Gaëlle Bouzin coacht als vrouw de mannelijke basketballers van Landstede Hammers. Het is een primeur op het hoogste niveau in Nederland en valt daardoor op. Maar voor de Belgische is het normaal. "Ik ben direct. Dat werkt in het mannenbasketbal."
De muziek voor de cheerleaders galmt in de korte pauze voor het vierde kwart door het Landstede Sportcentrum, maar voor de fans op de eerste rijen is de onvrede van Bouzin duidelijk te horen. De thuisploeg uit Zwolle staat tegen LWD Basket op een 63-67-achterstand en speelt een van de slechtste wedstrijden van het nog jonge seizoen.
"Rebound the ball!", roept coach Bouzin tegen haar spelers, terwijl ze ter illustratie een lichte schouderduw geeft aan de 1,94 meter lange guard Nino Vrencken. Aan het einde van haar peptalk slaat ze met haar coachbord tegen de boarding. "Just win the game", zegt ze.
Bouzin had er twee dagen eerder al voor gewaarschuwd. "Ik coach hoe ik ben", vertelde ze in het sportcafé naast het veld. "Ik ben positief, enthousiast en heb veel passie en energie." Lachend: "En ik vrees dat ik ook een beetje luidruchtig ben. Stil zijn tijdens een wedstrijd zit er niet in."
Tijdens het duel met LWD Basket roept Bouzin regelmatig een speler bij zich voor een korte aanwijzing. De basketballers reageren met een knikje of een high five. "Gaëlle weet wat ze wil en brengt dat duidelijk op ons over", zegt aanvoerder Coen Stolk na de 70-91-nederlaag in gesprek met NU.nl. "En ja, vaak ook erg hard. Maar het belangrijkste is dat ze heel veel verstand van basketbal heeft."
Bouzin heeft er geen goede verklaring voor waarom het in de topsport - zeker in Europa - zo zeldzaam is dat een vrouw een mannenploeg coacht. In Nederland zijn er maar een handvol voorbeelden geweest van vrouwelijke coaches bij een mannenteam op het hoogste niveau.
In het basketbal is Bouzin de eerste. De 39-jarige Belgische snapt daarom dat het voor de buitenwereld bijzonder is. "Ik vind het ook niet erg om erover te praten", zegt ze in gesprek met NU.nl. "Alleen ben ik er zelf niet mee bezig dat ik een primeur heb. Ik ga er ook geen erezaak van maken of voor op de barricades staan. Ik zit al jaren in het mannenbasketbal, dus voor mij is het niets nieuws."
Bouzin begon op zestienjarige leeftijd met coachen. De afgelopen vijf jaar was ze assistent bij Oostende onder topcoach Dario Gjergja, die de Belgische club de afgelopen dertien jaar elk seizoen naar de landstitel leidde.
Bouzin, die tot 2021 naast het basketbal een baan had als docent op een middelbare school, werkte altijd met mannenteams, op één seizoen na. "Ik amuseer me met de mannen", vertelt ze. "Het past ook goed bij mijn persoonlijkheid, omdat ik vrij direct ben. Ik zeg het als het goed is, maar ook als het niet goed is. Dat werkt bij het mannenbasketbal."
Bouzin introduceerde dit seizoen een duidelijke regel in Zwolle. Wie te laat komt voor de training, moet voor het hele team pizza's bestellen. De coach glimlacht als ze vraag krijgt of de straf al een keer is uitgedeeld. "Nou… Er was één voorvalletje."
Volgens Bouzin is het nog nooit voorgekomen dat ze niet geaccepteerd werd door een speler. "De manier waarop je als vrouw het eerste respect verdient, is misschien iets anders dan bij een man", vertelt ze. "Maar als spelers zien dat je het beste met ze voor hebt, dat je hard wil werken, eerlijk communiceert en weet waarover je praat, dan komt dat respect vanzelf wel."
In Zwolle zijn de basketballers na de eerste maanden en vier zeges in zes competitieduels enthousiast over hun nieuwe coach. "Het bevalt echt goed", zegt center Kai Edwards, die sinds dit seizoen bij Landstede speelt.
"Natuurlijk weet ik dat ze de eerste vrouwelijke coach in Nederland is. Maar daar merk je niets van. Behalve dat ik misschien een beetje extra verantwoordelijkheid voel. Want als wij het goed doen, openen we mogelijk deuren voor andere vrouwelijke coaches. Daar wil ik wel een stukje harder voor werken."