In de jaren dat ik in Boekarest woonde, was ik verslaafd aan het tv-programma Copii spun lucruri trăsnite, ‘kinderen zeggen gevatte dingen’. De presentator, de Roemeense zanger-komiek Virgil Ianţu, interviewde daarin op quasi-nonchalante wijze kinderen van ongeveer 4 tot en met 7 jaar.
Uit die ‘interviews’ kon je steevast leren dat jonge kinderen een rotsvast vertrouwen hebben in wat hun ouders zeggen. Schattige kleutermeisjes legden Ianţu uit dat de Roemeense verkeerspolitie bestaat uit ‘het smerigste tuig van de wereld’. De vraag ‘wat zijn verkiezingen?’ werd door een kleuter bondig beantwoord als: ‘Een wedstrijd in wie de meeste kiezers bedriegt.’
Uit die interviews leerde je óók dat kinderen geweldig eerlijke observatoren zijn van het gedrag van volwassenen. Snurkende vaders, schreeuwende moeders, dronken opa’s, boze oma’s die emmers koud water over dronken opa’s gooien: het werd allemaal op primetime onthuld.
In 2024 heeft Ianţu de televisie niet meer nodig om miljoenen kijkers te trekken. Copii spun lucruri trăsnite is nu een succesvol YouTubekanaal. Vóór elke uitzending geeft een 6-jarig meisje een lesje digitale ethiek: ‘De manier waarop je op internet communiceert, is een indicator hoe je in het echte leven bent. Gebruik geen lelijke woorden. Toon begrip. Als je dat niet kunt, heb je hier niets te zoeken.’
Dé grote verandering ten opzichte van een kwart eeuw geleden zit hem in de ondeugden van de ouders die de kinderen rapporteren. Vroeger waren die zeer gevarieerd, tegenwoordig is in minstens driekwart van het slechte gedrag een smartphone in het spel.
Op Ianţu’s vraag ‘wat vind je vervelend aan mama?’ gaven al flink wat kleuters het antwoord: ‘Dat ze altijd op haar telefoon zit.’ Papa idem dito. Prachtige observatie van een kleuter uit het noordoosten van Roemenië: ‘Papa zit de hele avond op zijn telefoon en dan wordt hij steeds kwader en dan gaat hij naar zijn telefoon schreeuwen.’
Nu maar hopen dat papa op zulke avonden op internet geen lelijke woorden gebruikt.
Source: Volkskrant columns