In de regen in Brazilië kwamen verschillende Formule 1-teams en -coureurs bijna letterlijk bovendrijven. Max Verstappen klom vanuit de zeventiende plek naar winst, wat voor hem de eerste overwinning sinds de Grand Prix van Spanje in juni was. Daarachter finishten de Alpine-rijders Esteban Ocon en Pierre Gasly als grote verrassing. In de race op Interlagos scoorde het team meer punten dan in alle voorgaande races dit jaar.
Het gejubel bij Red Bull en Alpine stond in schril contrast met de situatie bij McLaren en Ferrari. Deze twee teams - nog wel de koplopers in het constructeurskampioenschap - waren in de races voorafgaand aan het spektakelstuk in Brazilië de maatstaf, maar op een doorweekt circuit in Sao Paulo was dat niet het geval. "We waren gewoon niet snel genoeg. De auto was heel lastig te besturen en heel erg pointy en [we hadden veel] overstuur", baalt Charles Leclerc.
De rode vlag na de crash van Franco Colapinto zorgde ervoor dat Verstappen en de Alpines naar de top-drie gingen, maar daarna bleek dat het niet toevallig was dat deze drie heren vooraan reden. Nadat de race weer werd hervat reden de coureurs namelijk relatief eenvoudig weg bij de rest. Het liet nog maar eens een keer zien dat er auto's zijn die beter gaan in natte omstandigheden, en dat er coureurs zijn die zich in zulke omstandigheden als een vis in het water voelen.
Voor het goede resultaat van Alpine is een voor de hand liggende verklaring. Wanneer de baan nat is, kan de motor niet volop gebruikt worden. Het vol intrappen van het gas brengt te veel risico's mee. Alpine heeft de zwakste motor van het veld en dus was de Grand Prix in Brazilië het ideale moment om toe te slaan. Maar het is te simpel om alleen dat aan te wijzen als de enige oorzaak. Een andere factor is misschien wel net zo groot: de intermediates.
Wat een onopvallend, maar wel belangrijk feitje is, is dat de diameter van de intermediates vijf millimeter breder is dan die van de slicks. In een weekend waar de meeste teams al grote moeite hadden om de ideale rijhoogte te vinden op het hobbelige asfalt, bracht dit nog een extra uitdaging met zich mee. Met de vijf millimeter extra hoogte vielen er ongetwijfeld een paar auto's uit het ideale window.
De extra rijhoogte is echter niet de enige factor van de banden, want ook de stijfheid van de zijkant speelt een rol. En misschien is die rol zelfs nog wel groter dan de rijhoogte. In een bocht en wanneer er downforce wordt gegenereerd, verandert de band altijd enigszins. De inters zijn in dat geval een stukje stijver dan de slicks. Het is minimaal, maar de impact kan noemenswaardig zijn. Het is dan ook de reden dat teams zoveel tijd steken in het vinden van een ideale afstelling van hun auto wanneer de banden een andere vorm aannemen. Teams hebben in de windtunnel bijvoorbeeld de mogelijkheid om de vervorming van banden na te bootsen, om zo dicht bij als mogelijk bij de realiteit te komen.
De combinatie van deze verandering in stijfheid en de iets hogere auto heeft bijgedragen aan enkele opvallende paceverschillen. Teams als Haas, McLaren en Ferrari zakten weg, terwijl Red Bull en Alpine juist beter voor de dag kwamen - waarbij de coureurs zoals gezegd ook een hele grote rol hebben gespeeld. "Je ontwerpt de auto in de windtunnel vanzelfsprekend voor droge omstandigheden. Ik kan me niet meer herinneren wanneer we voor het eerst met de inters of full wets reden, maar we verloren toen direct al zoveel stabiliteit", vertelde Haas-teambaas Ayao Komatsu na de race in Brazilië.
Dat er verschillen in pace tussen droge en natte omstandigheden zijn, blijkt ook uit de data van het weekend in Brazilië. De vergelijking gaat altijd iets mank, maar met een droge sprintkwalificatie en een natte kwalificatie voor de Grand Prix is er een vergelijking te maken. Teams als RB en Alpine zagen er bijvoorbeeld in de natte omstandigheden veel beter uit, terwijl vooral Ferrari flink terugviel.
Belangrijk hierbij is wel de kanttekening dat alle teams voorafgaand aan de zondagse actie nog hun set-up hebben kunnen veranderen, doordat er in sprintweekenden tweemaal een parc fermé van kracht is. Zondag reed iedereen met maximale downforce, maar zaterdag liepen de keuzes nogal uiteen. Red Bull reed toen al met meer vleugel en dus meer een regenafstelling dan sommige andere teams, waaronder Ferrari. Het betekent dat de schommelingen eveneens deels kunnen worden verklaard door de set-up.
Belangrijker dan de kwalificatiesnelheid is natuurlijk de race pace, en het moge duidelijk zijn dat Verstappen op dat gebied de beste was. De snelste auto van elk team hebben we erbij gepakt en dan is zichtbaar dat naast Red Bull Mercedes sterk was, maar dat ook RB en Alpine een opmerkelijke opmars maakten in natte omstandigheden vergeleken met het droge. En - net zoals in de kwalificaties - zakte Ferrari juist weg.
Bekijk: F1 Brazilië - Samenvatting race: Verstappen wint een knotsgekke regenrace!
Source: Motorsport