Er moest een nieuwe rubber rand in de ijskast geplaatst worden. Dat deden we zelf, maar we moesten wel eerst de oude rand verwijderen. Na een half uur zwoegen bleek dat we niet alleen de rand, maar ook het ding waar de rand in geklemd moest worden, hadden weggehaald.
We kunnen ook niks.
Ik zocht uren naar een nieuwe ijskast die precies in onze nis zou passen. En ik dacht: waarom zie ik voortdurend berichten over hoe AI beter wordt in activiteiten die ik zelf juist graag ontplooi, zoals tekenen en schrijven?
Ik droom van een wereld waarin AI ziet wat er mis is met mijn ijskast en meteen een nieuwe bestelt. AI neemt ook de telefoon op als de planners van het witgoedbedrijf bellen. Hij wacht geduldig op de bezorgers. Hij zet koffie en maakt een gezellig praatje over... nou, dat weet die AI dan dus.
En dan maak ik ondertussen boven een tekening van iemand met zes vingers.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns