Wanneer bij de VVD de schaamteloosheid hoger oploopt dan gewoonlijk, weet je: opletten. Dus sta ik in de hoogste staat van paraatheid sinds Dilan Yesilgöz afgelopen week op de website van de VVD een tekst heeft laten plaatsen waarin ze in eenvoudige zinnen tekeergaat tegen ‘de politiek’ die het jarenlang heeft laten afweten. De hardwerkende man (m/v/x) gaat gebukt, schrijft ze, onder een overheid die is ‘doorgeslagen in bemoeizucht, betutteling en bureaucratie’, en onder ‘de politiek’ (letterlijk citaat) die maar ‘doorgaat met het optuigen van nog meer regels. Met gratis geld waarmee steeds nieuwe hobby’s worden gefinancierd. Dat geld, dat wordt opgebracht door hardwerkende Nederlanders.’
Het is in al zijn ironieloze brutaliteit ontzettend geestig, het beeld van de VVD-leider te paard, galopperend ten strijde trekkend tegen de puinhopen van dertien jaar VVD. Politicus in het hart van de macht. Oud-minister die kabinetsverantwoordelijkheid heeft gedragen voor allerhande regelgeving, en voor een belastingstelsel dat aan elkaar hangt van de voorkeursbehandelingen die huizeneigenaren, aandelenbezitters, kleine bierbrouwers en bestelbusjesrijders erin hebben weten te lobbyen. Tweede partner in een coalitie vol amateurs en onervaren goedzakken, en daarmee de handigste en informeel de machtigste.
Sheila Sitalsing is podcastpresentator en columnist voor de Volkskrant.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Maar nu even niet. Nu even foeteren op wat ‘de politiek’ de beklagenswaardige hardwerkenden allemaal ongehinderd aandoet, spuugbelletjes erbij. Nu even ontzet constateren dat er ‘gratis geld’ aan ‘steeds nieuwe hobby’s’ wordt vergooid.
Het is kortom, verkiezingstijd. Niet verkiezingstijd volgens de definitie van de argeloze buitenstaander – posters, onuitgenodigde folderaars aan de deur, selfies met Wilders en een klagende eigenrisicomevrouw op SBS 6 – maar verkiezingstijd in de permanente campagne van de VVD.
Het kabinet-Wilders, dat zich voor de vorm kabinet-Schoof noemt, heeft immers niet het eeuwige leven. Er valt niets uit te sluiten, en een unieke positie innemen kan niet vroeg genoeg gebeuren.
Dus kun je geen krant openslaan en geen radio aan doen of er staat ergens een VVD’er een monumentje op te richten voor de hardwerkende Nederlander (met wie, als je doorvraagt, gewoon iedereen die werkt mee blijkt te worden bedoeld, alsook iedereen die ooit heeft gewerkt en nu aan het rentenieren is, want ze weten bij de VVD ook wel dat het hier in rap tempo een natie van renteniers aan het worden is. Onder heel specifieke voorwaarden wordt soms zelfs iemand met een uitkering genadig tot de hardwerkenden gerekend).
Daarbij vallen vaak de termen ‘middeninkomens’ in combinatie met grote woorden (‘Het is code rood voor de middenklasse’, liet VVD-Kamerlid Thierry Aartsen optekenen in Het Financieele Dagblad), in combinatie met bezweringen dat de belastingen voor deze groep niet mogen stijgen, want ook de HWN’er heeft recht op ‘bestaanszekerheid’. Hierbij hoort, zoals Yesilgöz het opschrijft, ‘stoppen met een steeds grotere overheid, met meer uitgaven en dus meer belastingen’. Dertien jaar bestuur onder een VVD-premier gereduceerd tot ‘een steeds grotere overheid’, daar zal Mark Rutte van opkijken.
Bij de permanente campagne hoort ook oppositie voeren tegen het eigen kabinet, en dat gebeurt met verve. Door te benadrukken dat de VVD ‘alleen staat’ met allerlei uitermate verstandige opvattingen, en dat de leider ‘het gevecht graag aangaat’. Favoriete boksbal is NSC, maar de boodschap dat BBB’ers niks kunnen en PVV’ers niks voor elkaar krijgen wordt subtiel in kleine bijzinnetjes verwerkt.
Het zijn allemaal inleidende beschietingen voor een strijd die zijn hoogtepunt zal beleven bij het vaststellen van de Voorjaarsnota. Mocht de coalitie het niet overleven, dan staan de campagnethema’s al vast: schaamteloos doen alsof je net bent teruggekeerd van Mars, en denken dat kiezers te stom zijn om door te hebben dat je er al die tijd gewoon was.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant