‘Stop de haat tegen vrouwelijke politici’, luidde dinsdag de openingskop van de opiniepagina’s. ‘Het ondermijnt de democratie’. Eronder een foto van de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema – geprangde blik, armen over elkaar. Aanleiding voor de oproep, ondertekend door liefst elf vrouwenorganisaties: de recente aanval van PVV-leider Geert Wilders op de burgemeester vanwege haar aanpak van de pro-Palestinademonstratie op 7 oktober. ‘Het land uit met dat tuig en Halsema mag mee’, liet Wilders weten. En: ‘Hoe eerder ze verdwijnt, hoe beter. Ik heb geen enkel respect voor haar.’ De auteurs in het opiniestuk: ‘Dit gedrag van een van de meest zichtbare politici van Nederland vergroot het risico dat haat jegens vrouwelijke politici verder wordt genormaliseerd.’ Uitsmijter: ‘Samen moeten we ervoor zorgen dat vrouwen niet monddood worden gemaakt.’
Eerlijk gezegd wreef ik me de ogen uit.
Over de auteur
Elma Drayer is schrijver en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.Klik hier om een nieuwe paragraaf te starten
Vooropgesteld, natuurlijk is de vrouwenstrijd verre van gestreden. Nog altijd lopen er in dit land genoeg heren rond die erg zenuwachtig worden van een vrouw-met-een-opvatting – zeker als die niet strookt met die van hen. Mannen die meteen beginnen over je herseninhoud, je leeftijd, je appetijtelijkheid. Die aan het schelden en tieren slaan of, als ze daarvoor te beschaafd zijn, aan het mansplainen. Van rechts tot links, van pakweg Marjolein Faber en Caroline van der Plas tot Sharon Dijksma en Femke Halsema – elke politica krijgt vroeg of laat met het fenomeen te maken.
Toch, achter élke struik vrouwenhaat ontwaren helpt de zaak naar mijn smaak weinig vooruit.
Want het klopt dat de virtuele oprispingen van de PVV-leider zelden uitblinken in goede smaak, gelaagd- of bedachtzaamheid. Alleen heeft hij het niet speciaal op vrouwen voorzien. Elke politicus (m/v/x) met wie hij van mening verschilt kan bij tijd en wijle een fikse lel verwachten. Tevens klopt het dat hij niet te beroerd is versleten beeldspraak te gebruiken – zie zijn betiteling van D66-politica Sigrid Kaag als heks. Maar wat er precies vrouwonvriendelijk zou zijn aan die recente uitspraken over de Amsterdamse burgemeester? Mij ontgaat het ten enenmale.
Als ik het goed begrijp is hij van mening dat Halsema die demonstratie van pro-Palestinabetogers beroerd had aangepakt én dat zij samen met hen het land zou moeten verlaten. Dat eerste lijkt me legitieme kritiek, van het tweede weet Wilders héél goed dat het feitenvrije zotteklap is. Dus waarom er zo serieus op ingaan? Ik zou zeggen: maak de man nou niet groter dan hij is. Geef hem niet meer macht dan hij sinds de laatste verkiezingen toch al heeft.
En dan nog wat. Vanwaar toch die drang mijner zusters om voortdurend te vervallen in klaagzangen? Vol grote woorden over vrouwen die dreigen ‘monddood’ te worden gemaakt?
Altijd verhelderend: het zogeheten Global Gender Gap Report openslaan – de wereldwijde inventarisatie van de man-vrouwkloof, sinds 2006 jaarlijks samengesteld door het World Economic Forum. Keurig brengt het rapport in kaart hoe het per land is gesteld met de toegang van vrouwen tot onderwijs, gezondheidszorg, arbeidsmarkt en politiek. Hebben zij evenveel rechten als hun mannelijke tegenvoeters?
De laatste editie verscheen in juni dit jaar. En zie, als vanouds behoort Nederland als het gaat om onderwijs en gezondheidszorg tot de braafste jochies van de klas. Doen we het vanwege het deeltijddogma matigjes in de categorie arbeidsmarkt. En staan we op een respectabele 23ste plaats wat betreft politieke participatie. Strafpunten krijgen we voor het feit dat het aandeel vrouwelijke Kamerleden licht daalde (ten tijde van de meting van ruim 40 naar ruim 38 procent) en dat we nimmer een vrouwelijke premier hebben gekend. Maar dat bij Rutte IV voor het eerst in de geschiedenis exact de helft van de ministersploeg uit vrouwen bestond levert juist bonuspunten op.
Ik weet het, onder Dick Schoof is de verhouding weer iets minder gunstig (negen mannelijke, zeven vrouwelijke ministers). Maar dan nog kun je volgens mij moeilijk volhouden dat vrouwen moeten vrezen voor spoedige monddoodmaking.
En als zekere heren toch pogen je het leven zuur te maken? Ik zou zeggen: pak je mattenklopper en mep terug. Voel je te goed voor de slachtofferrol. Die maakt ons tot de zwakke wezentjes die we allang niet meer zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns