is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
De wereldvoetbalbond Fifa besloot vorige week woensdag bij acclamatie dat het WK van 2034 zal plaatsvinden in Saoedi-Arabië. De afgevaardigden van de 221 Fifa-lidstaten begonnen tijdens het onlinecongres schaapachtig te klappen toen Fifa-baas Gianni Infantino de keuze bekendmaakte. Niemand was verrast, want Saoedi-Arabië was de enige kandidaat. Dus over tien jaar, ongeveer rond deze tijd – in de zomer is het er tegen die tijd nog warmer dan in Qatar – gaat het los.
Er zijn intussen een paar kanttekeningen geplaatst bij het Fifa-besluit. Dat het WK straks in een land zal worden gehouden waar een dictatoriale familie aan de touwtjes trekt en waar het er niet al te florissant voorstaat met de mensenrechten – dat ze eigenlijk niet begrijpen wat wij in het Westen met die eeuwige mensenrechtenpraatjes bedoelen.
Veel indruk hebben de kanttekeningen niet gemaakt. Voor de definitieve aanwijzing was er hier en daar een kritisch geluid te horen en erna ook, maar veel stelde het niet voor. Het was in elk geval geen massaal protest. De Saoedi’s bouwen elf nieuwe stadions, dus er zal op tijd worden afgetrapt en als zo’n toernooi eenmaal is begonnen, glijdt het altijd soepeltjes naar de finale en is iedereen blij en tevreden.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hier en daar las je dat de verontwaardiging op is. Dat de mensen die zich verzetten tegen het organiseren van sporttoernooien in nare landen er geen zin meer in hebben. Dat ze genoeg hebben van de rituele dans van een gemakkelijk te onthouden strijdkreet (‘Bloed aan de paal’, ‘Ga nie na China’), een demonstratieve optocht en een actieavond met linkse artiesten. Om daarna te moeten constateren dat het toernooi gewoon is doorgegaan, mét deelname van Nederlandse sporters.
Dat wees in elk geval nog op één ding: dat er nog iets van weerstand wás.
Misschien komt het doordat er eerst nog twee andere WK’s moeten worden gespeeld voor het zover is, maar ik geloof dat er iets anders aan de hand is. Het interesseert ons niet meer, of een WK voetbal nou in de VS of in de Saoedische woestijn wordt georganiseerd. Het maakt ook niet uit: op televisie ziet het er identiek uit en in de nabeschouwingen klinken dezelfde clichés en langs het veld staan dezelfde reclameborden.
Het grootste bezwaar zal straks zijn dat het toernooi vanwege de hitte in de winter moet worden afgewerkt – maar misschien vinden de Saoedi’s daar nog wat op. Ze staan daar voor niks, ze hebben al eerder de Aziatische Winterspelen binnengehaald. Als het moet laten ze het vriezen dat het kraakt bij 40 graden Celcius. Hopelijk kopen die Arabieren binnenkort de Elfstedentocht, gaat die ook weer eens door.
Sport heeft zich, in navolging van veel andere sectoren (kunst en cultuur, handel, toerisme) losgemaakt van de moraal. Althans, van de moraal van rechtvaardigheid en medemenselijkheid. Dat is wat er aan de hand is. De laatste tegenstanders van een WK in Saoedi-Arabië kunnen zich niet langer beroepen op hun morele gelijk, want hun moraal is morsdood en telt niet meer.
Je kunt altijd dit denken: misschien heeft zo’n WK een positieve invloed op de sociale ontwikkelingen in Saoedi-Arabië. Sterker: voetbal blijkt de nieuwe moraal. ‘Voetbal is niet alleen een sport’, zei de Saoedische minister van Sport onlangs, ‘het is een waarde die we delen met de gehele wereld’. Hopelijk klinkt die blijde boodschap door tot in de martelkerkers van Riyad.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns