In 2024 vieren we van 2 t/m 13 oktober de Kinderboekenweek. Het thema is dit jaar ‘Lekker eigenwijs’, een ode aan alle personages die tegendraads zijn en af en toe dwarsliggen.
In het donkere bos was een muisje op pad. Geert zag hem en dacht: lekker hapje is dat!
‘Jij hebt zeker wel honger, kleine muis? Wil jij soms wat eten, bij mij thuis?’
‘Beste Geert, normaal zou ik zeggen: graag. Maar ik eet bij de Madlener vandaag.’
‘De Madlener? Die ken ik niet.’
‘O nee? Nou, wacht dan maar tot je ’m ziet.
‘Een fatbike heeft-ie. En een damesgezicht. En een plan voor een tolweg van hier tot Maastricht. We hebben een afspraak met enkele heren. We zijn op dit moment druk met regeren.’
‘Een tolweg zei je? Ik moet ervandoor. Tot ziens kleine muis, het beste hoor!’
Haha, lachte de muis, dat kon niet gemener. Natuurlijk bestaat er geen Madlener.
Die namiddag ging de muis weer op pad. Geert zag hem en dacht: lekker hapje is dat!
‘Heb je nu misschien tijd? Voor een hap- of een drankje? Kom fijn met mij mee, of liever bedank je?’
‘Beste Geert, normaal zou ik zeggen: graag. Maar ik eet bij Frau Faber vandaag.’
‘Frau Faber?’, zei Geert. ‘Die ken ik niet.’
‘Och jongen, toch. Nou, wacht maar tot je díé ziet.
‘Krulletjes heeft ze, en een stokoude jurk, en ze ruikt soms een beetje naar het vocht van augurk.
‘We hebben een afspraak, zo hier bij de weide. Oh ja, en ze wil via provincies asielzoekers spreiden.’
‘Asielzoekers spreiden? Ik moet ervandoor, tot ziens kleine muis. Het beste hoor.’
Haha, dieser Dummkopf! Er glaubte es aber, natürlich gibt es nicht wahrhaft Frau Faber.
De volgende dag liep het muisje weer door. Geert zag hem en dacht: lekker hapje hoor!
‘Dag muis, hoe gaat het? Wat dacht je ervan? Vandaag dan wat eten? Ik hoop dat je kan.’
‘Ja god, Geert. Normaal zou ik natuurlijk zoiets zeggen van: graag. Maar ik eet bij de Agema vandaag.’
‘De Agema? Die ken ik niet?’
‘Oh nee? Nou, wacht maar tot je d’r ziet.
‘Een rare bril heeft ze. En een vuurrode kop. En een Prinsenvlagspeldje (en een dubieus verleden op een neonaziforum).
‘We hebben een afspraak, in Heerlen of nee, vlak daarbuiten. Oh ja, door haar moet ook straks een ziekenhuis sluiten!
‘Een ziekenhuis sluiten? Eh, ik moet er vandoor. Tot ziens kleine muis, het beste hoor!’
Wow, dacht de muis. Hij gelooft ’t, haha! Natuurlijk bestaat er geen Age…maaaaaa!’
Toen schrok hij wakker, zijn bed vol met zweet. Het was elke nacht nu, wat was het toch wreed.
Dat gedreig met die noodwet, dat dat per se moet.
Geert wil niet regeren, dat zag hij nu goed.
Dwarsliggen wil-ie, met een hele bak herrie.
Hij was dan al wakker, dít was zijn nachtmerrie.
Och, was hij maar stoerder en niet slechts een sloof.
Was hij maar dat muisje, in plaats van Dick Schoof.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns