Eindelijk zou ik dan René Froger gaan ontmoeten. Ik was te gast in een podcast en René (ik mag René zeggen; sterker nog, ik móét René zeggen) was een van de andere gasten. Het was niet zo dat ik zenuwachtig was om hem te ontmoeten, maar toch, het is wel gewoon René Just Say Hello Froger.
Opgetogen en vol verwachting stapte ik het restaurant binnen waar de opname plaatshad. Maar René was er niet. René was in Marbella. Hij had een nieuwe telefoon en de agenda’s waren niet gesynchroniseerd. Dus daarom zat ik nu aan een tafel naar een opengeklapte laptop te kijken waar René in zat verstopt.
Van zijn woning in Marbella was alleen het bovenste stukje muur en het plafond te zien. Soms hoorde je op de achtergrond iemand (Natas?) koffie maken. Toch, ondanks de afstand van duizenden kilometers, straalde de ster van René alsof hij naast me zat.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Over sterren gesproken. Het gesprek met René kwam op een gegeven moment op zijn indrukwekkende oeuvre, dat bestaat uit een aantal – zoals hij dat zelf omschreef – ‘evergreens’. Die observatie leidde hij in met de zin: ‘Je moet natuurlijk geen dingen in je eigen reet steken.’
Nu is René Froger geen arts, maar ik geloof wel dat er enige medische waarheid in dat advies schuilt. Onmiddellijk moest ik denken aan het verhaal van David Sedaris over een man die een bevroren glazen dildo in zijn kont had gestoken. Die dildo was, door het plotselinge temperatuurverschil, in stukken gebroken. Nu zijn er uiteraard apparaten of lichaamsdelen die je gerust wel in je eigen reet kunt steken, maar enige voorzichtigheid lijkt me altijd wel geboden.
Behalve bij veren, waar René natuurlijk op doelde. Die oer-Hollandse, calvinistische opvatting dat we vooral altijd maar bescheiden moeten blijven; dat we onszelf niet uitgesproken goed mogen vinden, heeft natuurlijk als doel arrogantie of hoogmoed te voorkomen, maar werkt doorgaans als een giftige bezwering die mensen onnodig klein houdt.
We zouden onszelf juist meer complimenten moeten geven. Niet alleen als je hits als Winter in America of Alles kan een mens gelukkig maken op je naam hebt staan, of een kleedkamer hebt gedeeld met Gerard Joling en Gordon, maar ook als je het huis hebt schoongemaakt, voor jezelf hebt gekookt, weer een werkdag hebt afgerond, naar de Basic-Fit bent geweest zonder huilend naar buiten te lopen of succesvol je agenda op je nieuwe telefoon hebt gesynchroniseerd.
Er moeten meer dingen in onze eigen reet gestoken worden. Veren van allerlei pluimage: lange veren, korte veren, dikke veren, dunne veren, veren in allerlei kleuren. Steek ze er recht in. Of overdwars, als dat je ding is. Maar niet letterlijk natuurlijk. Alsjeblieft niet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns