Abdi Nageeye won zondag één van de grootste marathons ter wereld. Toch bleven zijn mislukte Olympische Spelen van afgelopen zomer in zijn gedachten rondspoken. "Dit verzacht de pijn voor 70 procent."
Gewoon doorlopen en geen oogcontact maken. Dat was het plan van de 35-jarige Nageeye toen hij na zijn winst van de prestigieuze marathon in de 'Big Apple' naar zijn hotel liep.
Nageeye had wat krampen in zijn bovenbeen en wilde op de weg naar het hotel niet continu herkend worden. "Anders was ik er morgenochtend nog niet", lacht hij. Op zich slaagde het plan van Nageeye aardig, tot hij een Nederlandse cameraploeg tegenkwam.
"In Amerika kunnen ze dingen vaak mooier maken, maar als je hier bij de finish staat... De stad is al groots, maar de marathon hier heeft iets magisch. De marathon op de Olympische Spelen is de grootste marathon ter wereld, maar daarna komt wel de marathon van New York."
Het gesprek is nog niet eens vijf minuten aan de gang en de woorden 'Olympische Spelen' zijn voor het eerst, en zeker niet voor het laatst gevallen.
De eerste Nederlandse winnaar van de marathon in New York begint uit zichzelf over zijn deceptie van nog geen drie maanden geleden in Parijs. "Ik heb mezelf elke dag, voor elke training een beetje geplaagd. Ik heb het omarmd."
In Parijs wilde Nageeye voor een podiumplek gaan, maar na een botsing met concurrent Alexander Munyao bij een drankpost kon hij niet meer vrijuit lopen. Nageeye stopte zijn marathon met nog ruim 6 kilometer te gaan.
Of de winst in New York het jaar alsnog goed maakt? "Niet helemaal", reageert Nageeye hard. "Het verzacht de pijn voor zo'n 70 procent. Met deze benen had ik het eerder in het jaar nog veel beter kunnen doen."
Nageeye is niet alleen de eerste Nederlandse winnaar in New York. Hij is ook de eerste Nederlandse man met een overwinning in een major, één van de grootste zes marathons ter wereld. Tóch is het niet zijn mooiste marathon ooit.
"Dit is een mooie tweede, maar de mooiste is nog steeds de olympische marathon van Tokio", antwoordt hij gedecideerd. "Daar voelde het echt alsof ik in een droomscenario zat. De Olympische Spelen zijn toch anders, ook vanwege de manier hoe het toen eindigde."
Nageeye zorgde drie jaar geleden in Tokio voor een stunt door zilver te veroveren. Bovendien kreeg hij de schijnwerpers op zich gericht vanwege de manier waarop hij zijn trainingsmaat en vriend Bashir Abdi uit België aan een historische bronzen plak hielp.
"In de komende twee jaar komen er nog héél veel nieuwe mooie dingen aan. Ik heb me nog nooit zó goed gevoeld", benadrukt Nageeye. Hij is daarom zijn komende jaar al aan het plannen. Maar eerst staat hij in New York nog in het middelpunt. "Morgen zit ik in een Amerikaanse ochtendshow, begreep ik."
Source: Nu.nl sport