In de voetbalwereld gaan jaarlijks miljarden euro's om. Maar aan de grote voetbaltransfers kan vrijdag zomaar een einde komen door een uitspraak van een Europese rechter. Deze bom ligt onder het transfersysteem.
Al vijf jaar lang geniet Lassana Diarra van zijn voetbalpensioen, maar vrijdagochtend weet de voormalige krachtpatser van Real Madrid en het Franse elftal de ogen van alle voetbalbestuurders op zich gericht. Niet vanuit een stadion met tienduizenden toeschouwers, maar vanuit een rechtszaal in Luxemburg.
Het Europese Hof van Justitie doet namelijk uitspraak in een slepende zaak die Diarra heeft aangespannen tegen de FIFA. Het vonnis kan volgens sportrechtadvocaat Frans de Weger "zeer baanbrekend" zijn en "grote impact" hebben op de internationale spelersmarkt met al haar miljoenentransfers.
De hamvraag: kan een voetballer ontslag nemen bij een club, net zoals iedere andere werknemer in de Europese Unie dat bij een bedrijf kan doen? En wat zijn dan de financiële en sportieve consequenties?
Het zou zomaar kunnen dat de astronomische transfersommen in de voetballerij straks verleden tijd zijn. Om die reden wordt Diarra al in één adem genoemd met Jean-Marc Bosman, de Belg die er in de jaren negentig voor zorgde dat spelers transfervrij konden vertrekken bij hun club als hun contract was afgelopen. Diarra's advocaat Jean-Louis Dupont noemt de zaak "Bosman 2.0".
De Diarra-zaak begint in de zomer van 2014. De situatie van Diarra bij zijn club Lokomotiv Moskou is beroerd. Hij is veelal bankzitter bij de Russische club en onderhoudt ook nog een slechte relatie met trainer Leonid Kuchuk.
Lokomotiv Moskou wil Diarra daarom op zijn salaris korten. Hij is een jaar eerder voor 20 miljoen euro gekocht van Anzhi Makhachkala, maar volgens de club maakt hij de hooggespannen verwachtingen niet waar. Diarra accepteert de salarisverlaging alleen niet.
Daarna gaat het mis. Volgens Lokomotiv Moskou slaat Diarra onder valse voorwendselen enkele trainingen over, wat de club ertoe aanzet zijn contract op te zeggen. De verbintenis van Diarra loopt dan nog drie jaar door.
Lokomotiv Moskou klaagt Diarra bij de FIFA aan voor contractbreuk en eist een schadevergoeding van 20 miljoen euro, precies het bedrag dat de club voor hem heeft betaald. De FIFA en later ook het CAS (de hoogste sportrechter) stellen de club in het gelijk.
Diarra moet Lokomotiv Moskou uiteindelijk 10,5 miljoen euro betalen. Daarbovenop krijgt de oud-speler van Arsenal en Chelsea van de FIFA een speelverbod voor vijftien maanden.
Tijdens zijn schorsing probeert Diarra een nieuwe club te vinden. Dat gaat niet van harte. De zoektocht wordt volgens Diarra bemoeilijkt doordat een nieuwe club volgens de regels van de FIFA de schadevergoeding van 10,5 miljoen euro moet betalen.
Royal Charleroi doet hem als enige club een aanbieding, maar haakt toch af. Na een jaar werkloos te zijn geweest, pikt Olympique Marseille hem in de zomer van 2015 op. De middenvelder maakt er een fraaie comeback en keert zelfs terug in het Franse elftal.
Buiten de lijnen gaat Diarra in de aanval op de FIFA. Hij neemt de advocaten van Bosman in de arm en claimt dat hij inkomsten is misgelopen door het speelverbod. De transferregels van de FIFA zijn volgens hem in strijd met de Europese wetten voor het vrije verkeer van werknemers.
Directeur Louis Everard van de Nederlandse spelersvakbond VVCS zegt dat Diarra een "bom" onder het transfersysteem van de FIFA heeft gelegd. Het heeft er alle schijn van dat de bom gaat ontploffen en dat Diarra de zaak wint.
In de aanloop naar een uitspraak van een Europese rechter deelt een advocaat-generaal van het EU-Hof een richtinggevend advies. De advocaat-generaal die de zaak-Diarra onderzocht, kwam in mei met een vernietigend oordeel over de transferregels van de FIFA.
"Er kan geen twijfel bestaan over het beperkende karakter van de transferregels van de FIFA", schreef hij. Ook noemde hij de gevolgen voor een speler die zijn contract opzegt "draconisch". Vaak neemt het Hof van Justitie het advies van de advocaat-generaal over.
Mocht het Europese Hof dat daadwerkelijk doen, kunnen spelers hun contract met clubs opzeggen zonder daarvoor geschorst te worden door de FIFA. De nieuwe club hoeft de oude club dan ook geen compensatievergoeding meer te betalen én krijgt ook geen transferverbod meer aan de broek.
De spelershandel verandert daarmee voorgoed. Zo had Teun Koopmeiners afgelopen zomer zijn contract bij Atlanta kunnen opzeggen toen die club een bod van Juventus steeds weigerde. In dat geval had hij alleen zijn driejarige contract bij Atlanta hoeven af te kopen. Dat scheelt tientallen miljoenen euro's.
De grote vraag is of de Eredivisie als verkoopcompetitie hard zal worden geraakt. Veel Eredivisie-clubs leven van de verkoop van spelers aan de grote voetbalcompetities. Afgelopen zomer verkochten ze voor ruim 200 miljoen euro aan spelers.
Vakbondsdirecteur Everard denkt dat het zo'n vaart niet zal lopen. Hij hoopt dat de zaak vooral leidt tot gesprekken over een internationale cao, iets wat de FIFA tot dusver weigert te doen. Daarin zouden volgens hem afspraken kunnen worden gemaakt over een opzegregeling.
"De advocaat-generaal geeft zelf aan dat de oplossing in een internationale cao ligt. Waarom de FIFA dat nog niet heeft gedaan, kan ik niet beantwoorden. Ik vind het vreemd. De FIFA neemt zo een groot risico. Word wakker, onderneem actie en los het op!"
Sportrechtadvocaat De Weger durft nog geen harde conclusies te trekken. "Ik loop al wat jaartjes mee. Ik heb vaak gezien dat het een nieuwe Bosman werd genoemd, maar toen liep het steeds met een sisser af. Het Europees Hof kan ook afwijken van het advies van de advocaat-generaal en nog voor allerlei tussenvormen kiezen. Maar je moet dit zeker serieus nemen."
Source: Nu.nl sport