In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. ‘Brangelina’ en ‘Bennifer’ zijn definitief voorbij. Hoewel: kán dat wel, in Hollywood?
Over het algemeen gezien hebben paparazzi weinig moois toegevoegd aan de wereld, maar dat er in 2001 een tabloidfotograaf stond te wachten op het moment dat Nicole Kidman de echtscheidingspapieren van Tom Cruise had ondertekend, heeft werkelijk een cadeau van een foto opgeleverd.
Erop staat een vrouw die zich onbespied lijkt te wanen, in een hysterisch roze-groene, bijeengeraapte outfit. Armen omhoog, borst vooruit, een gezichtsuitdrukking van puur geluk. Alsof ze net een marathon heeft gelopen – extatisch én uitgeput. Het is volbracht. Dit is hoe herwonnen vrijheid eruitziet. Lós.
Zelf beweerde Kidman afgelopen november dat de foto ‘uit de context is getrokken’, maar het is al te laat. Het is inmiddels een iconisch na-de-scheiding-beeld. Toen actrice Jenna Dewan na zes jaar officieel een punt zette achter haar relatie met acteur Channing Tatum plaatste ze niet voor niets die iconische foto van Kidman op sociale media.
Je zou Angelina Jolie zo’n moment gunnen. Afgelopen week tekende ze na acht jaar de papieren met Brat Pitt. Ácht jaar! Ze waren bijna net zo lang verwikkeld in een akelig juridisch gevecht als hun relatie duurde. Misschien kan ze erop proosten met Jennifer Lopez, die deze week haar scheiding van Ben Affleck juridisch bekrachtigde.
In één week tijd twee sprookjeshuwelijken definitief aan gruzelementen. ‘Brangelina’ was jarenlang het symbool voor een gelukszalig gezinsleven; ‘Bennifer’ het bewijs dat de ‘tweede-kans-romance’ bestaat. Ware liefde overwint alles. Voer voor onverbeterlijke romantici.
Hoe draai je zo’n narratief nu 180 graden? Met woorden als ‘nachtmerrie’, ‘uitgeput maar opgelucht’ en ‘frisse start’. Beide partijen zijn bevrijd van het juk van de symbiose – híj is op de datingmarkt/heeft jonge nieuwe vriendin. Zij is sterker en onafhankelijk. Eind goed, al goed.
De werkelijkheid is natuurlijk complexer. Demi Moore schrijft onder meer over de breuk met Aston Kutcher in haar autobiografie. Ook zij hadden een ‘sprookjeshuwelijk’, leeftijd telt niet als twee ‘soulmates’ elkaar vinden, was het narratief. Tot hij vreemdging en zij dat moest vernemen uit de tabloids.
In haar boek heeft Moore óók oog voor de liefde die er ooit was, en is ze bloedeerlijk over de duistere periode die volgde na de scheiding, waarin ze zichzelf opnieuw moest zien uit te vinden. Helemaal niet meteen een overwinnaarspose.
Afgelopen week had ze een Golden Globe in haar handen voor haar rol in The Substance, haar eerste acteerprijs ooit. Ondertussen gaat het met Kutchers carrière slecht, merkten de tabloids fijntjes op. ‘Eindelijk gerechtigheid’, klonk het op sociale media.
Wat irritant voor Moore. En voor Jolie, én voor Lopez, én voor Kidman. Zat je in zo’n veelbesproken koppel, dan word je blijkbaar nooit meer helemaal een individu, wat je ook doet en presteert, hoe bevrijd je je ook voelt, en hoeveel echtscheidingspapieren je ook ondertekent.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant