Met zijn hand op de Bijbel wordt hij over tien dagen beëdigd als nieuwe president. Daarna zal Donald J. Trump bidden, een kruis slaan en beginnen met zondigen.
Hoe hij dat precies gaat doen, is bij mij thuis momenteel het favoriete gezelschapsspel. Zelf heb ik behoorlijk wat euro’s ingezet op Groenland vooral omdat Trump deze week verklaarde dat eiland zo graag te willen toevoegen aan zijn invloedssfeer, dat hij ‘militair ingrijpen’ niet uitsluit.
Vanuit Trumps perspectief begrijp ik die ambitie volledig. Er bestaat – werp maar een blik op uw wandkaart – immers geen enkel ander land dat zichzelf zo graag groter voordoet dan het in werkelijkheid is dan Groenland. Zoals Groenland in uw atlas even groot lijkt als Afrika, maar in werkelijkheid zeventien maal kleiner is, zo bezit ook Trump het indrukwekkende talent zichzelf dusdanig op te pijpen dat zelfs zijn windjes uitgroeien tot wereldnieuws.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Zo ontstond er ook na zijn uitspraken over Groenland een wereldwijde commotie waarin experts er in groten getale op wezen dat het land eigenlijk toebehoort aan Navo-partner Denemarken. Dat leek mij dan weer een wat wankel argument, aangezien ook de Denen het eiland ooit met geweld hebben ingenomen als een stel rovende Vikingen en het bovendien de Denen waren die tot diep in de jaren zeventig gedwongen anticonceptie toedienden aan inheemse vrouwen in een poging de bevolkingsgroei van de Inuit te beperken.
Daar komt bij dat Groenland, of we het nu willen of niet, al decennialang een speelbal is van allerlei wereldmachten. Nu nog bestaat 90 procent van de totale export uit vis en garnalen, maar zodra de opwarming van de aarde doorzet, en Groenland naar verwachting zo’n 270 miljard ton aan ijs per jaar verliest, komen er kilo’s aan koper, diamant, goud en uranium vrij te liggen, evenals een enorme voorraad olie en gas, plus nog eens een indrukwekkende hoeveelheid grondstoffen die cruciaal zijn bij de fabricage van smartphones en elektrische auto’s.
Niet voor niets probeert China, nu al marktleider in dergelijke zeldzame mineralen, er al jaren zo veel mogelijk mijnen te openen. Toen de Denen het eiland in 2009 iets meer zelfbestuur gaven, was er bijvoorbeeld geen economie ter wereld waar het aantal Chinese investeringen als percentage van het bbp hoger lag dan in Groenland.
Ondertussen aast ook Poetin op de uraniumvoorraden die er verstopt liggen. En vooral: hij aast op de noordelijke zeeroutes die vrijkomen wanneer het ijs smelt en die niet alleen militair-strategisch buitengewoon interessant zijn, maar ook economisch, omdat elke rederij ter wereld ze zal willen gebruiken om goederen van oost naar west te vervoeren.
Groenland is, met andere woorden, veel te belangrijk om zomaar over te laten aan de Russen en de Chinezen. Het probleem is alleen: Trump is tactisch gezien veel te onnozel om die twee fatsoenlijk tegenwicht te bieden.
Hoe ik dat weet? Omdat zijn plan om tegelijkertijd Canada, Groenland, het Panamakanaal én de Golf van Mexico in te lijven, niet meer is dan een exacte kopie van hoe ik vroeger Risk speelde. En na talloze verliezen op kerstavond weet ik inmiddels dat je bij Risk nooit wint door aan het begin luidkeels te verkondigen welke opdracht er op je kaartje staat.
Nee, Risk win je alleen door, net als mijn vader, vanuit China te beloven je echt niet in de rug aan te vallen, waarna hij je een beurt later toch gewoon aanviel.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant