systematisch te bedriegen had niets met liefde te maken. Haar polyamorie was geen heilig ideaal, maar gulzigheid. Niet het bezwijken voor de verleiding neem ik haar kwalijk, maar het bedrog. Een relatie zou monogaam moeten zijn en als er dingen spelen zoals verliefdheid, wat natuurlijk altijd kan gebeuren, dan moet je dat uitpraten. Wanneer je dat doet, hoeft het helemaal nooit op vreemdgaan uit te draaien.
‘De volgende ochtend ben ik naar een vriend gegaan met de bedoeling vier dagen later terug te komen om te praten. Maar ik was non-stop aan het tobben en deed geen oog dicht. Na zeventig uur ijsberen ben ik teruggegaan. ‘Het is niet dat ik je die man niet gun, maar ik kan dit gewoon niet. Ik moet nu trouw zijn aan mezelf’, zei ik. Zij bleef vasthouden aan haar wens, tot de nacht voor haar definitieve vertrek.
‘Schokschouderend stond ze voor de deur van de logeerkamer. ‘Ik wil verder met jou’, zei ze, ‘alleen met jou’. Maar voor mij was dit het zoveelste bewijs dat ze altijd iets wilde wat ze niet had. Nog een laatste keer vroeg ik: ‘Dit was geen dronken zoen in een bezemhok tijdens een kerstborrel, maar iets wat maandenlang heeft kunnen groeien? Waarom heb je al die beslissende momenten genegeerd?’ Ze wist het niet. We zijn inmiddels gescheiden. Vreemdgaan is niks verheffends, maar een bewuste keuze om je partner buitenspel te zetten. Vreemdgaan is verraad.’
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Luc gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.
Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.
Meedoen? Mail een korte toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant