Het is, volgens Spotify, een dunne lijn tussen Tino Martin en Acda en de Munnik. We rijden in de buurt van Barcelona en ik heb zin in Zij weet het (er is weinig dat zo met de Spaanse zon contrasteert en deze tegelijkertijd zo complementeert als de frase: outfit blakka, iets te weinig money in m’n zakken). Zodra Tino klaar is klinken de eerste gitaarakkoorden van Het regent zonnestralen.
Ik kan het liedje dromen, Herman in de zon op het terras, auto uit de bocht, net verkocht, wind weer in kop, et cetera. Maar nu, decennia nadat het in de top 40 heeft gestaan en nu ik inmiddels zelf volwassen ben, zit ik vooral met vragen.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Die zijn in de eerste plaats van praktische aard. We weten dus dat Herman niet tevreden was met zijn leven en er even tussenuit ging, om ergens in Frankrijk op een terras in de zon te gaan zitten. Kan gebeuren, doen we allemaal weleens. Maar daar leest hij in de krant dat hij dood is, want er is iemand met zijn auto verongelukt, hier vlakbij.
Hij had die auto dus net verkocht. Maar waarom zou je je auto in Frankrijk verkopen? Nogal impulsieve beslissing. Onhandig ook, want Herman heeft geen vervoer meer. Bovendien: wat was er mis met die auto dat er, onmiddellijk na de verkoop, iemand mee verongelukt?
Dan is er de begrafenis. Was het ongeluk zo ernstig dat ‘Herman’ begraven wordt in een gesloten kist? En is het trouwens niet zo dat als iemand onherkenbaar verminkt is, er toch iets van DNA-tests gedaan worden?
Vervolgens het morele vraagstuk. Uit een eerder liedje weten we dat Herman een vrouw en een kind heeft. Weet hij wat voor onherstelbare psychische schade hij ze berokkent met deze midlifecapriolen? En de familie van de man die daadwerkelijk is overleden dan? Die hebben niet iemand om te begraven, ze zullen de rest van hun leven met vraagtekens zitten. Of heeft Herman zijn plek ingenomen?
Acda en De Munnik schreven nog twee liedjes over Herman. In Voicemail (2009) staat hij op het punt om voor een trein te springen en in Ik zeg niets (2024) vinden we Herman terug tot aan zijn middel in een vijver.
We weten dus dat hij nog leeft, maar wat ik vooral wil weten is wat hij in de tussentijd met zijn leven heeft gedaan. Een plastischchirurgische ingreep ondergaan die deels mislukt is? Een kind verwekt bij een medewerker van de dierenambulance die hij heeft ontmoet in een sekte? Bij de Lidl gewerkt? Een celstraf uitgezeten vanwege identiteitsdiefstal? Heeft hij überhaupt een andere naam aangenomen? Hernan?
We zijn nu 26 jaar en een generatie verder. Het volk heeft recht op antwoorden. Ook als het volk eigenlijk alleen maar naar Tino Martin wilde luisteren terwijl het buiten, godbetert, zonnestralen regende.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant