De lezersbrieven, over de late bezorging van PostNL, Zuckerberg die in zijn eigen fabeltjesfuik verstrikt is geraakt, het ‘keffen’ van de privacywaakhond, de bereikbaarheid van geluk en de liefdevolle zorg voor een demente vader.
PostNL wil de kosten drukken door de brievenbussen voortaan te legen wanneer het uitkomt. Met de bezorging wanneer het uitkomt, is PostNL blijkbaar al begonnen.
Op zaterdag 11 januari ontvingen we alsnog vijf kerstkaartjes uit Landgraaf, Nijmegen, ’s-Hertogenbosch, Alphen aan den Rijn en uit het naburige dorp Angerlo. Hiervan was één kaartje afgestempeld op 17 december 2024 in Rotterdam en de overige vier op 17 en 18 december in Amsterdam. De kaartjes hebben wel een hele lange, maar vooral langdurige reis gemaakt.
Helaas komen deze kerstkaartjes niet meer naast de kerstboom aan de rode linten te hangen, maar worden ze met lichtelijke boosheid direct opgeborgen bij de andere kerstkaartjes van 2024 in de grote kerstkaartenbewaardoos.
Harrie en Lidy Richters, Doesburg
Onlangs vroeg uw krant zich af wat Mark Zuckerberg bezielde om een knieval te maken voor aankomend president Trump. Inmiddels weten we het antwoord. ‘Zuckerberg schuift aan bij Joe Rogan: klaagt over ‘covid-censuur’ door regering-Biden en pleit voor meer ‘mannelijke energie’ in bedrijven’, kopte het liveblog van volkskrant.nl zondag. Ook hij is de fabeltjesfuik ingetrokken en door zijn eigen algoritmes gehersenspoeld.
Peter Jamin, Utrecht
Hoera voor Merel van Vroonhoven die zelf verantwoordelijkheid neemt voor haar gebruik van WhatsApp, Instagram en Facebook: ze kapt ermee, gezien de gure wind die daar gaat waaien. Wij, consumenten, burgers, gebruikers, klanten en kiezers, hebben macht.
Paula Breeman, Leiden
In haar column schrijft Elma Drayer over het overmatig ‘keffen’ van de Autoriteit Persoonsgegevens. Echter is op sociale media, en in interviews, de keuze van het etaleren meestal gemaakt door de persoon over wij het gaat. De overheid (en ook andere organisaties) moeten een nut en noodzaak hebben voor het opslaan, verwerken en delen van informatie en gegevens van personen. Bij het delen is het ook zeer belangrijk om te kijken naar de impact hiervan.
Mensen lijken graag veel van zichzelf te willen delen. En lijken hierbij weinig oog te hebben voor de consequenties, nu en op langere termijn. Dit is echter geen vrijbrief voor de overheid om dan maar klakkeloos alles op straat te gooien. Privacy is voor mij een groot goed. En ik ben blij dat bijvoorbeeld een Autoriteit Persoonsgegevens er is. Om mee te kijken met de overheid en andere organisaties.
Ruben Vogelaar, Westerbork
‘Wie gelukkig wil worden moet hard werken en veel lijstjes afvinken.’ Dat is de boodschap van Ernst-Jan Pfauth in zijn nieuwe boek. Dus weer een zelfhulpboek om gelukkig te worden, want gelukkig worden zal je. Dat je je geluk kan bereiken door op de bank te liggen scrollen terwijl je gedachtenloos een zak chips eet, gaat er bij Pfauth niet in. Je moet voor het ultieme geluk namelijk heel veel afleren, anders lukt het je niet. En vergeet niet een jaarplan te maken en laat je partner (zonder partner geen geluk?) dat ook doen. Bespreek dan samen je doelen en acties aan de hand van gezamenlijke waarden en het worden de mooiste gesprekken van het jaar.
Want wie ongelukkig is heeft dat aan zichzelf te danken: die heeft niet genoeg zijn best gedaan, niet genoeg afgeleerd. Misschien een mooie boodschap voor al die mensen die onder de armoedegrens leven. Hopelijk deze week in iedere krat van de voedselbank een exemplaar. Want gelukkig worden zal je!
Frans Leliveld, Amsterdam
Een ingrijpend gevolg van de wijze waarop men nu toegang kan krijgen tot de gegevens van collaborateurs in het CABR, is dat dat niet haalbaar is voor mensen die wat verder weg wonen. Zeg maar voor iedereen die buiten de Randstad woont, of niet over eigen vervoer beschikt. Zo iemand kan dus wel via internet een naam vinden, maar blijft zitten met de vraag wat diegene op zijn kerfstok heeft. Of zelfs onschuldig is. Vreemd dat dit aspect van selectieve bereikbaarheid geen aandacht krijgt. Alsof de oorlog buiten de Randstad niet bestond.
Deze oplossing is schadelijker dan openstelling via internet.
Luuk Knol, Garmerwolde
Wat een intens verhaal en mooi in beeld gebrachte reportage over het zorgproces van Anne-Gine Goemans en haar vader met alzheimer. Het laat zien wat dementie met je kan doen, en dat is pijnlijk en verdrietig. Er wordt niet vaak stil gestaan bij het ontluisterende aspect van deze ziekte, die door deze dochters zo liefdevol wordt beschreven.
Maria Delobel, Beilen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant