Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
‘Uitstel maakt gemakkelijke dingen moeilijk en moeilijke dingen nog moeilijker, zei de in 2002 overleden Amerikaanse aforist (zal het NOS Journaal in Makkelijke Taal daar ook een ander woord voor hebben?) Mason Cooley.
Dat geldt zeker voor de duurzame en ideële bank Triodos, die de allermoeilijkste beslissing uit haar bestaan moet nemen: een notering op de beurs Euronext. Voor de 700 duizend rekeninghouders en 42 duizend certificaathouders die het goed met de wereld voor hebben, is een beurs toch het symbool van hebzucht.
Het is echter onontkoombaar. De beursgang werd in mei aangekondigd, maar Triodos wil die pas over een jaar realiseren.
Afgelopen week bereikte het certificaat Triodos Bank een historisch laagterecord. Op het eigen handelsplatform Captin, waar het nu ver van de boze kapitalistische buitenwereld staat genoteerd, konden slechts 28 transacties worden gerealiseerd. De koers sloot op 29,90 euro; nog altijd ver onder de intrinsieke waarde.
Reden is dat veel mensen van hun certificaten af willen, maar dat er geen kopers zijn. En de hoop was dat de handel en koers in de aanloop naar deze beursgang vanzelf een beetje zouden opkrabbelen. Want het certificaat is veel meer waard dan beleggers willen betalen.
Maar dat gebeurt niet. In de eerste week van september kwamen al twee nieuwe laagterecords tot stand: het laagste transactievolume (1.515) en het laagste aantal transacties (69). En dat daalt nu nog verder
Vorige maand gooide bestuursvoorzitter Jeroen Rijpkema de handdoek in de ring. Hij kondigde totaal onverwacht zijn vertrek aan. Hoewel de bank bedrijfsmatig heel goed boert, is hij niet in staat geweest de certificaatcrisis op te lossen.
Deze crisis is het gevolg van de coronapandemie. Jarenlang kocht Triodos zelf de certificaten tegen een vaste prijs – de intrinsieke waarde – van 84 euro per stuk op. Maar toen door corona veel mensen uit certificaten vluchtten uit angst voor koersverlies, kon dat niet meer. Triodos zou zoveel geld moeten uitkeren dat het niet langer aan de kapitaalseisen zou voldoen. De aankoopregeling tegen een vaste prijs werd opgeschort. Later kwam Triodos met een eigen handelsplatform, maar daar daalde prijs naar een range tussen 21 en 33 euro per stuk.
Certificaathouders begonnen massaal te mopperen en richtten zelfs actiegroepen op (Red Triodos en Triodos Tragedie) die compensatie eisten. Het huidige bestuur van Triodos rekent erop dat na een beursgang institutionele beleggers zoals pensioenfondsen zullen instappen. Ondanks het feit dat de certificaten geen recht op zeggenschap geven, zijn ze gezien het dividend van 4 euro per stuk aantrekkelijk geprijsd.
Een beursgang had probleemloos binnen één tot twee maanden gekund. Het ideale moment is al voorbij. In mei kon een recordwinst over 2023 worden gemeld, vooral dankzij de gestegen rentemarge. Nu zal die weer dalen door de renteverlaging door de ECB.
Daarnaast dreigen er talrijke rechtszaken. Alleen in Spanje zijn al bijna vijfhonderd schadeclaims tegen de bank ingediend. Het moment is niet ver weg dat Triodos daarvoor aanzienlijke maatregelen moet gaan nemen, waardoor de winst instort.
Als gevolg van uitstelgedrag zal dan zelfs de beursgang niet meer helpen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns