Met moeite rijd ik in de auto van mijn vader het parkeerterrein op. Mijn vaders auto vereist een bepaalde kunst, een kunst die ik matig beheers, namelijk met een zacht fluwelen voetje de koppeling laten opkomen terwijl je met je andere, satijnen voetje precies voldoende gas geeft, zodat je wel vooruitkomt, maar de motor niet gaat brullen.
Nu lijkt het misschien alsof het een Ford Mustang V8 is, maar het gaat hier gewoon om een Renault Clio met een versleten koppeling. Het gaat erom dat hij rijdt en dat kan ik van onze eigen auto niet zeggen. Nadat we de laatste keer langs de A1 waren gestrand, had de meneer van de Wegenwacht hem weer aan de praat gekregen door met een ijzeren pijp een harde tik op de dynamo te geven. Toen reed de auto weer even, maar ongeveer 10 kilometer verder begaf hij het weer en werd hij definitief afgesleept.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
We gaan hem niet meer laten repareren. Na een kapotte katalysator, een kapotte brandstofpomp, een kapotte dynamo, gezeik met de accu, versleten remmen, en nog een handvol aan dingen die echt anders moeten, aangevuld met een buitengewoon hoog verbruik, is het een keertje klaar.
Mijn broer, die de auto altijd repareert, heeft het ook helemaal gehad. ‘Koop gewoon een Toyota, dan ben je van het gezeik af.’ Daarom rijden we nu in de auto van mijn vader de parkeerplaats van de Toyota-dealer op. Het plan: we gaan voor de goedkoopste die ze hebben.
De uitvoering: een vriendelijke verkoper met grote bruine ogen laat ons een aantal modellen zien. ‘Deze zou ik niet doen, is te klein voor een gezin. Die kun je doen, maar die is in dezelfde klasse als die daar staat en die is dan net wat meer geschikt. Welke? Die? Hmm, als ik heel eerlijk ben, zou ik ook niet die doen, maar die andere. Weer net iets duurder, maar ook veel meer auto voor je geld. En Carplay.’ Zoals het bekwame autoverkopers betaamt, praat hij vooral tegen mijn vrouw.
Als we weer aan zijn bureau zitten, maakt de verkoper wat berekeningen. Dit gaat het maandelijks kosten, dat is de verzekering, aanbetaling zus, restbedrag zo. Het wordt een tweedehands Toyota Corolla. Er past een heel gezin in, je kunt ermee op vakantie. Hij is hybride, rijdt zuinig, maar kan ook snel. Veel laadruimte. Carplay. Tien jaar garantie. Nooit meer gezeik. Hij is grijs.
Een degelijke, verstandige auto. Een groen sapje bestellen in een café. Seks in missionarishouding. Zilvervliesrijst. Marten de Roon. Schoenen van Skechers. Vakantie in Duitsland. Sojasaus met minder zout. ‘Moet hij nog een naam hebben?’, vraagt mijn vrouw als ik later extreem behoedzaam en zwetend het terrein af rijd.
Inderdaad. We noemen hem Cor. Of Cora. Whatever.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant