Home

Moet Nunspeet maar op zoek naar nieuwe start-up?

Curator Frans van Oss stuurde deze week 440 werknemers van e-bikefabrikant Stella een ontslagbrief, nadat het bedrijf vorige week failliet was gegaan. Troost is dat ze waarschijnlijk snel een andere baan zullen vinden, want er is een schreeuwend tekort aan fietsenmakers.

Het is niet het eerste grote faillissement waar het rustieke Nunspeet op de Veluwe door wordt opgeschrikt. Vier jaar geleden ging hier in het hart van de bible belt de Gecombineerde Pluimvee Slachterijen (GPS) bankroet.

Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.

Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Het bedrijf was ooit de trots van Nunspeet. Oprichter Huib van de Vecht was een dorpsheld die royaal lokale activiteiten sponsorde. Een echte opoffering was het niet, want met zijn vermogen haalde hij met gemak de Quote 500. Bij GPS werden in die tijd wekelijks een miljoen vleeskuikens geslacht, die vervolgens in de horeca als filetje werden geserveerd aan dankbare gasten. Honderdvijftig werknemers, voornamelijk uitzendkrachten, verloren hun baan. Er werd gesmeekt om een doorstart. Ook toen was Frans van Oss curator. Stichting Animal Rights deed echter een beroep op hem om het bedrijf niet te reanimeren vanwege de stikstofuitstoot en het dierenleed. Drie kandidaat-overnemers haakten al snel af.

Gelukkig had Nunspeet op dat moment al een nieuw heldenbedrijf. Twee jongens waren in een garage begonnen met het in elkaar knutselen van een e-bike onder de merknaam Stella. In 2020 was het uitgegroeid tot een miljoenenbedrijf, dat klanten elektrische fietsen leverde zonder tussenkomst van de detailhandel. Stella was zelfs even marktleider.

Alleen hadden fietsenwinkels weinig zin die Stella’s in hun werkplaatsen te repareren toen deze ook manco’s bleken te hebben. Daar werd een mouw aan gepast door een netwerk van servicecentra in te richten, met reparateurs die thuis langs zouden komen. Alleen duurde dat soms weken.

GPS werd het slachtoffer van corona, omdat de horeca tijdens de lockdown op slot moest. Stella werd het slachtoffer van de nasleep van datzelfde virus. Er was ingezet op een enorme toename van de vraag naar e-bikes, maar geen rekening gehouden met het feit dat de concurrentie zich niet lijdzaam de kaas van het brood zou laten eten. Stella bleef zitten met een enorme voorraad onverkoopbare fietsen. Ben Mandemakers uit Waalwijk dacht daar wel een oplossing voor te hebben, maar e-bikes zijn nu eenmaal geen keukens.

Ook nu schermt curator Van Oss met kandidaten die belangstelling hebben voor een doorstart. Het is tenslotte een gevestigde merknaam. De fietsdetailhandel zal, net als Animal Rights bij GPS, hopen dat Stella geen doorstart zal maken met het oude verdienmodel.

Het faillissement is vervelend voor de mensen die een aanbetaling hebben gedaan op een fiets die ze mogelijk niet krijgen. En voor de 360 duizend Stella-bezitters, die bij een mankement met schuldige ogen de oude fietsenwinkel moeten binnenstappen. Maar bij iedere koop – zeker met een aanbetaling – bestaat er een risico dat het misgaat. Dat geldt zelfs voor de mensen die hun DE-koffiepunten niet meer bij Blokker kunnen inleveren.

Nunspeet zal op zoek moeten naar een nieuwe start-up die de plaats op de kaart houdt. Al is het maar om Frans van Oss over enkele jaren weer werk te geven.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant columns

Previous

Next