In een aantal zuidelijke gemeenten gaan kinderen deze dagen verkleed als de drie koningen langs de deuren om liedjes te zingen. Die eeuwenoude traditie leek in de vergetelheid geraakt, tot een aantal bisdommen besloot het gebruik nieuw leven in te blazen.
is binnenlandverslaggever van de Volkskrant.
Zingen met Driekoningen is een soort Sint-Maarten, maar dan rond de tijd dat de drie wijzen uit het oosten aankwamen in Bethlehem. Met een kroon, mantel en een ster gaan kinderen op 6 januari langs de deuren om traditionele driekoningenliederen te zingen. Daarna krijgen ze wat snoep, fruit of soms geld voor – dat laatste om te doneren. In 2013 werd de katholieke traditie door Unesco uitgeroepen tot werelderfgoed.
Priester Luc Simons van het bisdom Roermond, die ooit zijn scriptie schreef over Driekoningenzingen, hoopt het gebruik in Nederland te herintroduceren: naar Duits voorbeeld. ‘Daar gaan honderdduizenden kinderen op pad om geld op te halen voor leeftijdsgenoten in nood.’ Vorig jaar haalden ze samen 46 miljoen euro op, meldde het Duitse aartsbisdom Erzbistum Paderborn.
In Oosterhout krijgen de kinderen van de kerk een QR-code mee, zodat de mensen waar zij langskomen geld kunnen overmaken aan Stichting Opkikker. Die biedt ‘lichtpuntjes’ voor gezinnen met een langdurig ziek kind.
Naast liefdadigheid dient de traditie ook ‘de missie’, zegt Simons: evangelisatie. ‘Net zoals de drie koningen nadat zij kennismaakten met Jezus Christus werden teruggestuurd naar hun land om daar het geloof te verspreiden, sturen wij de kinderen op pad om Zijn verhaal te delen.’ Als kleine missionarissen gaan ze langs de deuren.
De inzet van kinderen past binnen de beweging van een aantal parochies om meer missionair te worden. Dat is de afgelopen jaren ontstaan. ‘Het moge duidelijk zijn dat de kerk de afgelopen decennia geen succesverhaal is geweest’, zegt Simons. ‘We zien dat de gemeenschap vergrijst en moeten investeren in de toekomst. Bijvoorbeeld door het geloof met jonge mensen te delen.’
Corona dwarsboomde de plannen in eerste instantie, zowel voor de eerste bijeenkomst van missionaire parochies als voor het driekoningenzingen. ‘Maar er waren een aantal gemeenten waar men het toch aandurfde om langs de deuren te gaan. En daar is de traditie nu blijven hangen.’ In Oss, Oosterhout en Oostburg gaan sindsdien elk jaar koningen de straat op.
Daar lopen ze wel tegen een probleem aan: veel mensen kennen het gebruik niet en halen dus ook niks voor de kinderen in huis. ‘Daarom selecteert de organisatie van tevoren vaak de adressen waar kinderen aanbellen’, zegt Simons. ‘Hoewel het echte missie-aspect daarmee verdwijnt: het liefst zouden we langsgaan bij mensen die niet zoveel met het geloof hebben.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant