Is het kopen van een oudejaars- of nieuwsjaarslot een verstandige investering? Waarschijnlijk niet, maar het helpt je wel over je dromen na te denken.
Een aantal keren in m’n leven heb ik een oudejaarslot gekocht. Als ik dat deed, voelde het wat smerig. Dat is dan ook de eerste vraag die ik mij dan stelde: waarom voelt het zo fout? Was het de god waar ik vroeger in geloofde, die even terugkwam in mijn leven en mij vertelde dat het een zonde was?
Ik heb nog steeds geen duidelijk antwoord op de vraag of een oudejaarslot fout is of wellicht financieel dom, maar geen kwaad kan. In het christendom en jodendom wordt het als een zonde beschouwd. De islam is er nog wat duidelijker over en verbiedt het. Het humanisme, waar ik mij meer verbonden mee voel, lijkt er niet zozeer een standpunt over te hebben. Ik vind het ook belangrijker om er zelf over na te denken in plaats van je meteen neer te leggen bij de regels van een geloof.
Over de auteur
Bertine Klappe is op diverse plekken werkzaam als invalkracht en seizoensmedewerker.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Sommige mensen in mijn omgeving kopen een oudejaarslot met als doel het met elkaar over hun dromen te hebben. Dat vind ik een mooi idee. Stel dat je de hoofdprijs wint, wat zou je er mee doen? Zo’n lot kan wellicht makkelijk je droomvermogen vergroten en ik geloof dat het gezond is om te dromen.
Met dat excuus kocht ik een jaar of tien geleden ook een lot. Ik weet nog dat ik destijds droomde van een eigen boot, een beetje materialistisch, maar toch een droom. Dat jaar had ik geluk. Ik won drie tientjes en dat was genoeg voor een rubberbootje van Marktplaats. Het was niet echt de boot waar ik van droomde, maar ik zou haar zo naar de Oudegracht kunnen tillen. Dat bood meteen het voordeel dat ik geen ligplaats nodig had en aangezien een ligplaats bemachtigen onmogelijk lijkt in Utrecht, zag ik een groot voordeel in een wat minder luxueus jacht.
En zo lag er een klein tijdje later een rubberbootje in mijn berging. Er ontbrak nog een goede pomp en er zaten geen peddels bij. Enigszins bang ook om een nat pak te halen, besloot ik mijn droom te laten varen en iemand anders blij te maken met het bootje.
Toch bleef ik vrij enthousiast over het faciliteren van dromen door de oudejaarsloterij. Het wakkerde niet alleen mijn dromen, maar ook mijn creatieve brein aan. Wat als ik de pech heb en niet de jackpot win, hoe kan ik dan mijn dromen verwezenlijken?
Een paar jaar achter elkaar kocht ik een lot, maar toen kwam er een periode in mijn leven dat ik mij leeg voelde. Tegen de jaarwisseling besefte ik dat ik geen dromen had. Ik besloot geen lot te kopen, het zou de leegte alleen maar benadrukken.
Of ik nu rond Oud en Nieuw wel of geen lot koop, de keren dat ik het wel deed hebben ervoor gezorgd dat ik mij rond deze tijd afvraag of ik nog dromen heb en hoe ze te verwezenlijken.
Nu heb ik, gelukkig, best veel dromen weer. Maar de meeste van mijn dromen zijn niet te realiseren met een pot met geld. Dat betekent wellicht dat er een goede kans bestaat om die dromen te verwezenlijken, niet met geld, maar met wilskracht.
Nu vraag je je misschien af welke dromen ik heb, maar dat zijn er zoveel dat ik er de krant mee vol zou kunnen schrijven.
Van zo’n bootje op de Oudegracht droom ik ondertussen niet meer. Ik heb ondertussen al een schip, en wel een replica van een Romeins schip, met bemanning, waar ik mij een paar maanden geleden als vrijwilliger heb aangemeld. Zomer 2025 mag ik mee als matroos. Het ligt bij mij achter en het idee alleen al voelt als een verrijking. Dat geldt ook voor het natuurzwembad waar ik komende zomer weer mag werken. Het is niet van mij, maar toch, een beetje wel ondertussen. Als ik daar ’s ochtends de hekken open en de voorbereidingen tref, is het nog stil, maar zie ik er dikwijls al ijsvogels, vossen, karpers, ooievaars, reeën en andere dieren. Daar kan geen andere jackpot tegen op.
Ionica Smeets heeft al eens uitgelegd hoe weinig kans je maakt en dat je de staat met deelname aan de loterij spekt. Ik zou daaraan willen toevoegen: neem het (nieuwjaars)lot in eigen handen en durf te dromen, want wie droomt is een rijk mens.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant