Jutta Leerdam was zaterdag blij met haar derde Europese sprinttitel, maar zeker niet met de manier waarop ze goud pakte in Heerenveen. De 26-jarige schaatsster reed een rommelige 1.000 meter op nieuw materiaal, waardoor ze bijna verloor van Femke Kok.
Leerdam glimlacht om de vraag. Waar zit bij haar de euforie na een niet heel verrassende Europese titel? "Dat vraag ik me ook af", zegt de Nederlandse in de tunnel onder het ijs van Thialf. "Goud is goud, daar ben ik tevreden over. Maar ik ben zeker niet tevreden met mijn 1.000 meter."
Leerdam begon de laatste afstand van het EK sprint met een achterstand van 0,48 seconden op Kok. Op papier moest dat geen probleem zijn voor de specialiste op de 1.000 meter, maar de slotrit van het vrouwentoernooi werd toch heel spannend. Kok was sneller na 600 meter, maar op de streep had Leerdam net genoeg tijd gepakt. Het verschil in het eindklassement was slechts 0,08 seconden, gerekend naar de 1.000 meter.
Leerdam liet het vooral liggen aan het begin van haar race. "Ik weet niet wat er allemaal gebeurde na de start, maar ik heb daar geen slag goed geraakt", zegt ze. "Ik opende in 18,1 seconden, niet normaal hoe slecht dat is. Gisteren was ik meer dan drie tienden sneller. Dat mag me niet gebeuren."
Door het slechte begin van Leerdam kreeg Kok tijdens de race steeds meer hoop op een stuntje, vertelt de Friezin na afloop. "Ik voelde dat het verschil met Jutta niet heel groot was. Ik heb geknokt tot de finish, maar helaas was het niet genoeg. Door het kleine verschil baal ik nu extra. Het voelt als een gemiste kans op goud."
Voor Leerdam was het flink wennen dat ze op een 1.000 meter achter haar tegenstander schaatste. "Op de finish wist ik wel dat ik de titel had", zegt de winnares, die 1.14,45 klokte. "Maar heb het onnodig spannend gemaakt, dit had totáál niet gehoeven. Ik baal ervan dat ik mijn eigen niveau niet heb gehaald. Ik ga geen 1.14 meer rijden hier in Thialf, dat heb ik bij dezen gezegd."
De verklaring voor het mindere optreden van Leerdam ligt in haar zoektocht naar het optimale materiaal. De tweevoudig wereldkampioene op de 1.000 meter reed bij het EK sprint haar eerste wedstrijden op nieuwe ijzers. Haar vorige ijzers waren na vier jaar op en moesten vervangen worden. Leerdam stapte deze winter ook al over naar nieuwe schaatsschoenen.
"Het is wennen. Ik merk vooral dat ik meer moeite heb in de bochten, dat ik daar onzekerder rijd. Op mijn oude materiaal had ik een veilige basis, wist ik precies wat ik moest doen. Nu zijn mijn slagen soms raak en soms even niet."
Leerdam neemt de groeipijnen op de koop toe. Ze heeft al meerdere keren uitgelegd dat ze dit seizoen ziet als een "testwinter". Haar grote doel is om volgend jaar in Milaan olympisch kampioene te worden op de 1.000 meter, de enige grote titel die nog ontbreekt op haar erelijst. Daarom wil ze nu het ideale materiaal vinden.
"Ik doe het mezelf aan, maar ik moet wel", zegt Leerdam. "Dit is puur om een volgende stap te kunnen maken. Ik ben blij dat ik in anderhalve week de overstap heb kunnen maken naar nieuwe ijzers en goud heb kunnen pakken. Testen en toch winnen: dat is natuurlijk een fijne combinatie. Het is mooi dat ik die ruimte nu heb."
Source: Nu.nl sport