Op tal plekken in Azië en Afrika wordt vandaag de tsunami herdacht die exact twintig jaar geleden aan naar schatting zo'n 230.000 mensen het leven kostte in veertien landen.
Zo kwamen rond 08.00 uur lokale tijd, op het moment van de zeebeving die de tsunami veroorzaakte, mensen samen in de Indonesische provincie Atjeh voor ceremonies bij massagraven. Persbureau AP schrijft over mensen die aan het huilen en bidden waren bij de graven vol ongeïdentificeerde slachtoffers.
De tsunami ontstond door een zeer zware zeebeving met een kracht van 9,1 voor de kust van het Indonesische eiland Sumatra. Vervolgens verwoestte een muur van water tal van kustgebieden rond de Indische Oceaan, van Indonesië tot Tanzania.
De zeebeving en de getroffen landen:
Atjeh, in het noorden van Sumatra, werd met afstand het zwaarst getroffen. Hoofdstad Banda Atjeh werd voor zo'n 80 procent verwoest en cijfers over het aantal slachtoffers in de provincie lopen uiteen van 130.000 tot ruim 160.000 doden.
Steden en dorpen zijn inmiddels herbouwd, maar bij mensen die de natuurramp overleefden zijn de trauma's allesbehalve verdwenen.
Zo verloor de inmiddels 70-jarige visser Baharuddin Zainun zijn kinderen, vrouw, ouders en al zijn broers en zussen bij de ramp. Hij is niet de enige in zijn omgeving die met een dergelijk verlies te maken kreeg, zegt hij tegen persbureau AFP. "We voelen dezelfde gevoelens."
"Banda Atjeh is met 60.000 doden de stad die het zwaarst werd getroffen bij de tsunami en staat al dagen in het teken van de tsunami. In de diepreligieuze regio zijn ceremonies bij moskeeën, er zijn extra tsunamitrainingen op scholen en speciaal gebouwde tsunami-ontsnappingsgebouwen worden ceremonieel schoongemaakt.
Bij al deze evenementen zijn heel veel burgers aanwezig, want bijna iedereen in de stad heeft een link met de tsunami. Ze hebben het zelf meegemaakt, hebben familie of vrienden verloren of hebben in het geval van de kinderen de verhalen van hun ouders gehoord. Hoewel de stad met hulp van buitenlandse investeringen volledig weer is opgebouwd, is de nagedachtenis van de tsunami vooral nu nog heel erg voelbaar."
Twintig jaar later wordt in de getroffen gebieden volop ingezet op het voorkomen van herhaling van nog zo'n allesomvattende verwoesting door een tsunami. Zo krijgen kinderen op scholen in Atjeh regelmatig te maken met rampenoefeningen.
Het moet ertoe leiden dat ze precies weten hoe te handelen bij een nieuwe tsunami, ook al ze de ramp van twintig jaar geleden inmiddels enkel nog van verhalen van familieleden.
Daarnaast is de infrastructuur in bijvoorbeeld Atjeh robuuster dan voor de tsunami en is er volop geïnvesteerd in waarschuwingssystemen voor tsunami's.
Die systemen waren er niet in 2004, waardoor het voor velen te laat was toen ze een idee kregen van welke ramp er op ze af aan het komen was. Het is een belangrijke verklaring voor hoe de tsunami de vooralsnog dodelijkste natuurramp van deze eeuw kon worden.
Tegenwoordig krijgen inwoners van kustgebieden in Atjeh bij een tsunamidreiging waarschuwingen via telefoon- en radioberichten. Ook zijn er sirenes geïnstalleerd die tot op zo'n honderd kilometer afstand te horen moeten zijn. Het moet inwoners net die extra tijd geven om te kunnen ontsnappen aan het water.
Maar vandaag gaat het in Atjeh en tal van andere landen over degenen die twintig jaar geleden niet die extra tijd hadden. Zo zijn er ook in Sri Lanka (ruim 35.000 doden) herdenkingsceremonies.
Er vertrekt vanuit hoofdstad Colombo een trein met gerenoveerde wagons die werden meegesleurd door de tsunami bij een kustplaats, met zeker duizend doden tot gevolg. Vervolgens wordt er een ceremonie gehouden bij de plek waar de trein door het water werd geraakt.
In Thailand (5.000 doden) worden honderden aanwezigen verwacht bij een door de overheid georganiseerde herdenkingsdienst.
Buitenland
Deel artikel:
Source: NOS nieuws