In Suriname hebben duizenden aanhangers van oud-president Desi Bouterse hem vandaag de laatste eer bewezen. In een lijkwagen met open kist werd zijn lichaam van zijn huis naar het partijkantoor van de NDP gereden. Volkskrant-verslaggever Ashwant Nandram was erbij en zag: ‘In een kleine gemeenschap is geen plek voor rancune.’
is economieredacteur. Ze is specialist arbeidsmarkt en sociale zekerheid.
De lijkwagen heeft vandaag een tocht van 40 kilometer gemaakt door Paramaribo. Wat waren de reacties onderweg?
‘De wagen vertrok vanochtend vanuit het mortuarium: eerst naar het huis van Bouterse en daarna stapvoets door de binnenstad. Daarbij passeerde die belangrijke plekken: het presidentieel paleis en – heel saillant – Fort Zeelandia, waar de slachtoffers van de Decembermoorden werden geëxecuteerd. Bij de centrale markt stonden duizenden mensen om afscheid te nemen. Er heerste een feestelijke stemming, mensen gooiden bloemen.’
Hoe verklaar je, nu je een week in Suriname bent, dat Bouterse nog steeds zoveel mensen op de been brengt?
‘In Nederland vinden we Bouterse een schurk die slechte dingen op zijn geweten heeft, maar hier wordt dat door zijn aanhangers gerelativeerd. Als het gaat over zijn zelfverrijking of beroerd beleid wordt steeds gezegd: ‘Ja, maar hij had slechte raadgevers om zich heen.’ Hij wordt hier echt gezien als een charismatische man, een ‘volkspresident’ – de mensen hadden het gevoel dat hij naar hen luisterde. Een dame die ik sprak vertelde dat ze ooit met financiële problemen naar hem was toegegaan en omgerekend 30 euro van hem kreeg.
‘Bovendien voerde hij een economisch beleid waarbij mensen het gevoel hadden dat er wat gebeurde. Hij hield de wisselkoers laag en gaf heel veel geld uit. Daardoor dachten mensen: er wordt geïnvesteerd in onze scholen en bruggen, ook al is dat economisch geen verstandig beleid.’
En zelfs bij Fort Zeelandia was er geen proteststem te horen?
‘Nee, er waren geen tegendemonstranten. Sterker nog: vanmorgen kregen drie medeveroordeelden voor de Decembermoorden de kans om afscheid van Bouterse te nemen. Zij mochten daarvoor van justitie uit de gevangenis. Hier heerst echt het besef: we moeten samen door. Suriname is met 600 duizend inwoners een heel kleine samenleving en uit pragmatisme is daarin gewoon geen plek voor rancune.’
Nog even over gisteravond, toen begon het afscheid met een wake op het hoofdkantoor voor de NDP. Daarbij mochten van de partij de woorden ‘moordenaar’ en ‘veroordeelde’ niet vallen. Hoe hoorden jullie daar als journalisten over?
‘Bij aankomst werden we toegesproken en de boodschap was: ‘Er zijn twee woorden die je op dit terrein niet mag gebruiken.’ Als we dat wel zouden doen, konden ze niet instaan voor de veiligheid en moesten we onze accreditatie inleveren. Daar werd op dat moment niet echt op gereageerd maar gedurende de avond waren er steeds meer verslaggevers van vooral lokale media die het niet lekker zat.
‘De partij is vaker aan het sarren en prikken naar de media. Toen ik vorige week op het partijkantoor was, kwamen er ook twee mensen bij me staan die zeiden: ‘Je bent zeker van de geheime dienst, we zouden je moeten opsluiten en verhoren.’ Uiteindelijk hebben de grootste website Starnews en gezaghebbende krant De ware tijd gisteren gedreigd de verslaggeving te staken en zich terug te trekken. Toen trok de NDP heel snel de keutel in.’
Waarom vond de partij het toch belangrijk dat de media verslag zouden doen van dienst?
‘In mei zijn er verkiezingen en deze partij heeft jarenlang gedreven op de populariteit van Bouterse. Mijn inschatting is dus dat dit afscheid ook een soort aftrap is van de verkiezingscampagne. Zij willen dat het beeld van Bouterse zo breed mogelijk wordt verspreid, dan is het onverstandig als media wegblijven.’
Het lichaam van Bouterse is inmiddels aangekomen bij het partijkantoor, hoe gaat het nu verder?
‘De afgelopen uren konden mensen hem daar de laatste eer bewijzen en langs de kist lopen. Zometeen begint de uitvaart waar 25 mensen zullen spreken. Daarna wordt het lichaam naar het crematorium gebracht.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant