‘Volksaard’ is een dubieus begrip, maar de uitspraak dat de mobiele app Tikkie nergens anders vandaan had kunnen komen dan Nederland durf ik wel voor mijn rekening te nemen. Alleen in een rijk land waar het splitten van bedragen in het nationale DNA zit, zijn inwoners in staat elkaar in één jaar 157 miljoen onlinebetaalverzoeken te sturen. De Volkskrant berekende waar dat in 2024 op neerkwam: 5,3 tikkies per seconde.
Toen ik correspondent was in Boekarest moest ik een keer tolken voor een Nederlands gezelschap. In een restaurant wilden ze een rekening van 750 duizend Roemeense lei (destijds 30 euro) door zes delen. Probleem was dat ze allemaal louter biljetten van een miljoen lei (40 euro) hadden gepind.
Ik kreeg de ober maar niet uitgelegd dat elke Nederlander van zijn één-miljoen-biljet hetzelfde wisselgeld van 875 duizend terug wilde. En dus zei ik uiteindelijk maar: ‘Volgens mij is het handiger als één iemand even die 750 duizend lei betaalt.’ Het gezelschap keek me aan alsof ik zei dat één iemand 750 duizend euro moest betalen.
Van het tikkie had ik nog nooit gehoord voordat de rijkste ouders van het voetbalteam van mijn dochter een barbecue organiseerden. Omdat ik niet zo’n zin had in een showbarbecue in de villawijk, zei ik tegen mijn dochter dat ik daar niet naartoe ging.
Dat bleek achteraf een mooie besparing, want na de barbecue kregen alle bezoekers via de groepsapp van het team pittige tikkies toegestuurd. Er voetbalden in dat elftal ook kinderen uit eenouder- en bijstandsgezinnen. Als heimelijke reactie op die tikkie-barbecue organiseerden rijtjeshuisouders een week later een pizza-avond en stuurden na afloop nadrukkelijk géén tikkies.
Er is bij mijn weten nog geen onderzoek gedaan naar de relatie tussen inkomen en het aantal verstuurde tikkies per jaar, maar ik heb daar wel een vermoeden van. Een van de mooie dingen van digibetisme is trouwens dat je helemaal niet weet hoe je tikkies moet versturen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant