is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Er wordt gezegd dat het kabinet-Schoof niets voor elkaar krijgt, maar dat is niet helemaal waar. Onder Schoof wordt de woke-gemeenschap beroofd van haar twee idealistische banken Triodos en ASN. Nu is dat niet helemaal de verdienste van het kabinet, maar het is tekenend voor de nieuwe trumpiaanse tijdsgeest, waarin wereldleiders het niet meer de moeite waard vinden om naar een klimaattop af te reizen en captains of industry duurzaamheid inwisselen voor het creëren van aandeelhouderswaarde.
De afgelopen tien jaar hadden Triodos en ASN de tijdgeest mee. Zij konden honderdduizenden nieuwe klanten werven door het accent te leggen op bankieren waarin duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen centraal stonden. Dat legde beide banken geen windeieren. Maar nu dreigen ze te worden uitgeleverd aan het grootkapitaal.
Over dit artikel
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Triodos moet noodgedwongen naar de beurs, omdat certificaathouders aan het muiten sloegen toen de bank stopte met het onderhouden van de eigen markt in deze waardepapieren. ASN wordt als onderdeel van de Volksbank beursrijp gemaakt, omdat de huidige minister van Financiën Eelco Heinen er nog deze kabinetsperiode van af wil. En dan moet het snel, want niemand weet hoelang die periode is.
Vrijwel zeker verliest ASN daarbij de eigen naam. Want de huidige leiding wil de vier merknamen (SNS, ASN, RegioBank en BLG Wonen) terugbrengen tot één merknaam. Misschien wordt die Volksbank (de naam van de holding), misschien SNS (het grootste deel), misschien wel iets heel nieuws – maar het zal vrijwel zeker niet ASN worden, de naam van de oude vakbondsbank waaruit ooit de Reaal Groep ontstond.
De nieuwe bank zal waarschijnlijk ook een beursnotering krijgen of anders worden verkocht aan de hoogstbiedende. Dat kan een sprinkhaan zijn of een grootbank waarin de bank met een net verzonnen nieuwe naam meteen wordt ondergedompeld. Maar voor die tijd moet de bank lean and mean worden gemaakt. Dat betekent in gewone mensentaal dat er banen worden geschrapt. Ook moet het aantal kantoren worden teruggebracht, terwijl veel ‘digibete’ klanten juist voor de bank kiezen omdat er nog vaak een filiaal in de buurt is te vinden, met name van de RegioBank.
De Volksbank is honderd procent van de staat. En hoewel het besliscentrum op afstand is gezet, zou de Tweede Kamer moeten ingrijpen. Behalve geld is er geen enkel maatschappelijk belang mee gemoeid om deze bank te privatiseren, laat staan als hapklaar brok aan een grootbank of opkoopfonds te serveren. De bank maakt geen verlies, maar levert de schatkist jaarlijks honderden miljoenen op. Daarnaast, en dat vergeet de politiek al snel, hebben banken een nutsfunctie gekregen. Het is geen luxe, maar een noodzakelijk kwaad.
Toen banken in de 19de eeuw ontstonden, werd het salaris nog in contanten uitgekeerd en kon overal cash worden betaald. Nu is het niet meer mogelijk de gasrekening met enkele bankbiljetten en een aantal munten te betalen bij een plaatselijke vestiging.
Misschien kan de Tweede Kamer het recht vastleggen salaris of uitkering in een loonzakje te ontvangen en wordt ieder bedrijf verplicht weer een kassier aan te stellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns