We gebruiken iedere dag plastic. De kunststof, meestal gemaakt van fossiele aardolie, is verre van duurzaam. Een fabrikant in Bergen op Zoom denkt een oplossing te hebben gevonden. Daarvoor heeft het bedrijf wel onze bananenschillen, pizzadozen en (vieze) luiers nodig.
Wind en regen gieren over het grauwe industrieterrein in Bergen op Zoom, waar de fabriek tevens hoofdkwartier van UBQ Materials begin dit jaar is neergestreken. De mistroostige weersomstandigheden vallen in het niet bij de brede glimlach van directeur Albert Douer. Hij is ervan overtuigd dat zijn bedrijf de groene toekomst gaat inluiden. Daarover later meer.
In het bezoekerscentrum van de fabriek staan her en der gebruiksvoorwerpen uitgestald: bloempotten, tuinslangen, slippers, kratten, tafelbladen, auto-onderdelen, dienbladen. Allemaal van kunststof, maar zonder dat er een fossiele grondstof als olie aan te pas is gekomen. De objecten zijn gemaakt van die pizzadoos van vorig weekend of de koffieprut van vanochtend: Nederlands huisafval (en soms Duits of Belgisch). Het soort afval is per lading en per regio anders.
Maar allemaal is het afval dat grotendeels niet recyclebaar is en anders verbrand zou worden. In Nederland wordt jaarlijks bijna 8 miljoen ton afval verbrand. UBQ zegt 105.000 ton afval per jaar te kunnen omzetten in 80.000 ton kunststofkorrels. Die korrels kunnen op zichzelf staand of in een mix worden gebruikt om plastic producten mee te maken. Om het te gebruiken in het productieproces hoeven machines niet te worden aangepast, vertelt Douer.
Het verschil met bioplastic zit hem in de bron waar het materiaal van wordt gemaakt: bij UBQ is dat afval, bij bioplastic vormen organische grondstoffen zoals mais de basis.
De dag dat NU.nl komt kijken, ligt er een enorme grijze hoop in de eveneens gigantische fabriekshal. Het is een mix van voorgedroogd vuilnis, afkomstig van een afvalverwerker. Je kunt nog wat versnipperde stukjes textiel en plastic identificeren. Echt stinken doet het er gek genoeg niet.
Maar het bedrijf gebruikt net zo goed 'nat', organisch afval zoals vette pizzadozen of - ja echt - luiers. "Het liefst vieze", zegt Douer. "Normaal is het verwerken van dat soort afval moeilijk voor recyclers, maar wij zijn er dol op."
Na het sorteren, zuiveren, mengen en drogen van het afval, wordt het via machines afgebroken in vezels, cellulose en suikers. Die worden weer samengevoegd met het overgebleven plastic uit het afval. Glas, staal en stenen worden eruit gefilterd. Van alles samen wordt UBQ gemaakt: een kunststof die bij warmte smelt, net als plastic. In de fabriek liggen honderden zakken korrels klaar voor de verkoop.
De fabriek draait zes dagen per week. Dag zeven is bedoeld voor onderhoud. Het bedrijf wil verder opschalen en meer fabrieken openen in de EU en Amerika. Hoe financieren ze dat, als nieuw bedrijf? "We krijgen geld voor het afval dat we afnemen", vertelt Douer. Hoeveel precies, wil hij niet zeggen, maar het bedrag ligt volgens hem lager dan wat afvalverbranders ontvangen.
Afgelopen maandag heeft UBQ een duurzaamheidssubsidie van 5 miljoen euro gekregen van de Europese Commissie. Eerder kwamen er miljoenen binnen van private investeerders uit de VS. Verder heeft een aantal grote bedrijven, waaronder Mercedes, McDonald's en PepsiCo, het materiaal al afgenomen. Die hebben het verwerkt in onder meer een auto-onderdeel, dienblad of krat. Het is de vraag of meer industrieën volgen, gezien de lage prijs van normaal, fossiel plastic.
Zo zijn er meer obstakels voor het bedrijf om op gelijke hoogte te komen met gevestigde plasticbedrijven in binnen- en buitenland. UBQ is nog volop aan het testen met het materiaal in industriële processen en wat er gebeurt als het wordt samengevoegd een verschillende types kunststof. "Elke nieuwe toevoeging verandert het karakter van het materiaal, bijvoorbeeld de samenstelling, de geur of kleur", vertelt Douer.
Verder is het materiaal simpelweg niet bekend en dus niet breed omarmd. Dat ziet de directeur ook wel in. "De techniek is er al, nu de consument nog", zegt hij. "Dat kun je niet forceren."
Source: Nu.nl economisch