Elke woensdagavond gaan honderden mensen in Nederland uit eten met een groepje vreemden. De app Timeleft koppelt ze aan elkaar en kiest zelfs het restaurant. Gewoon voor een leuke avond, niet om te daten. ‘Het werkt het beste als je zonder verwachtingen komt.’
is verslaggever van de Volkskrant.
Aan tafel in restaurant Madre in Amsterdam, om tien over zeven op een woensdagavond, zitten vier vreemden op een donkergroene bank om een ronde tafel. Die hebben zojuist allemaal hetzelfde codewoord gegeven aan het personeel van het restaurant, in dit geval happiness. Handen worden geschud, drankjes worden besteld.
Een verdejo voor de man (42) die ‘Azoren’ antwoordt op de vraag uit welk land hij komt, een gemberthee voor de vrouw (37) uit Amsterdam die voor het eerst met onbekenden aan tafel gaat, een alcoholvrij biertje voor de vrouw (45) uit Muiden die al zes keer eerder aanschoof en een frozen margarita voor de Amerikaan (39) die vier jaar geleden uit Berlijn naar Nederland verhuisde (‘Ik haat Berlijn’, zegt hij).
De deelnemers zijn hier vanavond allemaal met dezelfde reden: nieuwe mensen leren kennen. Zonder per se op zoek te zijn naar vrienden voor het leven. Ze zijn bij elkaar gebracht door de app Timeleft, die sinds februari vorig jaar actief is in Nederland en de afgelopen jaren al in honderden steden wereldwijd werd gelanceerd.
In Amsterdam, Den Haag en Rotterdam eten nu elke woensdagavond honderden deelnemers in veertig verschillende restaurants met een groep nieuwe tafelgenoten. Die worden door de app geselecteerd; ook het etablissement wordt door Timeleft uitgezocht, afhankelijk van budget en eetvoorkeuren.
Er zit nooit meer dan tien jaar leeftijdsverschil tussen de zes deelnemers. Toen deze leeftijdsrestrictie nog niet werd gehanteerd, merkte Timeleft dat deelnemers met grote leeftijdsverschillen minder tevreden waren na afloop.
In Madre lijkt het de eerste dertig minuten alsof iedereen haast heeft; niet met eten, maar met vertellen. Het gaat over wandelen in Den Helder, over bakkers waar croissants 5 euro kosten, het faillissement van fietsenfabriek VanMoof (‘Gelukkig, wat een shitfietsen, en dat geluid van die bel, onuitstaanbaar’, zegt iemand), 40 jaar worden of 40 jaar zijn, puberkinderen, zeilen op de Wadden. En waar blijft trouwens de guacamole?
De Portugees João Silva (42) is nieuwsgierig naar nieuwe mensen. Hij noemt zichzelf ‘nogal een personality’ met een onstilbare behoefte aan menselijk contact. Martien Valent (45), werkzaam bij het Muiderslot, deelt dat verlangen. Ze heeft een baan en kinderen, een druk leven dus. Toch gaat ze op woensdagavond regelmatig eten met onbekenden. ‘Ik wil verrast worden door het leven, het liefst met heel diverse mensen die ik in mijn eigen kringetje niet zou tegenkomen.’
Yvonne de Boer (37), die lesgeeft aan de Hogeschool Leiden, zegt ‘extravert’ te zijn en het altijd fijn te vinden met nieuwe mensen te praten. Matthew Muiter, de Amerikaan, houdt van ‘uitbundige avonden die alle kanten op kunnen’.
Er zijn meer apps zoals Timeleft om in contact te komen met onbekenden, bijvoorbeeld Bumble For Friends en MeetMe. Sommige mensen aan tafel gebruiken die ook. Of ze gaan – zoals De Boer – soms naar ‘de offline club’, waar je zonder telefoon in een café spelletjes kunt spelen met onbekenden.
Timeleft-deelnemers betalen 13 euro per etentje aan de app, exclusief drank en eten. Een maandabonnement waarmee je op alle woensdagen kunt aanschuiven, kost 20 euro. Vooraf moeten gebruikers een aantal meerkeuzevragen beantwoorden: zie je jezelf als een slim of als een grappig iemand? Wil je graag weten hoe de avond loopt, of houd je van verrassingen? Eet je graag duur of goedkoop, houd je meer van jazz of van rock?
De app koppelt deelnemers vervolgens aan anderen uit dezelfde leeftijdscategorie, met ongeveer dezelfde antwoorden. Daarna kan het zomaar gebeuren dat je aan tafel zit met een worstelcoach, een leraar, een politicus en een sound designer voor Google, en dat het de hele avond gaat over crypto, overwaarde op woningen of over de situatie in het Midden-Oosten.
Sociale contacten zijn enorm belangrijk voor ons welbevinden, blijkt ook uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De statistieken laten zien dat mensen die weinig contact hebben met vrienden (minder dan één keer per maand) minder vaak tevreden zijn met hun sociale leven, maar ook een algemeen gevoel van ontevredenheid ervaren.
Eenzaamheid is een veelbesproken probleem in de maatschappij. Al zei de Vlaamse psychiater en hoogleraar Dirk De Wachter onlangs in de Volkskrant dat niet duidelijk is vast te stellen of mensen de laatste vijftig jaar eenzamer zijn geworden. Hij zegt dat apps ook niet per se eenzaamheid oplossen: ‘Daaraan hangt natuurlijk een verdienmodel. Daarin zit wat mij betreft een moeilijkheid.’
Timeleft is niet alleen een verdienmodel, reageert Aleksander Dunin, die de app in 21 landen coördineert. ‘We willen in de toekomst met een psycholoog onderzoeken hoe vreemden elkaars naasten kunnen worden en wat onze rol daarin zou zijn.’
70 procent van de Timeleft-deelnemers is alleenstaand. ‘Deelnemen aan een etentje van Timeleft werkt het beste als je zonder verwachtingen komt’, zegt Dunin. ‘Wij zijn geen datingapp. We zeggen: heb gewoon een leuke tijd. Kom hier niet op zoek naar je nieuwe beste vriend of de liefde van je leven.’
Veel deelnemers doen dit niet eenmalig; ze keren terug, blijkt uit cijfers van de app. Ook drie van de tafelgenoten in Madre aten al eerder via Timeleft. Iets na negenen is het hoofdgerecht op. Het gesprek wordt minder gejaagd, de momenten van elkaar vlug opvolgende aftastende vragen zijn voorbij. Er wordt gelachen en iedereen luistert naar elkaar.
Als de rekening komt, maakt iemand een appgroep aan en voor de deur volgt het afscheid. Iedereen omhelst en bedankt elkaar.
In de appgroep blijft het de dagen erna stil. Ook in de daaropvolgende weken is er geen contact. Niet erg, zegt Martien Valent. ‘Ik heb niemand meer gesproken, maar dat is ook niet waarvoor ik kwam. Ik wilde gewoon een leuke avond hebben, en dat is gelukt.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant