Deze week werd de eerste aflevering van De Toeslagenaffaire uitgezonden, een serie gebaseerd op de toeslagenaffaire. Drama gebaseerd op gebeurtenissen uit het nieuws blijft razend populair, gezien producties als Een van ons (Marianne Vaatstra), De Veroordeling (Deventer Moordzaak), De Vuurlinie (Marco Kroon), Rampvlucht (Bijlmerramp), Het jaar van Fortuyn, Lucia de B., Laura H., Stanley H., Máxima en De Ontmaskering van de Vastgoedfraude (over de ontmaskering van de vastgoedfraude).
Waldemar Torenstra is bijna onherkenbaar in deze Netflix Original over de onwaarschijnlijke opkomst en voorspelbare ondergang van Pieter Omtzigt, die met zijn NSC begin jaren twintig heel kort in het centrum van de macht kwam te staan, maar zijn boodschap van rechtsstatelijkheid, behoorlijk bestuur en bestaanszekerheid al snel inruilde voor invloed en lijfsbehoud. De serie speelt zich af rondom het partijcongres van november 2024, waarin de partijleider na een tweede burn-out zijn eigen terugkeer viert, maar de kijker eigenlijk direct al weet dat dit niet nog zes afleveringen goed kan gaan.
Driedelige miniserie over de klimaattop van 2024 in Azerbeidzjan. Tegen de achtergrond van een code geel en een sterk gepolariseerde samenleving in zijn thuisland, moet Eurocommissaris Wopke Hoekstra, ondanks zijn gebrek aan affiniteit met het onderwerp, proberen om in het ongezellige Bakoe een akkoord over de streep te trekken, terwijl volgens wetenschappers het beperken van de opwarming met 1,5 graad eigenlijk al niet meer mogelijk is. De desastreuze gebeurtenissen worden op symbolische wijze in beeld gebracht middels een raamvertelling waarin Wopke tijdens een bezoek aan het fameuze stratencircuit letterlijk de weg kwijtraakt. Met o.a. Waldemar Torenstra.
In dit vervolg op het succesvolle De Mondkapjesaffaire kruipt Barry Atsma opnieuw in de huid van gevallen wonderkind, opiniemaker, auto-, tenten- en zeilbotenliefhebber tevens voormalig ambtenaar van de gemeente Amsterdam, Sywert van Lienden. We zijn enkele jaren verder en Sywert moet zich voor de rechter verantwoorden. Hoewel het voor iedereen duidelijk is dat hij misbruik heeft gemaakt van de situatie, denkt hij nog steeds aan te kunnen tonen dat hij niets verkeerd heeft gedaan. Een vernuftig opgebouwd rechtbankdrama à la
Der Prozess, maar dan vanuit het perspectief van de rest van de wereld die zich afvraagt waarom Josef K. nog steeds niet lijkt te begrijpen waarom hij terechtstaat.
Jandino Asporaat neemt wederom alle rollen voor zijn rekening in deze zesdelige ‘true-comedy’ rondom de onfortuinlijke Rosanne Hertzberger, die haar carrière als microbioloog en columnist inruilt voor een bestaan als parlementariër voor een partij die transparantie en vertrouwen in de politiek wil herstellen, om zichzelf terug te vinden in een extreemrechtse coalitie met coalitiegenoten die zich maar wat graag aan hun radicale collega’s aanpassen.
De serie werkt toe naar de krankzinnige climax waarin Hertzberger besluit te stoppen vanwege racistische aantijgingen jegens een Marokkaanse collega die is afgetreden als staatssecretaris. Daarna wordt ze vervangen door een andere collega die een paar dagen daarvoor vanwege het niet openbaren van zijn zakelijke belangen ook is afgetreden als staatssecretaris, waarna de Marokkaanse collega, om wie ze was afgetreden, ineens stellig beweert dat er eigenlijk helemaal niets racistisch is gezegd.
In deze politieke thriller, gebaseerd op waargebeurde feiten, volgen we enkele jongens die al jaren vrijelijk met elkaar communiceren, maar zich opeens geconfronteerd zien met het regime-Schoof dat naar aanleiding van de onrust in Amsterdam in 2024 vrijwel direct naar ongrondwettelijke maatregelen grijpt en besluit ‘mee te kijken’ in hun appgroep. In deze mozaïekvertelling volgen we steeds een andere deelnemer die aan de politie moet uitleggen wat Reviaanse ironie precies inhoudt en dat hij niet echt meedeed. Barry Atsma overtuigt als de ietwat onnozele appgroepdeelnemer Harmen.
Een duizelingwekkend verslag van hoe het rechtssysteem begin 21ste eeuw onder enorme druk kwam te staan vanwege de aangiftes door de voor discriminatie veroordeelde Geert W. Aflevering 11: Toch maar weer aangifte. Na aangiftes tegen o.a. Frans Timmermans (2024), de officier van justitie en advocaten-generaal bij zijn strafzaak (2019), Mark Rutte wegens het discrimineren van ‘de gewone Nederlander’ (2017), Farid Azarkan (2018), PvdA-staatssecretaris Co Verdaas (2012), Anne Fleur Dekker (2017) en een slachthuis in IJsselstein (2020), besluit Geert dat de maat vol is en doet hij aangifte tegen het ministerie van Buitenlandse Zaken vanwege het lekken naar de pers van zijn reisprogramma in Israël. Met afwisselend Barry Atsma en Waldemar Torenstra.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns