Het oudste festival van Nederland maakte deze week de headliners voor 2025 bekend. Die dragen samen heel veel Pinkpopgevoel uit.
Wie denkt dat popliefhebbers tegen het einde van het jaar alleen maar bezig zijn met jaarlijsten en wat er op hun persoonlijke Spotify Wrapped komt te staan, heeft het mis. Als de eerste sneeuw valt, houden we ons ook graag bezig met een ander gezelschapsspel, namelijk de tombola van de festivalheadliners. Want we willen nú vast weten tegen welke grote artiesten we straks aanlopen op de weiden, bij een graad of 30.
De geruchtenmolen draait al even. Er zijn liefhebberssites die speuren naar namen die in omringende landen zijn bevestigd en dus ook weleens naar Lowlands of Best Kept Secret zouden kunnen komen. Maar Pinkpop verpestte het vrolijk speculeren deze week, door nu al bekend te maken wie daar de drie podiumafsluiters worden, en wat er gedurende de drie dagen in juni nog meer te beleven valt.
Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof, Anna van Leeuwen of Herien Wensink stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
Er wordt veel gezeurd over Pinkpop, het oudste festival van Nederland. Vorig jaar volgde een klachtenregen op de bekendmaking van het programma, dat met Måneskin en Calvin Harris inderdaad niet zo fris was. Maar laten we nu dan ruimhartig zijn en Pinkpop een compliment maken. De line-up voor volgend jaar ziet er heel goed uit.
De headliners zijn om door een ringetje te halen, omdat ze samen heel veel Pinkpopgevoel uitdragen. Pinkpop is een festival van generaties, van hele gezinnen en een zeer brede popsmaak en nog bredere podia. En dat zien we nu op het affiche.
De openingsdag wordt afgesloten door Justin Timberlake, met een popshow die zal worden gewaardeerd door een generatie of drie. De altijd aanwezige, al wat oudere rockers krijgen ook hun zin: op zondag komt de futuristische rockband Muse voorbij, die de gitaren laat scheuren maar ook altijd iets te vertellen heeft over de wereld waarin we leven.
Het opmerkelijkst is de zaterdag. Dan staat de erg jonge Olivia Rodrigo op het enorme podium: een nieuwe, snel groot geworden popster van 21, die vooral wordt gedragen door een nieuwe generatie, maar die tegelijk óók die oude rockers aanspreekt, omdat zij in haar werk teruggrijpt naar het puntige punk- en gitaarverleden. Brutal, een van haar grootste hits, is opgebouwd uit een gitaarriff van Elvis Costello. Inderdaad: Elvis Costello, die in 1979 en 1989 op het Pinkpoppodium stond – over het verbinden van generaties gesproken.
Over de auteur
Robert van Gijssel is redacteur popmuziek van de Volkskrant.
In België kreeg het festival Rock Werchter eerder deze maand een tirade van Pinkpopachtige proporties over zich heen, toen bekend werd dat Rodrigo ook daar was bevorderd tot headliner. De commentaren waren van de pissige soort: ‘Te pop, te snel, te jong, te slecht.’ Het deed denken aan de oorlog die uitbrak toen Justin Bieber langskwam op Pinkpop, in 2017, en oudere mannen met T-shirts (XXL) rondliepen met de tekst: ‘Fuck Justin Bieber’. Die was ook te jong en te pop. Gelukkig hebben wij deze titanenstrijd al achter de rug.
Want kijk ook naar de rest van het voorlopige Pinkpopprogramma. We kunnen straks van de sentimentele metal van Korn naar de Amsterdamse indie van Personal Trainer. Dan van de punkbranie van Bad Nerves naar de emotionele dancepop van Oscar and the Wolf. En daarna van de frisse indieband The Last Dinner Party naar de ook al splinternieuwe vrouwenrockband The Warning, uit Mexico.
Oud, jong, hard, zacht, pop en rock in één saamhorig Pinkpoppakket, waar nu eens niemand over mag gaan zaniken. Tót dit weekend natuurlijk, als bekend wordt gemaakt wat we hiervoor moeten gaan betalen, maar dat is een volgend hoofdstuk.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns