Voorafgaand aan de MRI-scan mocht ik kiezen welke radiozender ik wilde luisteren. ‘Doe maar Radio Vier,’ zei ik, en bespeurde bij mezelf lichte gêne over deze keuze, en daarna gêne over dat ik blijkbaar dacht dat mijn muziekkeuze iemand iets zou kunnen schelen.
Nu geeft het MRI-apparaat zelf bijzonder veel geluid. Aanvankelijk klinkt het als een industrieel housefeest in een kraakpand in Berlijn in de jaren negentig. Ik kwam erachter dat het steeds setjes van eenentwintig harde dreunen achter elkaar waren, waardoor ik zeven keer ‘MRI’ kon zeggen tot het volgende setje. Na verloop van tijd kwam er een concurrerend housefeest bij, met een iets ander ritme. En als de housefeesten heel even stil waren, hoorde ik in de verte Mozart.
Al met al een vreemde trip, waar ik enigszins door elkaar gehusseld uitkwam. ‘Ervaart iedereen dit zo?’ vroeg ik aan de verpleegkundige. ‘Veel mensen wel,’ antwoordde hij, ‘maar sommige mensen vallen in slaap. Dan horen we gesnurk.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant