Van de vele dingen waarover ik niet mag klagen, is het programma Buitenhof er een. En toch ga ik dat nu doen. Niet eens over het programma zelf, dat is onverminderd gedegen en rustig. Het gaat me om de leader. Die is enige tijd geleden veranderd in een fantasie van geometrische figuren waarin je de gasten van de aflevering alvast ziet langskomen. Daar is weinig mis mee, behalve als je weet wat een eenzaam hoogtepunt de vorige leader was.
De muziek begon, en dan zag je zomaar wat taferelen in de buurt van de studio, die vlak voor de uitzending gefilmd waren. Een dobberende eend in het water. Iemand die op het dek van zijn woonboot koffiedrinkt. Er gebeurde niets en was daarmee het absolute hier en nu.
Daarna werd in de studio de hele wereld besproken. Maar ergens in je hoofd zat nog die eend, die net zo goed bestond.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns