Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door ontwerpwetenschapper Jasper van Kuijk. Deze week: met captcha bewijzen dat je een mens bent.
Ik wil inloggen en moet eerst via een zogenoemde captcha aangeven in welk van de vakjes of op welk van de fotootjes een motorfiets te zien is. En gelijk slaat de ‘Wat willen ze van me?’-captchastress toe.
Captcha staat voor Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart. De visuele inlogpuzzels zijn bedoeld om te voorkomen dat bots sociale media vullen met onzin, spam versturen of de inhoud van websites kopiëren. Daarom leggen captcha’s taken voor waar mensen goed in zijn, maar machines niet.
Maar, zo dacht Google, dan kunnen we captcha’s dus ook gebruiken om machines te trainen in taken waar ze niet goed in zijn. Daarom lieten eerdere captcha’s ons stukken tekst beoordelen uit door Google ingescande boeken, die waar de algoritmen niet uit kwamen.
Over de auteur
Jasper van Kuijk is ontwerpwetenschapper en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Later werden dat foto’s uit Google Streetview met objecten waar computers zich in verslikten. Wat om de een of andere reden vaak fietsen, motorfietsen, trappen en brandkranen zijn. Met de menselijke feedback op deze foto’s kan Google het automatisch doorzoeken van foto’s verbeteren, maar ook de beeldherkenning van zelfrijdende auto’s.
Sinds ik weet dat ik met het invullen van een captcha lesgeef aan een algoritme, denk ik te ver door. Ik vraag me niet langer af op welke foto een motorfiets staat of waar de motorfiets stopt, ik vraag me af welk antwoord ik moet geven om het algoritme te leren hoe een motorfiets eruitziet.
Want de mens die een motorfiets berijdt, hoort die bij de motorfiets? Nee, eigenlijk niet, maar op de weg zie je nooit een motorfiets zonder berijder. Dus als ik wil dat de zelfrijdende autootjes van Google-zusterbedrijf Waymo straks geen motorfietsers overhoop rijden, dan moet de berijder erbij. En de schaduw van de motorfiets, hoort die bij de motorfiets? Je ziet niet vaak een motorfiets zonder schaduw.
Wat de onduidelijkheid van de opdracht nog verergert, is dat je nooit duidelijkheid krijgt of het antwoord goed was of niet. Soms word ik meteen binnengelaten, soms moet ik nog een extra puzzeltje maken, maar nooit hoor ik hoe ik het heb gedaan. Wordt ook lastig, want het algoritme weet het antwoord niet. Het idee is nou juist dat het uit alle verzamelde antwoorden een conclusie trekt.
Inmiddels zijn computerwetenschappers erin geslaagd een algoritme te ontwikkelen dat beter is dan mensen in het herkennen van captcha’s en eentje die in honderd procent van de gevallen als mens wordt geïdentificeerd. We hebben met al ons geklik de machines zo goed lesgegeven dat die zich beter als mens kunnen voordoen dan wij.
Maar laten we eerlijk zijn: de machines hadden natuurlijk al gewonnen vanaf het moment dat wij als mensen aan machines moesten gaan bewijzen dat we mens zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns