Als we afreizen naar Bahrein rekent iedereen in de paddock eigenlijk nog op een voortzetting van 2023. Er worden links en rechts zelfs weddenschappen afgesloten hoeveel races Max Verstappen dit jaar niet winnend af zal sluiten. Nagenoeg niemand durft in te zetten op drie of meer, hetgeen al aangeeft aan welk scenario er wordt gedacht: totale dominantie, net zoals vorig jaar. In dat opzicht is het best verrassend dat de Red Bull-auto behoorlijk anders oogt dan vorig seizoen als die bij de wintertest voor het eerst naar buiten rijdt. Het bodywork met de gulleys doet denken aan wat Mercedes een paar jaar geleden heeft geprobeerd, terwijl de inlets van de sidepods eveneens onder handen zijn genomen.
Op de baan blijkt het echter nog business as usual. Verstappen zegeviert in Bahrein met ruim 22 seconden voorsprong op teamgenoot Sergio Pérez en maar liefst 25 tellen marge op de eerste non-Red Bull-coureur. Als zondagavond de hotels in hoofdstad Manama weer worden opgezocht, kan nog niemand bevroeden dat iedereen er met de weddenschappen volledig naast zit en dat Red Bull veel meer races gaat verliezen dan dat voor mogelijk werd gehouden. Toch zijn de eerste aanwijzingen in retrospect al wel zichtbaar. Zo is het gehele mediacentrum tijdens de tweede vrije training in de ban van gelekte appjes van Christian Horner en voelt Verstappen, terwijl hij nog races wint, ook al dat qua balans niet je van het is. Aan de overwinningen in Bahrein, Saudi-Arabië, Japan en China is dat voor de TV-kijker alleen nog niet te zien, verre van dat zelfs.
Het sportieve plaatje begint namelijk pas echt te kantelen rond de Grand Prix van Miami, het tweede sleutelmoment van het afgelopen seizoen. Terugblikkend stellen Red Bull-kopstukken dat ze die race alsnog hadden moeten winnen, ware het niet dat Verstappen er vloerschade opliep bij het raken van een bollard, oftewel een plastic paaltje dat aan de binnenkant van sommige bochten staat. Desondanks blijkt de overmacht pardoes weg. Het levert de wildste theorieën over asymmetrisch remmen op, al laten de FIA en ook andere teams in de paddock doorschemeren dat dit niet aan de orde is. Red Bull heeft volgens Verstappen een verkeerde afslag in de doorontwikkeling genomen en worstelt meer en meer met balansproblemen, terwijl McLaren met het updatepakket in Miami juist een enorme sprong voorwaarts zet.
Lando Norris pakt mede door het grote updatepakket zijn allereerste Formule 1-zege en beschikt voor de weken daarna ook meteen over het beste pakket van de grid, al wil hij dat zelf nog niet altijd erkennen. Waar Red Bull in Suzuka en Shanghai nog met groot machtsvertoon de lakens uitdeelde, is dat beeld in Miami als sneeuw voor de zon verdwenen - overigens wel toepasselijk in The Sunshine State. Als het ware begint er een compleet nieuw seizoen, met als cruciale noot dat Verstappen al wel een aardige buffer in het WK heeft op basis van de eerste vijf races. Vanaf Miami breekt er voor Verstappen zelf ook een compleet nieuwe realiteit aan. Het wordt een kwestie van puntjes sprokkelen. In sommige weekenden (denk aan Canada en Spanje) wint Verstappen races die hij naar eigen zeggen en qua pure snelheid helemaal niet moet winnen, in andere weekenden (Hongarije) is het simpelweg hangen en wurgen.
Het dieptepunt voor Red Bull volgt op het Autodromo Nazionale Monza. Vele (negatieve) factoren komen er samen voor het team uit Milton Keynes. Ten eerste heeft de formatie van Horner helemaal geen optimale low downforce-achtervleugel, wat in Monza en later ook Las Vegas een handicap zal blijken. Belangrijker is nog dat er op de hogesnelheidstempel van Monza weinig tot niets meer te compenseren valt met vleugelstanden. De pure balans van de auto komt bloot te liggen en juist daar mankeert bij Red Bull al maandenlang van alles aan, zo ook dit weekend weer. Als we Verstappen in het overvolle vierkantje spreken, stelt hij dat Red Bull de bolide binnen een jaar tijd heeft veranderd in een 'monster', hetgeen door een rivaliserend energiedrankje trouwens best een aardige woordkeuze is.
Terwijl het Fratelli d'Italia zondag prachtig over het Autodromo Nazionale klinkt en de tifosi hun geluk niet op kunnen, is het voor Red Bull alarmfase 1 in alle debriefs. De bodem is bereikt, al kent Monza ook wel degelijk positieve aspecten. Met alle downforce van de auto krijgt het team mede dankzij Verstappen zelf belangrijke inzichten over de auto. Die dingen worden meegenomen in het grote updatepakket dat voor Austin staat gepland - waarover later nog meer te lezen valt op deze plek. Tijdens een interview met deze website laat Verstappen in Singapore weten dat 'het ergste achter de rug is', hetgeen in de weken daarna ook inderdaad blijkt te kloppen. Met nieuwe onderdelen op de auto volgt er een sprintzege op het Circuit of the Americas, al laten de Grands Prix van de Verenigde Staten en Mexico tegelijkertijd zien dat Red Bull nog niet weer boven Jan is en dat zowel McLaren als ook Ferrari over een beter pakket beschikt - dat ook een stuk veelzijdiger is als het op uiteenlopende circuits aankomt.
Het betekent dat Verstappen eigenlijk nog één echte tik moet uitdelen om zeker te kunnen zijn van zijn vierde wereldtitel. Die tik volgt in Brazilië, al lijkt het daar lange tijd niet op. Sterker nog: na een exit dankzij een late rode vlag in Q2 lijkt Super Sunday (met de kwalificatie en race op dezelfde dag) een gouden greep voor Norris te worden. De runner-up uit de WK-stand mag vanaf pole vertrekken, terwijl Verstappen zich vanaf P17 een weg naar voren moet banen. De uitkomst is inmiddels bij eenieder bekend. Verstappen levert een zeer gedenkwaardige regenrace af, acht jaar nadat hij dat op hetzelfde circuit ook al eens had gedaan. En overigens tien jaar na de Norisring, waar hij met drie F3-overwinningen in wisselvallige weersomstandigheden zijn ultieme shortcut naar de koningsklasse had afgedwongen.
Brazilië is daarmee de kroon op het werk van dit kalenderjaar gebleken, de kers op de spreekwoordelijke taart. Meteen na de race valt al te merken dat Norris en McLaren de rijderstitel uit hun hoofd hebben gezet, waarna het eerste matchpoint voor Verstappen in Las Vegas volgt. Zoals bekend wordt die meteen benut, waarover hij met een lach zegt: "Als ik over twintig jaar terugkijk op mijn carrière, zal ik me de Grand Prix van Las Vegas als race niet meer herinneren." Dat laatste heeft overigens niet met de nadien genuttigde alcohol te maken, maar wel met het feit dat een bloedeloze vijfde plek volstaat. Interessanter is dat Verstappen zich na de race openhartig toont over de mentale kant van dit jaar, onder meer door te zeggen dat er vele momenten zijn geweest 'die makkelijk demotiverend hadden kunnen werken'.
De vierde wereldtitel uit Verstappens carrière is er dus in meerdere opzichten eentje waar bijzonder hard voor moest worden gestreden: als team in Milton Keynes om alle ups en downs in de doorontwikkeling op te vangen (en ook al het tumult) en als coureur om de mentale uitdagingen te overwinnen. Deze triomftocht is vele malen meer zwaarbevochten gebleken dan dat eenieder in Bahrein voor mogelijk had gehouden - waardoor de meeste weddenschappen ook geen winnaar hebben gekregen - al is het resultaat onderaan de streep nog wel 'gewoon' hetzelfde: een nieuwe wereldtitel voor Verstappen. De manier waarop maakt 2024 in ieder geval een gedenkwaardig jaar en belooft voor F1-fans heel veel goeds voor 2025.
Source: Motorsport