Marilyn Monroe’s Diamonds are a Girl’s Best Friend en Shirley Bassey’s Diamonds are Forever zijn de bekendste songs over diamanten. Maar bijna alle bekende artiesten hebben wel eens een nummer opgenomen met het woord ‘diamonds’ in de titel: Rianna (Diamonds), The Beatles (Lucy in the Sky with Diamonds), Joan Baez (Diamonds and Rust), Bob Dylan (Diamond and Joe), Leonard Cohen (Diamonds in the Mine), Prince (Diamond and Pearls), Bee Gees (Black Diamond) en Kylie Minogue (White Diamond). En dat is een kleine greep uit de vele honderden. Alleen tegen de liefde kan de diamant in de muziek niet op.
Diamanten zijn het symbool van schittering, van duurzaamheid en van glitter en glamour. Ze zijn er voor altijd, zoals Shirley Bassey zong in de gelijknamige James Bond-klassieker uit 1971 die deels in Amsterdam speelde. Diamonds are forever is ook de slogan van De Beers, de grootste diamanthandelaar ter wereld. Wanneer geld waardeloos werd, zoals in de oorlog, waren diamanten de uitkomst.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Inmiddels is de diamant vervangen door crypto. De diamant zit in het verdomhoekje. Bloeddiamanten (diamanten waarmee oorlogstuig wordt gefinancierd in West-Afrika) hebben de schittering weggenomen. Daarnaast roepen mensenrechtenorganisaties dat het delven van diamanten gepaard gaat met misstanden als dwangarbeid, kinderarbeid en andere vormen van uitbuiting. Mijndiamanten zijn daardoor net zo fout als bont.
Maar de doodsklap voor de waarde van de mijndiamant is de productie van zogenoemde kweekdiamanten (Lab grown diamonds of LGD’s) die niet van echte zijn te onderscheiden. In een lab wordt pure koolstof onder druk gekristalliseerd. Het is een stuk goedkoper dan diamanten uit de grond te halen. Inmiddels zijn kweekdiamanten het snelst groeiende segment in de luxegoederenindustrie, met een jaarlijkse groei van 40 procent.
Nu niemand meer kan zien of een steen uit een mijn komt of een lab, heeft het geen zin meer te flaneren met de echte. Of er moet een kaartje aan gehangen worden met de tekst: ‘This is the real thing’.
Een van de landen wiens economie van de winning van echte diamanten afhankelijk is, is daardoor in een neerwaartse spiraal terecht te komen. Botswana, ooit een Britse kolonie onder de naam Beetsjoeanaland, verkeert als een van de politiek meest stabiele landen in zuidelijk Afrika in een economische crisis. De traditionele regeringspartij die al sinds de onafhankelijkheid in 1966 de macht heeft, werd vorige maand weggestemd. Diamanten zijn goed voor 90 procent van de Botswaanse export. Alternatieven zijn er niet- of het moet safaritoerisme zijn waar Botswana terughoudend mee is.
Daarom probeert het land de diamantproductie te redden. De Beers, waarin Botswana 15 procent van de aandelen houdt, kondigde onlangs aan alleen nog echte diamanten te willen delven en verhandelen. De productie en handel van LGB’s wordt ondergebracht in een aparte poot van het bedrijf: Element Six. Tegelijkertijd lanceert De Beers een nieuw instrument dat het mogelijk moet maken in juwelenzaken LGB’s te kunnen onderscheiden van echte diamanten.
Misschien maakt de real thing toch een comeback. Ook in de muziek.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns