“Ik heb een nieuw geweer gekocht”, begint de oude man die naast me zit aan de bar van een steakhouse ineens tegen me. “Wil je hem zien?” David - een voormalig deputy van 72, zo kom ik later in het gesprek te weten - pakt zijn mobiel erbij. Ik verwacht een foto van een of ander jachtgeweer. Het blijkt echter om een enorm semi-automatisch wapen te gaan, dat hij in de stad heeft gekocht en nu achterin zijn pick-up truck heeft liggen. “Ik kan niet wachten om hem morgen uit te proberen op mijn ranch!” Het mag geen verrassing zijn waar we ons op dit moment bevinden: Texas.
De Amerikaanse Grand Prix is om meerdere redenen een van mijn favoriete races op de Formule 1-kalender. Op de eerste plaats is het Circuit of the Americas (COTA) een prachtige baan waarop de coureurs zich zowel in de kwalificatie als in de race flink kunnen uitleven. Daarnaast zijn de werkomstandigheden voor de media er perfect. De perszaal is ruim opgezet, de internetverbinding snel en stabiel (dat is lang niet overal het geval) en er is een uitstekende cafeteria, waar we drie keer per dag terechtkunnen voor een vullende maaltijd. Bovendien is Austin een bruisende plaats, waar in de avonduren genoeg te beleven valt. En dan met name op muziekgebied. De stad wordt niet voor niets ook wel de ‘Live Music Capital of the World’ genoemd.
Geheel in lijn met die reputatie vinden tijdens het Formule 1-weekend op het Circuit of the Americas ook concerten plaats. En het zijn ook niet de minste artiesten die komen optreden. Zo stonden in voorbije jaren onder andere Taylor Swift, Elton John, Justin Timberlake, Stevie Wonder, Ed Sheeran en Britney Spears op de Super Stage, een gigantisch podium dat langs het rechte stuk tussen de elfde en twaalfde bocht staat opgesteld. Voor de 2024-editie zijn Eminem en Sting gestrikt.
Voor een artikel voor Autosport Business, waarvan een aangepaste versie op de Nederlandse editie van Motorsport.com is verschenen, speek ik op donderdag met Glynn Wedgewood, de Senior Vice President of Music & Entertainment van COTA. Hij moet ervoor zorgen dat er ieder jaar weer artiesten van wereldformaat op het programma van de Amerikaanse Grand Prix staan. Geen gemakkelijke klus lijkt me. “Het varieert”, zegt Wedgewood, die zelf ook muzikant is geweest en met één van zijn bands onder andere in het voorprogramma van Oasis en The Pretenders heeft gestaan, over hoe het boeken van zulke grote acts in zijn werk gaat. “Er is geen vastomlijnd proces. We kijken naar hoe het muzikale landschap eruit ziet, wie er op tour is en wie goed bij het evenement zou kunnen passen. Uiteindelijk houden we een shortlist met kandidaten over, die ik vervolgens begin te benaderen.”
Van Pink tot Green Day en van Billy Joel tot Twenty One Pilots. Het is behoorlijk divers wat de bezoeker van de Formule 1-race in Austin krijgt voorgeschoteld. Volgens Wedgewood is het muziekgenre van ondergeschikt belang bij het selecteren van een grote naam voor de Super Stage. “Er is maar een klein aantal artiesten in de wereld dat geschikt is als headliner voor zo’n groot podium en zo’n groot evenement. Je hebt het over twintig tot dertig acts die van dat niveau zijn. En of er nu hiphop, rock & roll of pop wordt gemaakt, ze hebben allemaal één ding met elkaar gemeen: heel veel mensen houden van hun muziek.” Dat deze muzikale grootheden bereid zijn om een voor los optreden naar Austin af te reizen, komt volgens Wedgewood omdat het evenement goed te boek staat. “Het is een klein wereldje. De artiesten die bij ons optreden, hebben een geweldige tijd op ons podium en delen die ervaring met anderen.”
Na dit interview is het de hoogste tijd om de focus te verleggen naar waarvoor we uiteindelijk de lange reis naar Austin hebben gemaakt: de Formule 1. Want er is weer genoeg aan de hand. Op de woensdag voorafgaand aan het weekend kwam Motorsport.com-collega Jonathan Noble namelijk met opvallend nieuws. Meerdere teams hebben bij de internationale autosportbond FIA hun zorgen geuit over dat een van de concurrenten gebruik zou maken van een mechanisme waarmee de hoogte van de bib (de verbinding tussen de voorkant van de vloer en het chassis, letterlijke vertaling: slabbetje) kan worden aangepast in parc fermé. Het doorvoeren van een dergelijke verandering tussen de kwalificatie en race is ten strengste verboden en zou een beduidend voordeel kunnen opleveren.
Voor de kwalificatie is namelijk een zo laag mogelijke rijhoogte gewenst is om zo veel mogelijk downforce op te wekken, terwijl voor de race meer hoogte nodig is omdat er dan met een auto gereden wordt die zwaarder is door de grotere hoeveelheid brandstof die moet worden meegenomen. Een te lage rijhoogte kan ervoor zorgen dat de bodemplank te ver afslijt, wat tot diskwalificatie leidt. Dat overkwam Lewis Hamilton en Charles Leclerc bijvoorbeeld een jaar geleden in de Amerikaanse Grand Prix. De FIA verklaart geen aanwijzingen te hebben dat één van de teams gebruik maakt van een systeem waarmee de hoogte van de bib in parc fermé kan worden veranderd, maar scherpt niettemin de controle hierop aan.
Welk team verdacht wordt van gesjoemel met de rijhoogte, is aanvankelijk niet duidelijk, maar op donderdag komen we te weten dat Red Bull het team is waarover andere deelnemers zich zorgen maken. De Brits-Oostenrijkse rental laat in een reactie weten inderdaad zo’n mechanisme te hebben, maar benadrukt dat het alleen gebruikt kan worden als de auto nog niet volledig is opgebouwd. Als de wagen eenmaal volledig geassembleerd is, kunnen de monteurs er volgens het team niet meer bij.
Max Verstappen laat voor de Red Bull-hospitality aan de media weten dat hij in eerste instantie dacht dat het om een van de andere teams ging, toen het nieuws over de aangescherpte controle naar buiten kwam. “Toen ik het las, dacht ik dat het over iets ging wat andere teams aan het doen waren. Maar toen bleek dat het ons team betrof”, vertelt hij. “Voor ons was het gewoon een makkelijke tool voor als de auto nog niet was opgebouwd”, voegt hij toe. Op de vraag of de strengere checks van de FIA een negatieve invloed kunnen hebben op de prestaties van Red Bull, schudt de regerend wereldkampioen het hoofd nee.
Op vrijdagochtend krijgen we traditiegetrouw een document van de FIA met een overzicht van alle (zichtbare) updates die de teams hebben meegenomen naar de race. Bij veel teams staat een flinke waslijst aan onderdelen die voor Austin zijn veranderd. Echter, niet bij Red Bull. Het team heeft volgens het document alleen de rand van de vloer aan de achterzijde en de bovenkant van de sidepods onder handen genomen. Of dat inderdaad alle veranderingen aan de Red Bull RB20 zijn of niet, Verstappen heeft in de vrije training meteen een goed gevoel in de auto en weet later op de dag zelfs de eerste startplek op te eisen voor de sprintrace.
Ook tijdens de sprintrace op zaterdag is de wagen goed in balans. De wedstrijd wordt gewonnen, waarmee hij voor het eerst sinds juni - toen hij de sprintrace in Oostenrijk op zijn naam schreef - weer een zege te pakken heeft. Goedgemutst neemt hij samen met Carlos Sainz en Lando Norris, die tweede en derde zijn geworden, plaats in de persconferentie. Het is even spannend of Verstappen opnieuw korte antwoorden zal geven, zoals hij bij de vorige race in Singapore had gedaan, uit protest tegen de taakstraf die hij had gekregen voor vloeken. Maar op de vragen van host Tom Clarkson volgen dit keer uitgebreide antwoorden. Als Autosport-collega Alex Kalinauckas daarna vraagt of er een specifieke reden is voor het einde van de boycot, reageert Verstappen met een lach: “Nee, ik ben gewoon een goed persoon!”
In de kwalificatie voor de Grand Prix lijkt hij andermaal op weg naar de pole-position, totdat George Russell in de voorlaatste bocht van de baan crasht en een gele vlag veroorzaakt. Verstappen moet zijn laatste snelle ronde afbreken, waardoor hij het op zondag met de tweede startplek moet doen. Ondanks dat de pole aan zijn neus voorbij is gegaan, is hij na afloop vooral tevreden dat Red Bull dit weekend een goede stap heeft gemaakt met de auto. Als hij tijdens zijn onderonsje met de Nederlandse media de vraag krijgt wanneer hij voor het laatst zo’n goed gevoel heeft gehad in de auto, laat hij met een lach weten: “Ja, dat is wel een lange tijd geleden. Ik weet niet eens meer wanneer dat was, om eerlijk te zijn! Dus dat is zeker positief.”
Tussen de Formule 1-sessies door zijn verschillende andere raceklassen actief. Waaronder een kampioenschap voor historische formulewagens. Een auto die meteen mijn aandacht trekt, is de Shadow DN9 waarmee Jan Lammers in 1979 in de Formule 1 actief was. Deze wagen heeft, naar mijn bescheiden mening, één van de mooiste livery’s uit de geschiedenis van de koningsklasse, met dank aan de leeuw van shagmerk Samson, die groot op de voorkant van de auto prijkt.
Nadat ik op zaterdag al even een kijkje had genomen bij deze auto, besluit ik op zondagochtend nog eens naar de ‘support paddock’ toe te gaan om na afloop van de Masters Historic-race met de coureur te spreken. Als ik aankom, zie ik hoe Charles Warner, een voormalig piloot die tegenwoordig als professor verbonden is aan de Universiteit van Memphis, zichzelf uit de Shadow DN9 hijst. De Amerikaan is net negende geworden in de tweede wedstrijd van het weekend, nadat hij zaterdag als tiende aan de finish was gekomen in de eerste race (in totaal staan er vijfentwintig auto’s op de deelnemerslijst).
Als ik Warner - ik schat hem ergens in de zeventig - vraag hoe zijn weekend is verlopen, antwoordt hij lachend: “We zetten de auto zonder schade weer in de trailer, dus het was een zeer succesvol weekend! Je moet niet vergeten dat de auto’s hier de sterren zijn. Niet de coureurs. Dus als de wagen aan het einde van het weekend nog heel is, ben ik een gelukkig man.” Warner vertelt vervolgens dat hij de Shadow al vierentwintig jaar in zijn bezit heeft. “Ik heb hem in 2000 gekocht van de man die eigenaar was van het team, Don Nichols. Het is een fantastische auto om mee te rijden. Ik heb van Jan gehoord dat hij het erg naar zin heeft gehad in deze wagen en datzelfde geldt nu voor mij.”
Warner laat weten dat hij Lammers in 2006 eens ontmoet heeft bij de A1GP-race in het Mexicaanse Monterrey, waar de Zandvoorter aanwezig was als teambaas van A1 Team Nederland. Datzelfde weekend werd er ook een wedstrijd met historische auto’s verreden, waaraan Warner deelnam met de Shadow. “We hebben nog een paar biertjes gedronken aan de bar”, herinnert hij zich. “En hij is voor de start van onze race naar de grid gekomen om samen met de auto en mij op de foto te gaan.”
Als ik opmerk dat deze wagen ook speciaal voor mij is, omdat ik lange tijd in Groningen gewoond heb, waar de Samson-shag geproduceerd werd, reageert hij lachend: “Volgens mij ben jij een van de weinigen hier die weet dat het een tabaksmerk is!” Hij legt uit dat de historische Formule 1-auto’s ook niet meer van tabaksreclame voorzien mogen zijn. Hij komt er echter mee weg omdat Samson bij de toezichthoudende instantie niet zo bekend is als Marlboro of John Player’s Special. Voor de zekerheid is wel de reclame op het zijpaneel van de DN9 vervangen. Waar ‘Samson, roll your own tobacco’ stond, staat nu ‘Shadow‘. Voordat ik afscheid neem, maak ik nog even een foto van Warner met de auto. “Die stuur ik even naar Jan”, zeg ik. Warner: “Doe hem de groeten.” Lammers even later over WhatsApp: “Groeten terug.
Jan Lammers poseert bij de Shadow DN9, die tegenwoordig bestuurd wordt door Charles Warner
Foto door: Sutton Images
Ik ga terug naar het mediacentrum om snel nog wat te eten voordat de race begint. Bij de start gaat Verstappen meteen in de aanval bij de van pole gestarte Norris. Beide titelrivalen gaan wat wijd bij de eerste bocht, waardoor Leclerc erlangs kan glippen en de leiding kan nemen. Verstappen sluit als tweede aan, terwijl Norris achter Sainz vierde komt te liggen. Bij de pitstops weet Sainz voor Verstappen te komen, waarna een ijzersterke één-twee voor Ferrari volgt. Verstappen komt in de slotfase onder vuur te liggen van Norris, die later naar de pits is gegaan dan de Nederlander en daardoor aan het einde van de race over betere banden beschikt. De twee voeren een bloedstollend gevecht voor de laatste podiumplek.
Nadat Verstappen een aantal keren een aanval van Norris met succes weet te pareren, wordt hij in ronde 52 ingehaald door Norris. Maar: het gebeurt buiten de baan. “Hij moet de plek teruggeven”, roept de Limburger. Norris is ondertussen van mening dat hij ervoor zat bij de apex en daarom de positie mag houden. “Laat me weten als jullie daar ook zo over denken“, zegt hij tegen zijn race-engineer. Die laat even later weten dat het team zijn mening deelt. De stewards buigen zich over de zaak en komen tot de conclusie dat er sprake is van ‘leaving the track and gaining an advantage‘ en geven Norris een tijdstraf van vijf seconden, die na race verrekend wordt. Doordat het verschil met de Red Bull op de streep vier seconden bedraagt, zakt de McLaren-coureur in de race-uitslag naar de vierde plek en mag Verstappen, die duidelijk een minder goed gevoel had in de auto dan de vorige twee dagen, alsnog naar het podium.
Na afloop van de race sta ik met enkele andere Nederlandse journalisten Helmut Marko op te wachten bij de Red Bull-hospitality. Gevraagd of er in Austin een goede stap naar de wereldtitel is gezet, antwoordt hij: “Een zeer grote stap. Ik moet zeggen dat het team erg goed werk heeft geleverd. In Baku hebben we de eerste stap gezet wat betreft het verbeteren van de auto, in Singapore een volgende en hier hebben we weer een stap gemaakt. We waren in ieder geval in de kwalificatie en sprint competitief. De Grand Prix was een ander verhaal. Zowel op de medium als harde band hadden we het zwaar. We moeten uitzoeken waarom dat was, want we konden niet dezelfde snelheid halen als in de sprint. Maar Max reed ongelofelijk, gezien de druk die op hem stond en het feit dat zijn banden min of meer op waren.”
De race in Austin zou volgens Marko wel eens een belangrijk moment kunnen zijn in het kampioenschap. “Zeker, want vanaf de eerste sessie verliep het positief en in de sprintrace was het raak“, wijst hij nog eens op de progressie die met de auto is geboekt. “En uiteindelijk zijn we vijf punten uitgelopen op Norris.” Er ontstaat enige hilariteit als Marko niet op het Engelse woord voor ‘eekhoorn’ kan komen. “Dat diertje met een lange staart dat de boom op en neer gaat...” Nadat een collega geraden heeft welk dier hij bedoelt, lijkt de Oostenrijker enigszins vergeten welke parallel hij ook alweer wilde trekken met een eekhoorn. “Een eekhoorn pakt elke noot en met elke noot die hij pakt… Hoe dan ook, het is dezelfde filosofie.”
De komende vijf raceweekenden draaien volledig om het binnenhalen van het kampioenschap. Vóór Norris finishen is dus het devies. Of er ook nog races gewonnen worden, is volgens Marko van minder groot belang. “Natuurlijk winnen we liever, maar ons voornaamste doel is het kampioenschap binnenhalen.“ Marko beseft dat Verstappen daar anders over zal denken. "Max is Max", sluit hij af met een lach.
Op woensdag vlieg ik van Houston naar Mexico, waar Verstappen hopelijk opnieuw wat noten, eh, punten kan uitlopen op Norris…
Source: Motorsport