Wie aan de Dakar Rally denkt, zal ongetwijfeld niet als eerste denken aan de Citroën 2CV. Toch staan er twee Nederlanders aan de start met 'het lelijke eendje'. Floris de Raadt en David Kann zijn samen Team 2 Chameaux en ploeteren met de auto uit 1968 door de Arabische woestijn heen. Het is een wonderlijk verhaal van twee mannen die voor het ultieme avontuur in de Classics zijn aangegaan.
De Raadt heeft al wat avonturen met de Citroën meegemaakt. Zo is in zijn thuisland de auto al redelijk vaak de sporen gegeven. "Al mijn vrienden hadden Golf GTI's en zij konden mij niet bijhouden op de slingerweggetjes", aldus de nu nog 57-jarige coureur (hij viert op de slotdag van de Dakar zijn 58ste verjaardag). "Met zijn smalle silhouette kan ik makkelijker door de bochten heen en ook nog eens heel precies. Wij hebben de oudste auto deze Dakar - hij komt uit 1968 - maar tot nu toe doet hij het prima."
Dat de auto aan de start staat, is volgens Kann een wonder op zich. "De reis naar Barcelona [waar de auto's verscheept werden naar Saudi-Arabië] was al spannend, want de auto was nog niet echt klaar. Toen we hem ophaalden in Jeddah had hij een probleem met de brandstofpomp en onderweg naar [het eerste bivak in] Bisha viel hij over een afstand van vijfhonderd kilometer wel zeven of acht keer stil", verklaart hij. "We waren aan de kant van de weg met de auto aan de slag en een bepaalde aanpassing maakte het verschil. Ik denk dat de auto toen doorhad dat het een serieus verhaal zou worden! Nu doet hij het prima, wonderbaarlijk zelfs. Elke dag wordt het een stukje beter."
De coureurs vermaken zich prima en merken dat de concurrentie af en toe met open ogen kijkt als zij erlangs schieten. "We genieten ervan om vol gas te rijden. Het is niet echt heel snel, maar wel snel genoeg om veel andere auto's te passeren. Je ziet hun mond openvallen, ze kunnen niet begrijpen hoe dit kan", vertelt De Raadt. "Het is wel duidelijk dat we niet op ons sterkst zijn als we moeten klimmen of door zacht zand heen moeten. Maar in de wadi's of de moeilijkere gedeeltes voelen we ons heel comfortabel."
Niet alles aan boord van het kleine autootje gaat van een leien dakje. "De ophanging was compleet stuk. We hebben maar een paar reserve-onderdelen, dus het wordt wel spannend", aldus Kann. "Maar dat gezegd hebbende, veel mensen helpen ons. Ook Nasser Al-Attiyah. Hij gaf ons een stuk gereedschap die we hard nodig hadden."
Source: Motorsport