Al een jaar of tien wordt Volkskrant-columnist Asha ten Broeke vrijwel dagelijks bedreigd en geïntimideerd, vooral via internet. In een column beschreef ze onlangs hoe al die haat haar deze zomer te veel werd, zeker nu haar kinderen ook worden lastiggevallen. Bijna brak ze, en was ze ermee opgehouden, toch vond ze de moed om door te gaan.
Over de auteur
Peter Middendorp is schrijver en columnist van de Volkskrant. Van zijn hand verschenen onder meer de romans Vertrouwd voordelig en Jij bent van mij. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Eigenlijk begrijp ik niet waarom ze altijd haar moeten hebben. Zelf heb ik de hordes ook weleens achter me aan gehad, maar achteraf was dat altijd relatief kort. En het gebeurde niet omdat ik dwarse en goed onderbouwde columns had geschreven, zoals Ten Broeke, maar meestal alleen als ik me persoonlijk had gericht tegen mensen die de hordes op internet aansturen, de verkeersregelaars van de onlinehaat, zoals Geert Wilders.
Overigens moet je er bij Ten Broeke altijd even bij zeggen: ‘Niet dat ik het altijd met haar eens ben hoor.’ Anders gaan mensen denken dat je ook links bent, wat nergens goed voor is. Bovendien: voor je het weet, nemen de haters jou tot doelwit, terwijl ze net zo veilig met zijn allen bij Asha zaten.
Kortgeleden zat Wilders in een vrijwel lege rechtszaal, terwijl het OM 14 jaar celstraf eiste tegen een Pakistaan die een fatwa tegen hem heeft uitgesproken, met al jarenlang ontelbaar veel afschuwelijke doodsbedreigingen tot gevolg. Wilders reageerde emotioneel, het leven was ook niet vol te houden zo. Bijna brak hij, ternauwernood hield hij zich sterk.
Twee slachtoffers, uitgeput door de jaren van haat, al zijn de dreigingen niet van dezelfde aard en intensiteit, en zijn de levens verder ook niet vergelijkbaar. Toch voelde het medelijden niet twee keer hetzelfde, en dat komt niet alleen doordat de een haar uitingsvrijheid gebruikt om te proberen het denken verder te helpen, en de ander om er zo veel mogelijk angst en onwaarheid mee te verspreiden.
Overigens moet je er bij Wilders altijd even bijzeggen dat ‘hij natuurlijk alles mag zeggen wat hij wil’. Niet dat je daar iets over te zeggen hebt, maar gewoon, voor de eigen rust. Anders gaan de volksstammen op sociale media doen alsof ze echt geloven dat je graag wil dat Wilders iets overkomt, en dat zelfbedrog maakt ze razend.
Anders dan Ten Broeke gedraagt Wilders zich ook als veel van zijn bedreigers. Niet dat hij zijn tegenstanders en slachtoffers zelf bedreigt of ze met een groepje gelijkgestemde fakkeldragers persoonlijk een thuisbezoekje brengt, hij doet het via een omweg: door zijn volgers met lange haatcampagnes aan te sporen het voor hem te doen, zoals met Sigrid Kaag is gebeurd. Ze werkt nu in Gaza, omdat Nederland te gevaarlijk voor haar is.
Wilders was blij met de hoge strafeis. Hij ging meteen kijken wat hij daar politiek mee kon regelen. Dat kan, want hij is niet alleen een slachtoffer en een dader in een persoon, maar ook zowel burger als informeel regeringsleider, met marionetten aan de knoppen.
Asha ten Broeke heeft geen andere rollen, en ook geen regeringsknoppen bij de hand. Misschien kan Wilders zijn volgers vragen of ze haar met rust willen laten. Hij weet zelf wat haat met je doet. Het is een kleine moeite, een paar tweetjes op X zijn genoeg.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns