Dynamische prijsvorming, zoals het loven en bieden nu wordt genoemd, kan voordelen hebben. Als toegangskaarten voor evenementen op grond van vraag en aanbod worden bepaald, moet een voetbalfan weliswaar 1.000 euro betalen voor een kaartje Ajax-Feyenoord, maar kan hij of zij wel voor 1 euro naar Telstar-Helmond Sport. Naast dat de kans groter is dat die wedstrijd, is het mogelijk ook een stuk leuker.
In de VS gebeurt is er al dynamische prijsvorming bij wedstrijden met Lionel Messi. En o wee als die geblesseerd raakt – dan voelt iedereen zich bekocht.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Zover is het hier nog lang niet. Voetbalclubs hanteren vaste toegangsprijzen, hoewel een los kaartje voor een wedstrijd van Ajax bijna tien keer zo duur is als voor een wedstrijd van Telstar. Maar geen club moet eraan denken dat alle kaarten op grond van vraag en aanbod zouden worden verkocht. Het maakt het opstellen van een begroting vrijwel onmogelijk.
Bij popconcerten van internationaal bekende artiesten komt het steeds vaker voor. In Groot-Brittannië heeft de regering nu een onderzoek ingesteld naar dynamische prijsvorming bij de reünieconcerten van de band Oasis. Omdat de belangstelling daarvoor veel groter is dan het aantal kaarten, exploderen de prijzen, waardoor fans met een minimuminkomen de arbeidersband niet kunnen zien.
De trend is onmiskenbaar. Dynamische prijsvorming rukt snel op. Artiesten houden vaker een deel van de tickets achter om die op het laatste moment via vraag en aanbod te verkopen. Zo werden bij Bruce Springsteen 11 procent van de kaarten op het laatste moment verkocht, voor prijzen die opliepen tot wel 4.000 dollar per stuk. Ook bij tours van Coldplay en Harry Styles werd dynamische prijsvorming gehanteerd. Het zou de herverkoop van tickets, waarop grove winsten worden gemaakt, tegengaan. En fans zullen niet langer teleurgesteld zijn als ze na urenlang aan de telefoon te hebben gehangen, toch achter het net vissen.
Taylor Swift en Ed Sheeran hebben zich tegen dynamische prijsstelling gekeerd, omdat ze ook Generatie Z-fans de mogelijkheid willen geven erbij te zijn. Toch heeft Swift eerder enkele keren wél dynamische prijsvorming toegestaan.
Het loven en bieden is de oudste vorm van handel, die in de 19de eeuw verdween met de opkomst van het grootwinkelbedrijf. Er kwamen vaste prijzen, waardoor iedereen wist waar hij of zij aan toe was. Alleen op de markt bleef het, waar de koopman om vijf voor vijf nog snel zijn laatste rijpe perziken wil slijten. De luchtvaart was met haar last minute-boekingen de eerste die het systeem weer terugbracht. Dankzij e-commerce, data-analyse en kunstmatige intelligentie is het nu weer alomtegenwoordig. Amazon, Uber en Airbnb – allen gebruiken ze het continu, omdat het leidt tot meer verkopen en hogere marges. Zij passen hun prijzen aan op grond van trefwoorden die worden gebruikt. Wanneer een trefwoord weinig hits krijgt, wordt de prijs automatisch naar beneden bijgesteld. En andersom.
Hoe ver deze vorm van beprijzing doorschiet bij popconcerten, is afhankelijk van het idealisme van de artiesten. Anders zal de kleine man het moeten doen met de lokale club of band, in plaats van Messi of Swift.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns