Schulting zou zichzelf nooit omschrijven als een pure sprinter. Maar begin december pakte de 27-jarige Nederlandse in Peking toch echt zilver op de 500 meter. Het was haar eerste wereldbekermedaille in het langebaanschaatsen, en dat op de kortste afstand.
"Blijkbaar heb ik toch wat sprintvezels in mijn lijf zitten", zegt Schulting lachend bij een persmoment van haar ploeg Team Essent. "De snelheid zit er dit seizoen behoorlijk goed in. Als ik dat kan vasthouden, kunnen er nog hele mooie dingen gebeuren de komende maanden."
Voor een winnares als Schulting gaat het dan vooral over goud. In het shorttrack heeft ze met drie olympische titels, tien wereldtitels en zeventien Europese titels ruimschoots bewezen dat ze bij de allerbesten hoort. Op de langebaan, haar eerste liefde, heeft ze al langer ambities, maar een bijna lege erelijst.
Daar kan snel verandering in komen. Schulting maakte vorige week bekend dat ze deze winter geen shorttrackwedstrijden zal rijden, omdat ze bij het schaatsen op het korte baantje nog te veel last heeft van haar enkel. Een pijnlijk en emotioneel besluit, maar wel een met een positief randje. Want nu kan ze zich voor het eerst in haar carrière maandenlang alleen focussen op langebaanschaatsen.
Jac Orie twijfelt geen moment als hij de vraag krijgt of de Friezin op de langebaan net zo goed kan worden als in het shorttrack. "Dat kan", zegt de ervaren coach, die sinds afgelopen voorjaar met Schulting werkt. "Ik weet niet of het gaat gebeuren. Maar als haar enkel goed blijft, zie ik geen enkele belemmering. Haar mindset is geweldig. Je ziet aan alles dat het geen toeval is dat ze drie olympische gouden medailles heeft."
Schulting reisde ruim een maand geleden zonder hoge verwachtingen naar Azië voor haar wereldbekerdebuut in het langebaanschaatsen. Door haar enkelproblemen had ze in de zomer niet alle trainingen kunnen doen die ze wilde. Bovendien had ze sinds de WK afstanden van februari 2021 geen internationale wedstrijden op de 400 meterbaan geschaatst.
"Natuurlijk droomde ik stiekem van een medaille", vertelt Schulting. "Maar ik had nooit gedacht dat ik al zo dicht bij de top zou zitten. Ik heb mezelf verrast."
In Nagano eindigde Schulting als zevende en veertiende op de 500 meter en als achtste op de 1.000 meter. Een week later in Peking stond ze al op het podium, met een tweede plaats op de tweede 500 meter. Daarnaast werd ze in de olympische hal in China vierde (eerste 500 meter) en negende (1.000 meter).
"De ontwikkeling van Suzanne gaat veel sneller dan ik had gedacht", zegt Orie. "Ze begon met een achterstand door die enkel. Maar elke keer als we een nieuwe training erbij deden, zag je haar direct sneller schaatsen. Ze pakt alles zo ontzettend snel op."
Schulting noemt haar rappe progressie "ontzettend goed". "Het is een negatief verhaal dat ik niet kan shorttracken deze winter. Maar ik wil het omzetten naar iets positiefs. Dit is de uitgelezen kans om te kijken hoe ver ik kan komen op de langebaan. Die vraag stel ik me al jaren. En ik denk dat ik een heel eind kan komen. Eigenlijk weet ik dat wel zeker."
Het uiteindelijke doel voor Schulting is om over veertien maanden bij de Olympische Spelen van Milaan in het shorttrack én in het langebaanschaatsen medailles te winnen. De eerstvolgende stap in die route is zaterdag en zondag het NK sprint in Heerenveen.
Schulting deed één keer eerder mee aan het nationale sprinttoernooi. Vier jaar geleden pakte ze in coronatijd brons achter Jutta Leerdam en Femke Kok.
Een topdrieplek is nu ook het eerste doel, want daarmee zou Schulting zich plaatsen voor het EK sprint (10 en 11 januari in Thialf). "Maar ik ga natuurlijk niet alleen schaatsen om EK-kwalificatie binnen te halen", zegt ze. "Ik ga voor die Nederlandse titel."
Source: Nu.nl sport