Door niet op tijd plaats te maken, schaadde president Joe Biden de kansen voor een Democratische kandidaat. Bovenal faalde hij in het Midden-Oosten.
Onder Donald Trump dreigt een oligarchie te ontstaan die de Amerikaanse democratie ondermijnt, waarschuwde de vertrekkende president Joe Biden donderdag in zijn afscheidsrede. Zijn zorgen zijn terecht, maar hij droeg zelf bij aan de overwinning van Trump door te lang vast te houden aan zijn kandidatuur, terwijl hij fysiek en mentaal niet meer op het presidentschap was berekend.
Joe Biden, die maandag officieel aftreedt, heeft veel goed gedaan, maar zijn eindbalans valt negatief uit door een aantal cruciale fouten die hij tijdens zijn regeerperiode heeft gemaakt. Doordat hij niet op tijd plaatsmaakte, schaadde hij de kansen van een Democratische kandidaat voor het Witte Huis. Bovenal faalde hij in het Midden-Oosten, waar hij weigerde serieuze druk op Israël uit te oefenen, ondanks het excessieve geweld van het Israëlische leger tegen burgers in Gaza.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
In 2020 hoopten velen, zeker in Europa, dat Biden de Verenigde Staten op een ander spoor zou kunnen zetten, na vier jaar haatdragende politiek van Trump. Biden begon voortvarend met ambitieuze investeringen in de groene transitie, de infrastructuur en de chips-industrie. Hij was een oude man met haast, zoals de econoom James Galbraith zei. Onder Bidens leiding werkte een actieve overheid aan een groener en socialer kapitalisme. In economisch opzicht was zijn presidentschap een succes. Europa kijkt jaloers naar de Amerikaanse cijfers op het gebied van groei, productiviteit en innovatie.
Helaas was het niet genoeg om de terugkeer van Trump in het Witte Huis te verhinderen. De Democratische kandidaat Harris worstelde met de erfenis van Biden. Kiezers zagen vooral de inflatie en de gestegen kosten van het levensonderhoud, mede veroorzaakt door het geld dat Biden in de economie pompte. Zij namen het Biden kwalijk dat de immigratie onder zijn presidentschap een recordhoogte bereikte. Meer in het algemeen gaven velen de voorkeur aan het culturele conservatisme van Trump boven de progressieve lijn van Biden en Harris.
Op het gebied van buitenlands beleid is zijn balans negatief. Hij steunde Oekraïne, maar koos voor een aarzelende lijn, waardoor de oorlog onbeslist voortsleepte. Hij zette Israël niet onder druk, terwijl het Israëlische leger in Gaza meer dan 46 duizend slachtoffers maakte. Daarmee bracht hij de VS en het Westen grote diplomatieke schade toe. Het Westen zegt een op regels gebaseerde internationale orde te verdedigen, maar doet niets als een bondgenoot als Israël die regels overtreedt.
In 2020 bestond de hoop dat het presidentschap van Donald Trump een incident was. Dat is ijdele hoop gebleken: Trump keerde sterker terug dan ooit en Biden bleek een tragische tussenfiguur, die vol goede bedoelingen zat maar niet kon overtuigen, mede vanwege zijn ouderdom en broosheid.
Het is onthutsend dat de Democratische partij dit heeft laten gebeuren, hoewel zij al in 2016 zag hoe gevaarlijk Donald Trump was. Hopelijk gaan de Democraten deze keer wel op zoek naar een sterke kandidaat voor 2028, die een overtuigend antwoord kan formuleren op de xenofobie en het autoritarisme van de Republikeinen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant